Journals / Medeniyet Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 4 Sayı: 2

BİR MEDENİYET TASAVVURU OLARAK KURUCU HİNT METİNLERİ

Turgay Ovalı(İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-9782-4548
Pages
115–134
Publication Date
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hint uygarlığı da diğer uygarlıklar gibi kurucu metinlerinin ve bunların öngördüğü yaşam felsefesinin bir tezahürü olarak karşımıza çıkmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bir medeniyetin mahiyeti, hüviyeti ve keyfiyetini anlamanın en iyi yolu o medeniyetin içinden çıkan kutsal metinleri ve pratik hayata dair kurucu metinlerini öğrenmekten geçmektedir.
📊
Key Findings & Data:Özellikle antik uygarlıkların özünde bulunan ve insan topluluklarını bir araya getiren dini inanışları içeren bu metinler ve daha sonraki kentleşmiş uygarlıkların devamını sağlayan felsefi metinler, kurucu metinler olmalarından dolayı incelenen medeniyetin özüne dair güvenilir başucu kaynaklardır.
💡
Conclusion & Impact:Hint uygarlığı da diğer uygarlıklar gibi kurucu metinlerinin ve bunların öngördüğü yaşam felsefesinin bir tezahürü olarak karşımıza çıkmaktadır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hint medeniyeti · Vedalar · Upanişadlar

Özet

Bir medeniyetin mahiyeti, hüviyeti ve keyfiyetini anlamanın en iyi yolu o medeniyetin içinden çıkan kutsal metinleri ve pratik hayata dair kurucu metinlerini öğrenmekten geçmektedir. Özellikle antik uygarlıkların özünde bulunan ve insan topluluklarını bir araya getiren dini inanışları içeren bu metinler ve daha sonraki kentleşmiş uygarlıkların devamını sağlayan felsefi metinler, kurucu metinler olmalarından dolayı incelenen medeniyetin özüne dair güvenilir başucu kaynaklardır. Hint medeniyetinin kurucu metinleri de bu medeniyetin özüne dair ipuçları sunmaktadır. Bu çalışma, İndüs ve Ganj vadilerinde ortaya çıkan Hint uygarlığının kurucu metinlerini medeniyet kurucu özellikleriyle tanıtmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, çalışmada ilk yazıya alınan Veda lardan başlayarak, Hint uygarlığının imparatorluk dönemine kadar olan dini ve felsefi kurucu metinleri, kronolojik olarak ele alınmaktadır. Böylece Hint dini ve felsefi sisteminin medeniyet oluşturucu özellikleri kurucu metinlerden hareketle ortaya koyulmaya çalışılmaktadır. Hint uygarlığı da diğer uygarlıklar gibi kurucu metinlerinin ve bunların öngördüğü yaşam felsefesinin bir tezahürü olarak karşımıza çıkmaktadır.

🔖

Cite This Article

Ovalı, T. (2019). BİR MEDENİYET TASAVVURU OLARAK KURUCU HİNT METİNLERİ. Medeniyet Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 2, 115–134. https://ajindex.com/articles/1526191

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Aung, S. Z. & Davids, R. (1915). Points of Controversy or Subject of Discourse, Being a Translation of The Katha-Vatthu from The Abhidamma-Pitaka. London: Oxford University Press Warehouse.
  2. Bayur, Y. H. (1946). Hindistan Tarihi Cilt I. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
  3. Bodhi, B. (1985). Introduction of The Dhammapada: The Buddha’s Path of Wisdom by Acharya Buddharakkhita. Sri Lanka: Buddhist Publication Society.
  4. Bühler, G. (1886). Sacred Books of the East, Vol. 25, The Laws of Manu. Oxford: The Clarendon Press.
  5. Conze, E. (2005). Kısa Budizm Tarihi (çev.: Ö. C. Güngören). İstanbul: Yol Yayınları.
  6. Çağdaş, K. (1961). Upanishad’lar. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi. XIX (3-4), 143-163.
  7. Dallapiccola, A. L. (2013). Hint Mitleri (çev.: B. Savcı). Ankara: Phoneix Yayınevi.
  8. Dasgupta, S. (1922). A History of Indian Philosophy, Volume I. Londra: Cambridge University Press.
  9. DeGraff, G. (2012). Udana: Exclamations. Thanissaro: Bhikkhu.
  10. Eggeling, J. (1882). Sacred Books of the East, Vol.12, The Satapatha Brahmana, Part I. Oxford: The Clarendon Press.
  11. Griffith, R. T. H. (1896). The Hymns of Rigveda. Benares: Lazarus and Co.
  12. Güngören, İ. (1994). Buda ve Öğretisi. İstanbul: Yol Yayınları.
  13. Hinüber, O. V. (2000). A Handbook of Pali Literature. Berlin: Walter de Gruyter.
  14. Hiriyanna, M. (2011). Hint Felsefesi Tarihi (çev.: F. Aydın). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  15. Horner, İ. B. (2014). The Book of The Discipline. Sutta Central. http//:suttacentral.net erişim tarihi: 14.10.2016.
  16. Kaya, K. (2002). Ramayana Hint Destanı. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
  17. Kutlutürk, C. (2014). Hindu Kutsal Metinleri Upanişadlar. İstanbul: Dergah Yayınları.
  18. Law, B. C. (2006). Designation of Human Types (Puggala-Pannatti). Lancaster: The Pali Text Society.
  19. Müller, F. M. (1879). Sacred Books of the East, Vol.1, The Upanishads, Part I. Oxford: The Clarendon Press.
  20. Müller, F. M., (1881). Sacred Books of the East, Vol.15, The Upanishads, Part II. Oxford: The Clarendon Press.
  21. Nandamalabhivamsa, S. (2008).Khanda Yamaka. Sagaing Hills: Centre For Buddhist Studies.
  22. Sarma, D. S. (2005). Hint Dini Tarihine Giriş (çev.: F. Aydın). İstanbul: Ataç Yayınları.
  23. Shamasastry, R. (1915). Kautilya’s Arthashastra. Bangalore: The Government Press.
  24. Winternitz, M. (1977). A History of Indian Literature, Vol I. Calcuta: Oriental Books Reprint Corp.
  25. Winternitz, M. (2002). Hint Destanları: Ramayana, Mahabharata, Harivamşa (çev.: K. Kaya). Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.