AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe development of formulations with reduced staining potential may contribute to improved esthetic outcomes in pediatric dental care.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aims: This in vitro study aimed to evaluate the effect of commonly prescribed pediatric iron supplements-ferric polymaltose (Ferrum®) and ferrous sulfate (Ferro Sanol B®)-on the color stability (ΔE) of different restorative materials. Methods: One hundred eighty specimens from composite resin, compomer, flowable composite resin, and glass ionomer cement were assigned to distilled water (control), ferric polymaltose, or ferrous sulfate groups (n=15). All samples were stored at 37°C, immersed in the test solutions for 2 minutes daily, and evaluated at baseline, 7 days, and 28 days. Between immersions, specimens were kept in distilled water. Color measurements were performed using a spectrophotometer (VITA Easyshade, Germany) in the CIE Lab* system and ΔE values were calculated. Data were analyzed using Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U tests (p<0.05). Results: Both iron supplements caused significant discoloration in all restorative materials compared to the control (p<0.05). GIC exhibited the highest color change, while composite resin showed the lowest. Ferric polymaltose produced greater discoloration than ferrous sulfate in most material groups, particularly in GIC. Conclusion: Pediatric iron supplements have a high potential for discoloration of restorative materials, with the iron’s chemical form influencing the extent of staining. The development of formulations with reduced staining potential may contribute to improved esthetic outcomes in pediatric dental care.
Özet
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, yaygın olarak reçete edilen pediatrik demir takviyelerinin—ferrik polimaltoz (Ferrum®) ve demir sülfat (Ferro Sanol B®)—farklı restoratif materyallerin renk stabilitesi (ΔE) üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Yöntemler: Kompozit rezin, kompomer, akışkan kompozit rezin ve cam iyonomer simanlardan oluşan toplam 180 örnek, distile su (kontrol), ferrik polimaltoz veya demir sülfat gruplarına (n=15) ayrıldı. Tüm örnekler 37 °C’de saklandı, test solüsyonlarına günde 2 dakika daldırıldı ve başlangıç, 7. gün ve 28. günlerde değerlendirildi. Daldırmalar arasında örnekler distile suda muhafaza edildi. Renk ölçümleri, CIE Lab* sistemi kullanılarak bir spektrofotometre (VITA Easyshade, Almanya) ile yapıldı ve ΔE değerleri hesaplandı. Veriler Kruskal–Wallis ve Mann–Whitney U testleri ile analiz edildi (p < 0,05). Bulgular: Her iki demir takviyesi de tüm restoratif materyallerde kontrol grubuna kıyasla anlamlı renklenmeye neden oldu (p < 0,05). En yüksek renk değişimi cam iyonomer simanda gözlenirken, en düşük renk değişimi kompozit rezinde görüldü. Ferrik polimaltoz, başta cam iyonomer siman olmak üzere çoğu materyal grubunda demir sülfata kıyasla daha fazla renk değişimine yol açtı. Sonuç: Pediatrik demir takviyeleri, restoratif materyallerin renklenmesi açısından yüksek potansiyele sahiptir ve demirin kimyasal formu renklenme derecesini etkiler. Renklenme potansiyeli azaltılmış formülasyonların geliştirilmesi, pediatrik diş tedavisinde estetik sonuçların iyileştirilmesine katkı sağlayabilir.