AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, it is suggested that there exists a strong conceptual continuity extending from Rousseau’s conception of the general will to Kant’s doctrine of the moral law.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines how the concepts of moral freedom and the general will developed by Jean Jacques Rousseau within the context of his political philosophy underwent a transformation in Immanuel Kant’s moral philosophy, forming the basis of the concepts of autonomy of the will and the categorical imperative. Although Rousseau’s place in modern philosophy is often confined to political theory, Kant’s characterization of him as the “Newton of the moral world” reveals the depth of this influence. In order to bring this dimension to light, the study focuses on how Rousseau’s proposition that “obedience to a law one has prescribed to oneself is freedom” transforms in Kant into the principle of autonomy of the will. In Rousseau, the idea of moral freedom, which liberates the individual from being a slave to impulses, acquires a systematic structure in Kant through the requirement that the human being obey the law he gives to himself. Furthermore, Rousseau’s ideal of a society grounded in equality and mutual respect among individuals provides the foundation for Kant’s ethical conception of humanity as an end in itself rather than merely a means. In light of the four concepts discussed above, this study argues that Kant’s practical philosophy can be interpreted as a systematic reinterpretation of Rousseau’s political and moral thought. In this context, it is suggested that there exists a strong conceptual continuity extending from Rousseau’s conception of the general will to Kant’s doctrine of the moral law.
Özet
Bu çalışma, Jean-Jacques Rousseau’nun siyaset felsefesi bağlamında geliştirdiği ahlaki özgürlük ve genel irade kavramlarının, Immanuel Kant’ın ahlak felsefesinde nasıl bir dönüşüme uğrayarak özerk irade ve kategorik buyruk kavramlarına temel oluşturduğunu incelemektedir. Rousseau’nun modern felsefedeki yeri genellikle siyaset teorisi ile sınırlandırılsa da Kant’ın onu “ahlak dünyasının Newton’u” olarak nitelemesi, bu etkilenimin boyutunu görmek bakımından önemlidir. Bu boyutu ortaya koymak üzere çalışma, Rousseau’nun “kendi koyduğumuz yasaya itaat etmek özgürlüktür” önermesinin Kant’ta iradenin özerkliği ilkesine nasıl dönüştüğüne odaklanmaktadır. Rousseau’da bireyi dürtülerinin kölesi olmaktan kurtaran ahlaki özgürlük fikri, Kant’ta insanın kendi belirlediği yasaya itaat etmesi gerektiği fikri ile sistematik bir yapıya kavuşmuştur. Ayrıca Rousseau’nun bireyler arasında eşitlik ve karşılıklı saygıya dayanan toplum ideali, Kant’ın insanı salt bir araç değil, kendinde bir amaç olarak gören ahlak anlayışına zemin hazırlamıştır. Yukarıda ele alınan dört kavram ışığında bu çalışma, Kant’ın pratik felsefesinin Rousseau’nun siyasal ve ahlaki düşüncelerinin sistematik bir yeniden yorumu olarak okunabileceğini savunmaktadır. Bu bağlamda Rousseau’nun genel irade anlayışından Kant’ın ahlaki yasa öğretisine uzanan güçlü bir kavramsal sürekliliğin bulunduğu ileri sürülmektedir.