Personelin farklılıklar kapsamında davranış tarzları çerçevesinde “pozitif eğilimde bulunma”, “farkındalık” ve “negatif eğilimde bulunmama” arasında pozitif bir ilişki görülmüştür.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Araştırmanın temel amacı, reklamcılık sektöründe çalışan beyaz ve mavi yakalı personelin farklılıklar kapsamında davranış tarzlarının bireysel performansa etkisi ve ilişkiselliğinin belirlenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda hazırlanan anket formu Mayıs 2013 - Ağustos 2013 tarihleri arasında İzmir ilinde on altı işletme kapsamında 182 bireye (98 beyaz yakalı ve 84 mavi yakalı) uygulanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Personelin farklılıklar kapsamında davranış tarzları çerçevesinde “pozitif eğilimde bulunma”, “farkındalık” ve “negatif eğilimde bulunmama” arasında pozitif bir ilişki görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2013 · 182 birey
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Farklılık · farklılıkların yönetimi · davranış tarzları
Özet
Öz Araştırmanın temel amacı, reklamcılık sektöründe çalışan beyaz ve mavi yakalı personelin farklılıklar kapsamında davranış tarzlarının bireysel performansa etkisi ve ilişkiselliğinin belirlenmesidir. Bu kapsamda hazırlanan anket formu Mayıs 2013 - Ağustos 2013 tarihleri arasında İzmir ilinde on altı işletme kapsamında 182 bireye (98 beyaz yakalı ve 84 mavi yakalı) uygulanmıştır. Personelin farklılıklar kapsamında davranış tarzları çerçevesinde “pozitif eğilimde bulunma”, “farkındalık” ve “negatif eğilimde bulunmama”nın birey performansını artıracağı belirlenmiştir. Bu boyutlar açısından beyaz ve mavi yakalı çalışanlar arasında bir farklılık tespit edilmemiştir. Personelin farklılıklar kapsamında davranış tarzları çerçevesinde “pozitif eğilimde bulunma”, “farkındalık” ve “negatif eğilimde bulunmama” arasında pozitif bir ilişki görülmüştür.
NİŞANCI, Z. N., AKYOL, E. M., ÖZMUTAF, N. M. (2016). Farklılıklar Kapsamında Davranış Tarzları Ve Bireysel Performans: Beyaz Ve Mavi Yakalı Çalışan Perspektifi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 287–307. https://ajindex.com/articles/15335
Aksu, N. (2008). Örgüt Kültürü Bağlamında Farklılıkların Yönetimi ve Bir Uygulama. (Yayımlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa. Argüden, Y. (2007). Dünya Vatandaşlığı ve Farklılıkların Yönetimi. Önce Kalite Dergisi, Eylül Sayısı, 18-22.
Ashkanasy, N. M., Hartel, E. J. C., Daus, C. S. (2002). Diversity and Emotion: The New Frontiers in Organizational Behavior Research. Journal of Management, 28(3), 307-338.
Balay, R., Sağlam, M. (2004). Eğitimde Farklılıkların Yönetimi Ölçeğinin Uygulanabilirliği. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 8, 32-46.
Balay, R., Kaya, A., Geçdoğan Yılmaz, R. (2014). Eğitim Yöneticilerinin Hizmetkâr Liderlik Yeterlikleri ile Farklılıkları Yönetme Becerileri Arasındaki İlişki. Uluslar Arası Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 229-246.
Balyer, A., Gündüz, Y. (2010). Yönetici ve Öğretmenlerin Okullarında Farklılıkların Yönetimine İlişkin Algılarının İncelenmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Sayı 32, 25-43.
Baysal, A. C. & Tekarslan, E. (1996). İşletmeciler için Davranış Bilimleri. İstanbul:
Avcıol. Bridgstock, R., Lettice, F., Özbilgin, M. F., Tatlı, A. (2010). Diversity Management for Innovation in Social Enterprises in the UK. Entrepreneurship & Regional Development, 22(6), 557- 574. BULUTLAR, F. (2007).
İşgücü Farklılığı, Performans Değerlendirmesi ve Duygular. Beliz Dereli (Ed.), İşgücündeki Farklılıkların Yönetimi Dahilinde (s. 163-183). İstanbul: Beta. Coté, N., Belanger, L. & Jacques, J. (1994). La Dimension Humaine des Organisations. Montréal: Gaetan morin éditeur. Çalışkan, S. C., Ünal, Z. M., Kalafatoğlu, Y., Üçler, Ç., Akün, F. A. (2015). Yöneticilerin Algılanan Kültürel Zekâsı, Çalışanın Farklılık İklimi Algısı, Gelişime Açıklık ve Örgütsel Sinizm Etkileşimi Üzerine Turizm Sektöründe Bir Araştırma. İş ve İnsan Dergisi, 2(1), 1-11.
Çöl, G. (2008). Algılanan Güçlendirmenin İş gören Performansı Üzerine Etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9 (1), 35-46.
Davis, L. R. (2002). Racial Diversity in Higher Education Ingredients for Success and Failure. Journal of Applied Behavioral Science, 38(2), 137-155.
Distefano, J. J., Maznevski, M. L. (2000). Global Leaders are Team Players: Developing Global Leaders through Membership on Global Teams. Human Resource Management, 39 (2 & 3), 195-208.
Erdoğan, İ. (1983). İşletmelerde Davranış. İstanbul:
İstanbul Üniversitesi.
Eren, E. (1998). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanb