AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSupportive institutional policies and professional support mechanisms may help improve midwives’ psychological well-being and professional functioning.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aimed to examine the professional fears experienced by midwives during childbirth care and the coping responses used to manage these fears. Method: This descriptive cross-sectional study was conducted with 394 midwives working in Türkiye. Data were collected using a structured online questionnaire developed by the researchers, consisting of a sociodemographic and professional characteristics form, questions assessing professionally challenging situations and fears experienced during childbirth care, and an open-ended section evaluating coping responses. Descriptive statistics, Chi-square, One-Way ANOVA, Welch, and Kruskal-Wallis tests were used for data analysis. Results: The highest fear score reported by midwives was fear of performing a harmful intervention (9.55±1.19), followed by fear of maternal death (9.30±1.53), causing a negative birth experience(8.47±2.02), and neonatal death (8.44±2.29). Significant associations were found between several fear domains and age, years of professional experience, workplace, and birth experience (p<0.05). Most midwives (67.8%) reported that they did not use any coping strategy to manage their fears. Among those who used coping strategies, improving professional knowledge (7.9%), practicing meditation (7.9%), and engaging in social activities (5.1%) were the most commonly reported approaches. Conclusions: Midwives experience considerable professional fears during childbirth care, particularly regarding harmful interventions, maternal death, and neonatal death. Fear levels are associated with both professional and individual characteristics, while the majority of midwives reported not using any specific coping strategies. Supportive institutional policies and professional support mechanisms may help improve midwives’ psychological well-being and professional functioning.
Özet
Amaç: Bu çalışma, ebelerin doğum bakımı sırasında yaşadıkları mesleki korkuları ve bu korkularla başa çıkma tepkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu çalışma Türkiye’de görev yapan 394 ebe ile yürütülmüştür. Veriler; araştırmacılar tarafından hazırlanan, sosyodemografik ve mesleki özellikler formu, doğum bakımında ebelerin yaşadığı mesleki açıdan zorlayıcı durumlar ve korkuları değerlendiren sorular ile başa çıkma yanıtlarını değerlendiren açık uçlu sorulardan oluşan çevrimiçi anket formu aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Ki-kare testi, One-Way ANOVA, Welch ve Kruskal-Wallis testleri kullanılmıştır. Bulgular: Ebelerin en yüksek düzeyde korku yaşadıkları durumun fetüse veya anneye zarar verecek bir müdahalede bulunma korkusu olduğu belirlenmiştir (9,55±1,19). Bunu maternal ölüm (9,30±1,53), olumsuz doğum deneyimine neden olma (8,47±2,02) ve neonatal ölüm (8,44±2,29) korkuları izlemiştir. Yaş, mesleki deneyim süresi, çalışma birimi ve doğum deneyimi gibi özelliklerin çeşitli korku alanları ile anlamlı ilişkiler gösterdiği saptanmıştır (p<0,05). Ebelerin %67,8’inin korkularını azaltmak için herhangi bir başa çıkma stratejisi kullanmadığı belirlenmiştir. Korku ile başa çıkmada en sık kullanılan yöntemler mesleki bilgi düzeyini artırma (%7,9), meditasyon uygulama (%7,9) ve sosyal aktivitelere katılma (%5,1) olmuştur. Sonuçlar: Ebeler doğum bakımında özellikle zarar verme, maternal ölüm ve neonatal ölüm ile ilişkili yüksek düzeyde mesleki korkular yaşamaktadır. Korkuların mesleki ve bireysel özelliklerden etkilendiği, buna karşın ebelerin büyük çoğunluğunun herhangi bir başa çıkma stratejisi kullanmadığını bildirdiği görülmüştür. Bu bulgular, ebelerin psikolojik iyi oluşunu destekleyecek kurumsal destek mekanizmalarına ve mesleki güçlendirme programlarına gereksinim olduğunu göstermektedir.