AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBu çalışma ile sadece yüksek fleksiyona izin veren ara yüzey kullanarak yüksek fleksiyon dereceleri elde edilemeyeceği, ameliyat öncesi fleksiyon açıklığının hiperfleksiyona ulaşmanın bu tip tasarımda bile önemli bir faktör olduğu sonucuna ulaşıldı.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Hiperfleksiyona izin veren tasarımlı total diz protezi uygu- ladığımız hastalarımızın erken-orta dönem sonuçlarını değerlendir- mek ve özellikle fleksiyon açıklığı üzerine etkili faktörleri belirlemek. Yöntemler: Hiperflex arka çapraz bağ koruyan tipi diz prote- zi uyguladığımız 95 hastanın 150 dizi değerlendirmeye alındı. Hastalar ortalama 8.5 yıl (3.5-11 yıl) takip edildiler. Diz eklem- leri ameliyat öncesinde ve son kontrolde Diz Cemiyeti Puanlama Sistemi ile değerlendirildi ve hareket açıklıkları kaydedildi. Kom- ponent sağkalımı değerlendirildi. Ameliyat sonrasında yüksek fleksiyon derecesine (>130) ulaşabilmek için ameliyat öncesinde olması gereken fleksiyon açıklığı ise ROC eğrisi (receiver-opera- ting characteristic) analizi ile araştırıldı. Bulgular: Ameliyat öncesi ortalama diz skoru 49.1±12.0 puan, fonksiyon skoru 48.9±14.1 puan ve fleksiyon açısı 119.3±18.9 derece olarak bulundu. Son kontrollerde aynı değerler sırasıyla 92.9±8.2 (p<0.0001), 90.7±10.6 (p<0.0001) ve 128.0±11.5 de- rece (p<0.0001) seviyesine yükseldi. Yetmiş (47%) dizde fleksi- yon açıklığında bir artış sağlanamazken, bu hastalardan 27’sinde (18%) dizde fleksiyon değerinde azalma oldu. Ameliyat öncesi ve sonrası fleksiyon açıklıkları arasında orta seviyede korelasyon tespit edildi (r=0.623, p<0.0001). Bir adet (0.6%) ara yüzey revizyonu erken dönem enfeksiyon nedeni ile yapıldı. Aseptik gevşeme gözlenmedi. ROC eğrisi analizi ameliyat öncesinde 115° ve üzerinde fleksiyonu olan dizlerde ameliyat sonrasında 130° ve üzerinde hiperfleksiyon beklenebileceğini tespit edildi. Sonuç: Çalışmamızın sonucunda ameliyat sonrası fleksiyon de- recesi, ameliyat öncesi fleksiyon derecesi ile ilişkili olarak bulun- muştur. Bu çalışma ile sadece yüksek fleksiyona izin veren ara yüzey kullanarak yüksek fleksiyon dereceleri elde edilemeyeceği, ameliyat öncesi fleksiyon açıklığının hiperfleksiyona ulaşmanın bu tip tasarımda bile önemli bir faktör olduğu sonucuna ulaşıldı.
Özet
Objective: For evaluating the early midterm results of our pa- tients who underwent total knee replacement allowing for hy- perflexion and for identifying the factors affecting the range of flexion in particular. Methods: A total of 150 knees of 95 patients who underwent total knee replacement using a high-flexion cruciate retaining insert were evaluated. The patients were followed up for a mean of 8.5 (3.5-11) years. The knee joints were assessed pre- and postoperatively and at the final follow-up using the Knee Society Scoring System and their ranges of motion were recorded. The component survival was also investigated. Results: The mean preoperative knee score was 49.1±12.0, the mean functional score was 48.9±14.1 and the mean range of flex- ion was 119.3±18.9 degrees. The same values of the follow-up improved on 92.9±8.2 (p<0.0001), 90.7±10.6 (p<0.0001) and 128.0±11.5 degrees (p<0.0001), respectively. A moderate cor- relation was detected between the preoperative and postopera- tive ranges of flexion (r=0.623, p<0.0001). There was an insert revision of one knee (0.6%) because of early infection. No revi- sion was required owing to aseptic loosening. Analysis using the ROC revealed the probability of postoperative hyperflexion of 130° and above in knees that had a preoperative range of flexion of 115° and above. Conclusion: The postoperative range of flexion was found to correlate with the preoperative range of flexion. The results of our study showed that a higher range of flexion is not possible with the solitary use of high-flex Cruciate Retaining insert and the preoperative range of flexion is an important factor in attain- ing hyperflexion even with the use of such inserts.