SavedAdd your journal

Journals / İşletme Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 3 Sayı: 2

AN E-ENTREPRENEURSHIP MODEL PROPOSAL FOR TURKISH READY-MADE GARMENT ENTERPRISES AND TURKISH FASHION DESIGNERS

TÜRK HAZIR GİYİM İŞLETMELERİ VE TÜRK MODA TASARIMCILARINA YÖNELİK BİR E-GİRİŞİMCİLİK MODEL ÖNERİSİ

Ahmet Özbek(Marmara Üniversitesi, Teknoloji Fakültesi)0000-0001-5015-8082
Yusuf Esmer(BAYBURT ÜNİVERSİTESİ, UYGULAMALI BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0003-3691-1730
Onur Şaylan(Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çan Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu)0000-0001-7013-0415
Pages
182–195
Publication Date
2020-07-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, on the one hand, the design needs of the enterprises are met, on the other hand, Turkish fashion designers are given the opportunity to evaluate their designs in the best way.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Abstract It is seen that Turkish ready-made garment enterprises have difficulty in competing with Asian enterprises that can produce at low cost due to high production costs.
📊
Key Findings & Data:However, it can be said that Turkish ready-made garment enterprises have an infrastructure that can compete with the US and European enterprises that produce and / or market fashion and brands.
💡
Conclusion & Impact:Thus, on the one hand, the design needs of the enterprises are met, on the other hand, Turkish fashion designers are given the opportunity to evaluate their designs in the best way.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:E-Girişimcilik · Türk Hazır Giyim İşletmeleri · Türk Moda Tasarımcıları

Abstract

Abstract It is seen that Turkish ready-made garment enterprises have difficulty in competing with Asian enterprises that can produce at low cost due to high production costs. However, it can be said that Turkish ready-made garment enterprises have an infrastructure that can compete with the US and European enterprises that produce and / or market fashion and brands. For this reason, it is important for the future of the sector that Turkish ready-made garment enterprises turn into a position that can produce fashion and brands. On the other hand, it is known that it is possible to produce fashion and brands with sufficient and qualified designers. The aim of this study is to present an e-entrepreneurship model for Turkish ready-made garment enterprises and Turkish fashion designers. In this model, it is aimed to bring together Turkish fashion designers and ready-made garment enterprises on an e-market. Thus, on the one hand, the design needs of the enterprises are met, on the other hand, Turkish fashion designers are given the opportunity to evaluate their designs in the best way.

Özet

Türk hazır giyim işletmelerinin, yüksek üretim maliyetleri nedeniyle düşük maliyetle üretim yapabilen Asya işletmeleriyle rekabet etmekte zorlandıkları görülmektedir. Ancak Türk hazır giyim işletmelerinin, moda ve marka üreten ve/veya pazarlayan ABD ve Avrupa işletmeleriyle rekabet edebilecek alt yapıya sahip oldukları söylenebilir. Bu nedenle Türk hazır giyim işletmelerinin moda ve marka üretebilecek bir konuma dönüşmeleri sektörün geleceği açısından önemlidir. Diğer yandan moda ve marka üretebilmenin ise yeterli sayıda ve nitelikli tasarımcılarla mümkün olabileceği bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı Türk hazır giyim işletmeleri ve Türk moda tasarımcılarına yönelik bir e-girişimcilik modeli sunmaktır. Bu modelde Türk moda tasarımcılarının ve hazır giyim işletmelerinin e-pazar üzerinde bir araya getirilmesi amaçlanmaktadır. Böylece bir yandan işletmelerin tasarım ihtiyacı karşılanırken, diğer yandan Türk moda tasarımcılarına tasarımlarını en iyi şekilde değerlendirme olanağı tanınmaktadır.

🔖

Cite This Article

Özbek, A., Esmer, Y., Şaylan, O. (2020). AN E-ENTREPRENEURSHIP MODEL PROPOSAL FOR TURKISH READY-MADE GARMENT ENTERPRISES AND TURKISH FASHION DESIGNERS. İşletme Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 2, 182–195. https://doi.org/10.33416/baybem.707572

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (38)

