AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese findings underscore the need for improved triage and education to optimize resource utilization and patient outcomes in pediatric ORL care.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aims: This study aims to evaluate the distribution of acute pediatric otorhinolaryngologic (ORL) diseases and their revisit rates across three clinical departments-pediatric emergency deparments, pediatric outpatient clinics, and otorhinolaryngology outpatient clinics-within a tertiary care hospital. The objective is to identify triage patterns that can optimize healthcare delivery and inform appropriate clinic referrals for common pediatric ORL conditions. Methods: A retrospective cross-sectional study was conducted between January 2014 and December 2024. Patients under the age of 18 who presented to the specified clinics with acute ORL diseases were included based on ICD-10 diagnostic codes. Data from the years 2020-2022 were excluded due to the COVID-19 pandemic. Patient counts and revisit frequencies were obtained from hospital records with support from the Information Technology department and approval from the institutional ethics committee. Results: The distribution of acute ORL diagnoses showed significant variation across clinics. Pharyngitis, tonsillitis, multiple and unspecified upper respiratory tract infections (URTI), and allergic rhinitis were the most common diagnoses, while nasopharyngitis, laryngitis, croup, and otitis externa were less frequently observed. Pediatric emergency department had higher rates of pharyngitis and unspecified URTI, whereas pediatric outpatient clinics saw more allergic rhinitis and sinusitis cases. The otorhinolaryngology clinic had elevated rates of sinusitis, otitis media (both suppurative and non-suppurative), and allergic rhinitis. Revisit rates also differed: emergency departments had the highest for pharyngitis and URTI; pediatric clinics led in allergic rhinitis revisits; and otorhinolaryngology clinic had the highest revisit rates for sinusitis and otitis media. Conclusion: Patterns of presentation and revisit for acute pediatric ORL diseases differ significantly across clinical departments. Emergency departments are frequently utilized for conditions that could be more appropriately managed in outpatient settings, potentially delaying access to specialist care. Accurate diagnosis and timely referral are important for preventing complications, especially in ORL diseases such as otitis media and sinusitis. These findings underscore the need for improved triage and education to optimize resource utilization and patient outcomes in pediatric ORL care.
Özet
Amaç: Bu çalışma, üçüncü basamak bir hastanede çocuk acil servisi, çocuk polikliniği ve kulak burun boğaz (KBB) polikliniği olmak üzere üç farklı klinik bölümde görülen akut pediatrik kulak burun boğaz (KBB) hastalıklarının dağılımını ve tekrar başvuru oranlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Hedef, sağlık hizmetlerinin daha etkin sunulmasını sağlamak ve yaygın pediatrik KBB hastalıkları için uygun klinik yönlendirmeleri belirlemeye yardımcı olabilecek triyaj kalıplarını ortaya koymaktır. Yöntemler: Ocak 2014 ile Aralık 2024 tarihleri arasında retrospektif kesitsel bir çalışma yürütülmüştür. ICD-10 tanı kodlarına göre belirlenen akut KBB hastalıklarıyla ilgili olarak, 18 yaş altındaki hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. COVID-19 pandemisi nedeniyle 2020–2022 yıllarına ait veriler çalışmaya dahil edilmemiştir. Hasta sayıları ve tekrar başvuru sıklıkları, Bilgi Teknolojileri biriminin desteği ve kurum etik kurulunun onayı ile hastane kayıtlarından elde edilmiştir. Bulgular: Akut KBB tanılarının dağılımı klinikler arasında anlamlı farklılık göstermiştir. En sık görülen tanılar farenjit, tonsillit, çoklu ve tanımlanmamış üst solunum yolu enfeksiyonları (ÜSYE) ve alerjik rinit olmuştur. Nazofarenjit, larenjit, krup ve otitis eksterna ise daha az sıklıkta gözlenmiştir. Çocuk acil servislerinde farenjit ve tanımlanmamış ÜSYE oranları daha yüksekken, çocuk polikliniklerinde alerjik rinit ve sinüzit vakaları daha sık görülmüştür. KBB polikliniğinde ise sinüzit, otitis media (süpüratif ve non-süpüratif) ve alerjik rinit oranları daha yüksektir. Tekrar başvuru oranları da farklılık göstermiştir: acil serviste farenjit ve ÜSYE için en yüksek oranlar gözlenirken, çocuk polikliniklerinde alerjik rinit; KBB polikliniğinde ise sinüzit ve otitis media için en yüksek tekrar başvuru oranları bulunmuştur. Sonuç: Akut pediatrik KBB hastalıklarının başvuru ve tekrar başvuru dağılımları klinik bölümler arasında belirgin şekilde farklılık göstermektedir. Acil servisler, aslında polikliniklerde daha uygun şekilde yönetilebilecek durumlar için sıkça kullanılmakta ve bu durum uzman bakımına erişimi geciktirebilmektedir. Özellikle otitis media ve sinüzit gibi riskli durumlar için doğru tanı ve zamanında yönlendirme komplikasyonları önlemek açısından kritik öneme sahiptir. Bu bulgular, pediatrik KBB hastalıklarının tedavisinde kaynakların daha verimli kullanımı ve hasta sonuçlarının iyileştirilmesi için triyaj sistemlerinin ve hasta/ebeveyn eğitiminin geliştirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.