AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCommunity-based interventions promoting healthy eating and physical activity are essential.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: The prevalence of type 2 diabetes mellitus (T2DM) in children has been increasing in parallel with the rise in obesity. Due to its insidious onset and slow progression, complications often manifest later in adulthood. This study aims to evaluate the clinical and laboratory findings, and complication rates in pediatric patients with T2DM. Methods: We reviewed the medical records of patients diagnosed with T2DM and followed in our clinic between January 2014 and January 2023. Demographic, clinical, laboratory, and treatment data were recorded. Results: Sixty-three patients (42 females) were included in the study. The mean age at diagnosis was 13.9 ± 2.2 years (range 11.1–17.3), 95% were pubertal. The mean weight, height, and body mass index (BMI) standard deviation scores (SDS) were 2.3 ± 1.5 (range -3.2 to 5.9), 0.3 ± 1.2 (range -2.2 to 3.5), and 2.1 ± 1.1 (range -2.5 to 3.9), respectively. Polyuria and polydipsia were reported in 22 patients (34.9%) at diagnosis. Four patients presented with ketoacidosis. A family history of T2DM was present in 34 patients (54%). Antibodies were positive in four patients (6.6%). The mean HbA1c ( glycosylated hemoglobin) level was 8.7% ± 2.0. Treatment included metformin alone in 24 patients (38%), metformin plus insulin in 29 (46%), and insulin alone in five (8.0%). Regarding complications, neuropathy was observed in one patient (1.6%), nephropathy in two patients (3.2%). Conclusions: Prevention strategies on T2DM must focus on reducing obesity from an early age. Community-based interventions promoting healthy eating and physical activity are essential.
Özet
Amaç: Çocuklarda tip 2 diabetes mellitus (T2DM) prevalansı, obezite sıklığındaki artışa paralel olarak yükselmektedir. Sinsi başlangıcı ve yavaş ilerleyici seyri nedeniyle komplikasyonlar sıklıkla erişkin yaşlarda ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, T2DM tanılı pediatrik hastaların klinik ve laboratuvar bulgularını ile komplikasyon sıklıklarını değerlendirmektir. Yöntem: Ocak 2014 ile Ocak 2023 tarihleri arasında kliniğimizde T2DM tanısı ile izlenen hastaların tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelendi. Demografik özellikler, klinik bulgular, laboratuvar verileri ve tedavi bilgileri kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 63 hasta (42 kız) dahil edildi. Tanı anındaki ortalama yaş 13,9 ± 2,2 yıl (11,1–17,3) olup hastaların %95’i pubertal dönemdeydi. Ortalama ağırlık, boy ve beden kitle indeksi (BKİ) standart deviasyon skoru (SDS) sırasıyla 2,3 ± 1,5 (-3,2–5,9), 0,3 ± 1,2 (-2,2–3,5) ve 2,1 ± 1,1 (-2,5–3,9) olarak bulundu. Tanı sırasında 22 hastada (%34,9) poliüri ve polidipsi mevcuttu. Dört hasta diyabetik ketoasidoz ile başvurdu. Hastaların 34’ünde (%54) ailede T2DM öyküsü vardı. Dört hastada (%6,6) diyabet otoantikorları pozitif saptandı. Ortalama HbA1c düzeyi %8,7 ± 2,0 idi. Tedavi olarak 24 hasta (%38) yalnızca metformin, 29 hasta (%46) metformin ve insülin kombinasyonu, 5 hasta (%8,0) ise yalnızca insülin kullandı. Komplikasyonlar açısından değerlendirildiğinde, bir hastada (%1,6) nöropati ve iki hastada (%3,2) nefropati saptandı. Sonuç: Çocukluk çağında T2DM’nin önlenmesine yönelik stratejiler erken yaşlardan itibaren obezitenin azaltılmasına odaklanmalıdır. Sağlıklı beslenme ve fiziksel aktiviteyi teşvik eden toplum temelli müdahaleler büyük önem taşımaktadır.