  1. Aksümer, S. (2015). KOBİ’lerin Ekonomideki Yeri, Yapısal Sorunları ve Çözüm Önerileri. Konya: Konya Ticaret Odası Ekonomik Araştırmalar ve Proje Müdürlüğü. http://www.kto.org.tr/d/file/kobi%E2%80%99lerin-ekonomideki-yeri-ve-yapisal-sorunlari.pdf, (Erişim Tarihi: 29.05.2018).
  2. Arslan, K. (2009). Moda Tasarımı, MÜSİAD Araştırma Raporları. İstanbul: Mavi Ofset. http://www.musiad.org.tr/F/Root/Pdf/Ara%C5%9Ft%C4%B1rma%20Raporlar%C4%B1/Ara%C5%9Ft%C4%B1rma%20Raporlar%C4%B1/Moda_Tasarimi.pdf, (Erişim Tarihi: 06.04.2018).
  3. Aygül, Z., & Özüdoğru, Ş. (2014). “Moda Tasarımcısı Olmak: Yeni Mezun Moda Tasarımcıları Üzerine Söylemsel Bir Araştırma”. Mediterranean Journal of Humanities, IV(2), 35-49. doi: 10.13114/MJH.201428427
  4. Bakırtaş, H. ve Tekinşen, A. (2006). “E-Ticaretin Girişimcilik Üzerindeki Etkileri”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 125-138.
  5. Bici, E. (2007). Aynı Ürün İki Farklı Disiplin: Endüstri Ürünleri Tasarımcıları ve Moda Tasarımcılarının Ayakkabı Tasarımına Yaklaşımlarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  6. Çütçü, I., Özdemir, A.,& Erkan, H. (2017). “KOBİ’lerin İhracat Piyasalarında Karşılaştığı Sorunlara İlişkin Algıları: Gaziantep’teki KOBİ’ler Üzerine Bir Araştırma”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(5), 2691-2709.
  7. Dheeriya, P. L. (2009). “A Conceptual Framework for Describing Online Entrepreneurship”. Journal of Small Business & Entrepreneurship, 22(3), 275-283. doi: 10.1080/08276331.2009.10593456
  8. Dülger, M. V. (2013). Bilgi Toplumu Stratejisinin Yenilenmesi Projesi; İnternet Girişimciliği ve E-Ticaret Ekseni Mevcut Durum Raporu. T.C. Kalkınnma Bakanlığı Bilgi Toplumu Dairesi, Ankara.
  9. Dy, A. M., Marlow, S., & Martin, L. (2016). “A Web of Opportunity or The Same Old Story? Women Dijital Entrepreneurs Intersectionally Theory”. Human Relations, 70(3), 286-311.
  10. Dy, A. M. (2019). “Levelling the Playing Field? Towards a Critical-Social Perspective on Digital Entrepreneurship”. Futures, 1-16. doi: https://doi.org/10.1016/j.futures.2019.102438
  11. Elia, G., Margherita, A., & Passiante, G. (2020). “Digital Entrepreneurship Ecosystem: How Digital Technologies and Collective Intelligence Are Reshaping the Entrepreneurial Process”. Technological Forecasting & Social Change (150), 1-12. doi: https://doi.org/10.1016/j.techfore.2019.119791
  12. Erboy, N. (2013). “E-Diş Ticaret ve Girişimcilik Üzerine Etkileri”. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 5(8), 50-61.
  13. Esmer, Y. (2019). “Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Girişimcilik Profillerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(65), 1041-1051. doi: http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2019.3514
  14. Fossen, F. M., & Sorgner, A. (2019). “Digitalization of Work and Entry into Entrepreneurship”. Journal of Business Research, 1-16. doi: https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2019.09.019
  15. Fu, T., & Yu, L. (1999). “Bringing, Entrepreneurship Back in: Explaining the Industrial Dynamics of Hong Kong with Special”. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 5(5), 235-250.
  16. Godart, F. (2014). “The Power Structure of the Fashion Industry: Fashion Capitals, Globalization and Creativity”. International Journal of Fashion Studies, 1(1), 39-56. doi:10.1386/infs.1.1.39_1.
  17. Hacıevliyagil, N. (2016). “KOBİ’lerin Finansman Sorununa Bir Çözüm Önerisi: Milli Ekonomi Modeli (MEM)”. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14(3), 32-50. doi: http://dx.doi.org/10.11611/JMER193780
  18. Haşıloğlu, A., Kaya, M. D., & Haşıloğlu, S. B. (2010). “E-Girişimcilik Araçları ve Türkiye’deki E-Girişimciler Üzerine Bir Araştırma”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 1-14.
  19. Jansson, J. (2011). “Emerging (Internet) Industry and Agglomeration: Internet Entrepreneurs Coping with Uncertainty”. Entrepreneurship & Regional Development, 23(7-8), 499-521.
