AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: The overall pCR rate was 26.5%.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This retrospective cohort study aimed to assess the association between platinum-based neoadjuvant chemotherapy and pathologic complete response (pCR) rates, and to identify predictors of pCR in women with triple-negative breast cancer (TNBC). Material and Methods: We retrospectively analyzed 219 women with histologically confirmed TNBC who received neoadjuvant chemotherapy at a single institution between 2015 and 2024. Clinicopathological data, including age, menopausal status, tumor grade, Ki-67 proliferation index, and treatment regimen (platinum-or non-platinum-based), were evaluated. Logistic regression analyses were performed to identify independent predictors of pCR, and Kaplan–Meier survival analysis was used to assess the association between pCR and survival. Results: The overall pCR rate was 26.5%. Patients receiving platinum-based chemotherapy achieved significantly higher pCR rates than those treated without platinum (33.0% vs. 20.4%, p = 0.034). In multivariate analysis, younger age at diagnosis and a higher Ki-67 proliferation index independently predicted pCR. Platinum-based chemotherapy and postmenopausal status demonstrated clinically relevant but statistically non-significant trends toward higher pCR rates. Achieving pCR was significantly associated with improved disease-free survival (DFS) (p < 0.001) and showed a favorable trend toward improved overall survival (OS) (p = 0.056). No significant differences in survival outcomes were observed according to platinum exposure alone. Conclusion: Kaplan-Meier analysis suggested that achieving pCR is important for disease-free survival and that there is a positive trend toward improved overall survival in patients with triple-negative breast cancer. Although platinum-based chemotherapy did not confer a clear survival advantage, its association with higher pCR rates supports its use in the neoadjuvant setting, particularly in selected patients with biologically aggressive disease. These findings reinforce the prognostic value of pCR and highlight the importance of tumor biology in guiding neoadjuvant treatment strategies in triple-negative breast cancer.
Özet
Amaçlar: Bu retrospektif kohort çalışmanın amacı, platin bazlı neoadjuvan kemoterapi ile patolojik tam yanıt (pTY) oranları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve üçlü negatif meme kanseri (ÜNMK) olan kadınlarda pTY’nin öngördürücülerini belirlemekti. Gereç ve Yöntemler: 2015–2024 yılları arasında tek bir merkezde neoadjuvan kemoterapi alan, histolojik olarak ÜNMK tanısı doğrulanmış 219 kadın retrospektif olarak analiz edildi. Yaş, menopoz durumu, tümör derecesi, Ki-67 proliferasyon indeksi ve tedavi rejimi (platin bazlı veya platin içermeyen) gibi klinikopatolojik veriler değerlendirildi. Bağımsız pTY belirleyicilerini saptamak için lojistik regresyon analizleri yapıldı ve pTY ile sağkalım arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için Kaplan–Meier sağkalım analizi uygulandı. Bulgular: Genel pTY oranı %26.5 olup, platin bazlı kemoterapi alan hastalarda almayanlara kıyasla anlamlı derecede daha yüksekti (%33.0’a karşı %20.4, p=0.034). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde genç yaş, yüksek Ki-67 proliferasyon indeksi ve düşük tümör derecesi bağımsız pTY belirleyicileri olarak saptandı. Postmenopoz durumu ve platin bazlı tedaviler ise klinik olarak anlamlı ancak istatistiksel olarak anlamlı olmayan daha iyi yanıt eğilimleri gösterdi. Sonuç: Kaplan–Meier analizi, pTY’nin hastalıksız sağkalım (DFS) için anlamlı ve bağımsız bir belirleyici olduğunu gösterdi (p<0.001) ve genel sağkalımda (OS) iyileşme eğilimi olduğu izlendi (p=0.056). Platin maruziyet düzeylerine göre OS veya DFS açısından anlamlı fark saptanmadı. Bu bulgular, ÜNMK’de neoadjuvan tedavide özellikle agresif tümör biyolojisi olan hastalarda platin bazlı ajan kullanımını desteklemekte ve bu bağlamda pTY’nin prognostik önemini doğrulamaktadır.