AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt concludes that the insurance sector can be understood as a strategically important but institutionally bounded actor within climate finance, especially in adaptation and resilience, whose contribution depends on supportive public policy, regulatory coordination, and layered risk-sharing systems.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Climate finance debates have traditionally centered on public budgets, development finance institutions, and capital markets, while the role of the insurance sector has remained comparatively underexamined in an integrated manner. Existing studies address insurance in relation to climate risk, catastrophe coverage, adaptation, investment, and financial governance; however, but these perspectives are seldom integrated into a unified climate finance framework. This review article examines the role of the insurance sector in climate finance through three core dimensions: risk transfer, resilience, and capital allocation. It argues that this tripartite structure captures the sector’s most climate-finance-relevant functions more coherently than fragmented categorizations because it reflects insurers’ role in providing financial protection against loss, shaping adaptive capacity and recovery, and directing long-term investment. The article further argues that risk pricing, modelling, and the production of climate information should not be treated as a standalone pillar, but rather as a cross-cutting function that supports and underpins all three dimensions. Reviewing the literature across climate adaptation, disaster risk finance, institutional investment, and insurance governance, the article identifies both the opportunities and structural limits of insurance-led climate finance. It concludes that the insurance sector can be understood as a strategically important but institutionally bounded actor within climate finance, especially in adaptation and resilience, whose contribution depends on supportive public policy, regulatory coordination, and layered risk-sharing systems.
Özet
İklim finansmanı tartışmaları geleneksel olarak kamu bütçeleri, kalkınma finansmanı kuruluşları ve sermaye piyasaları etrafında şekillenmiş; buna karşılık sigorta sektörünün rolü bütüncül bir çerçevede görece daha az incelenmiştir. Mevcut çalışmalar, sigortayı iklim riski, afet teminatı, uyum, yatırım ve finansal yönetişim gibi farklı başlıklar altında incelemektedir; ancak bu yaklaşımlar çoğu zaman birleşik bir iklim finansmanı çerçevesi içinde bir araya getirilmemektedir. Bu derleme makalesi, risk transferi, dirençlilik ve sermaye tahsisi olmak üzere üç temel boyut üzerinden iklim finansmanında sigorta sektörünün rolünü incelemektedir. Çalışma, bu üçlü yapının sektörün iklim finansmanı bakımından en önemli işlevlerini parçalı sınıflandırmalara kıyasla daha tutarlı biçimde yansıttığını savunmaktadır; zira bu yapı, sigortacıların kayıplara karşı finansal koruma sağlama, uyum kapasitesi ile toparlanma süreçlerini biçimlendirme ve uzun vadeli yatırımları yönlendirme konusundaki rolünü yansıtmaktadır. Makale ayrıca, risk fiyatlaması, modelleme ve iklim bilgisinin üretilmesinin bağımsız bir sütun olarak değil, söz konusu üç boyutun tamamını destekleyen ve temellendiren kesişen bir işlev olarak değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmektedir. Uyum, afet risk finansmanı, kurumsal yatırım ve sigorta yönetişimi alanlarındaki literatürü gözden geçiren çalışma, sigorta temelli iklim finansmanının hem sunduğu fırsatları hem de yapısal sınırlılıklarını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak sigorta sektörü, özellikle uyum ve dirençlilik alanlarında, iklim finansmanı içinde stratejik öneme sahip; ancak kurumsal sınırlarla çevrili bir aktör olarak konumlanmaktadır. Bu katkının etkili biçimde ortaya çıkabilmesi ise destekleyici kamu politikalarına, düzenleyici eşgüdüme ve katmanlı risk paylaşımı mekanizmalarına bağlıdır.