  20. Jelonek, D. (2015). “The Role of Open Innovations in the Development of e-Entrepreneurship”. Procedia Computer Science, (65), 1013-1022. doi: 10.1016/j.procs.2015.09.058
  21. Kathuria, R., & Joshi, M. P. (2007). “Environmental Influences on Corporate Entrepreneurship: Executive Perspectives on the Internet”. International Enterpreneurship and Management Journal, 3(2), 127-144.
  22. Kılıç, S., & Çınar, R. (2014). “Yerel Tekstil ve Hazır Giyim İşletmelerinin Orijinal Marka Üretim Düzeyi ve İhracat Performanslarında Orijinal Tasarım Üretiminin Rolü: Çorum Tekstil Sektörü’ndeki İşletmelere Yönelik Bir Uygulama”. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(2), 165-194.
  23. Kişi, N. (2018). “Dijital Çağda Yeni Bir Girişimcilik Yaklaşimi: Dijital Girişimcilik”. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19(2), 389-399.
  24. Kumbas, S. (2017). KOBİ`lerin Dış Ticarette Karşılaştıkları Sorunlar. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
  25. Millman, C., Wong, W.-C., Li, Z., & Matlay, H. (2009). “Educating Students for E-Entrepreneurship in The UK, the USA and China”. Industry and Higher Education, 23(3), 243-252.
  26. Morrish, S. C., Miles, M. P., & Deacon, J. H. (2010). “Entrepreneurial Marketing: Acknowledging the Entrepreneur and Customer-centric Interrelationship”. Journal of Strategic Marketing, 18(4), 303-316.
  27. ÖSYM. (2017). ÖSYM 2017 Yerleştirme Sonuç Bilgileri. http://www.osym.gov.tr/TR,13046/2017.html, (Erişim Tarihi: 25.06.2018).
  28. Rippa, P., & Secundo, G. (2019). “Digital Academic Entrepreneurship: The Potential of Digital Technologies on Academic Entrepreneurship”. Technological Forecasting & Social Change, (146), 900-911. doi: https://doi.org/10.1016/j.techfore.2018.07.013
  29. Şat Sezgin, A. (2017). Hazır Giyim Sektörü. Turkiye İş Bankası. https://ekonomi.isbank.com.tr/UserFiles/pdf/sr201705_hazirgiyim.pdf, (Erişim Tarihi: 27.05.2018).
  30. TGSD. (2016). Ufuk 2030-Türk Hazir Giyim Sektörü İçin Yol Haritası. İstanbul. http://www.tgsd.org.tr/assets/2017/ufuk2030baski26.09.16.pdf, (Erişim Tarihi: 27.05.2018).
  31. TİSK. (2015). Tekstil ve Hazır Giyim Sanayinin Türkiye Ekonomisindeki Yeri. http://www.tgsd.org.tr/assets/Uploads/TTSSTHG-SEKTR-RAPORU2015.pdf, (Erişim Tarihi: 25.06.2018).
  32. UİB. (2017). Hazır Giyim Sektöründe Marka ve Markalaşmanın Önemi. http://www.uib.org.tr/tr/kbfile/hazr-giyim-sektorunde-marka-ve-markalasmann-onemi-raporu, (Erişim Tarihi: 29.05.2018).
  33. Ünsal, S. (2013). Dijital Girişimcilik Rehberi Girişim Ekosistemi ile İlgili Temel Soruların Cevapları. İstanbul: Bankalararası Kart Merkezi (BKM). https://bkm.com.tr/wp-content/uploads/2015/08/digital-girisimcilik-rehberi.pdf, (Erişim Tarihi: 30.07.2018).
  34. Vural, M., & Çavuş, Ş. (2017). “Elektronik Girişimcilik ve Kırgızistan'da Uygulama Olanakları”. Akademik Bakış Dergisi, (69), 50-64.
  35. Xiang, Y., Chen, X., Mei, L., & Chen, J. (2017). “Influence of Social Networks, Opportunity Identification on the Performance of Internet Entrepreneurship”. 2017 Proceedings of PICMET '17: Technology Management for Interconnected World, 1-8. doi: 10.23919/PICMET.2017.8125326
  36. Yelkikalan, N., Akatay, A., & Altın, E. (2010). “Yeni Girişimcilik Model ve Yeni Nesil Girişimci Profili İnternet Girişimciliği ve Y, M Z Kuşağı Girişimci”. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 20(1), 489-506. Yıldırım, O., & Başer, E. (2016). “İnternetin Girişimciliği Kapsamında Değişen Enformasyon Siteleri Üzerine Bir Değerlendirme”. Global Media Journal TR Edition, 12(6), 172-200.
  37. Yin, Z., Gong, X., Guo, P., & Wu, T. (2019). “What Drives Entrepreneurship in Digital Economy? Evidence from China”. Economic Modelling, (82), 66-73. doi: https://doi.org/10.1016/j.econmod.2019.09.026
  38. YÖK. (2018). YÖK Atlas. https://yokatlas.yok.gov.tr/lisans-anasayfa.php#, (Erişim Tarihi: 16.01.2020).