SavedAdd your journal

Journals / Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2010 / Cilt: 34 - Sayı: 1

Fransızca’da Sözcük Sınıfları Arasında Geçişkenlik: Niteleme Sıfatı İşlevli Belirteçler ve Adlar Örneği

Esma INCE
Pages
53–56
Publication Date
2010-05-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Anahtar Kelimeler: niteleme, sözcük türleri, isim, sıfat, belirteç.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fransızcanın geleneksel dilbilgisi uzmanları, uzun yıllar dilbilgisi öğretimi için latin dilbilgisi sınıfları kalıbını kullanmışlar ve latinceyle eşleşmeyen bazı Fransızca özel dil olgularını bu nedenle inceleme dışı bırakmışlardır. 1930'lardan sonra, Genel Dilbilim akımı; daha sonra da günümüz İletişimsel Dil Öğretim Yöntemi anlam dilbilgisi bakış açısı, bu eksiklikleri gidermede etkili olmaya başlar.
📊
Key Findings & Data:Bulgularımız: 1) Dile getirilecek anlamdan hareketle, onu ifadeye yarayan dil biçemlerini işleyen bir anlam dilbilgisi ancak eksiksiz olabilir. 2) Uyum yapılarak kullanılan sıfatlarla, uyum yapılmadan kullanılan sıfatımsıların ayrımını iyi yapmak yazım hatalarından korur.
💡
Conclusion & Impact:Anahtar Kelimeler: niteleme, sözcük türleri, isim, sıfat, belirteç.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:niteleme · sözcük türleri · isim

Abstract

Fransızcanın geleneksel dilbilgisi uzmanları, uzun yıllar dilbilgisi öğretimi için latin dilbilgisi sınıfları kalıbını kullanmışlar ve latinceyle eşleşmeyen bazı Fransızca özel dil olgularını bu nedenle inceleme dışı bırakmışlardır. 1930'lardan sonra, Genel Dilbilim akımı; daha sonra da günümüz İletişimsel Dil Öğretim Yöntemi anlam dilbilgisi bakış açısı, bu eksiklikleri gidermede etkili olmaya başlar. Çalışmamız, geleneksel Fransızca dilbilgisi öğretim kitaplarının sadece sıfatlara yüklediği ismi niteleme işlevinin bazı adlara ve belirteçlere de düştüğünün, çağımız dilbilgisi araştırmalarında ele alındığını kanıtlayıp örnekler sunmaktadır. Bulgularımız: 1) Dile getirilecek anlamdan hareketle, onu ifadeye yarayan dil biçemlerini işleyen bir anlam dilbilgisi ancak eksiksiz olabilir. 2) Uyum yapılarak kullanılan sıfatlarla, uyum yapılmadan kullanılan sıfatımsıların ayrımını iyi yapmak yazım hatalarından korur. Anahtar Kelimeler: niteleme, sözcük türleri, isim, sıfat, belirteç.

Özet

Fransızcanın geleneksel dilbilgisi uzmanları, uzun yıllar dilbilgisi öğretimi için latin dilbilgisi sınıfları kalıbını kullanmışlar ve latinceyle eşleşmeyen bazı Fransızca özel dil olgularını bu nedenle inceleme dışı bırakmışlardır. 1930'lardan sonra, Genel Dilbilim akımı; daha sonra da günümüz İletişimsel Dil Öğretim Yöntemi anlam dilbilgisi bakış açısı, bu eksiklikleri gidermede etkili olmaya başlar. Çalışmamız, geleneksel Fransızca dilbilgisi öğretim kitaplarının sadece sıfatlara yüklediği ismi niteleme işlevinin bazı adlara ve belirteçlere de düştüğünün, çağımız dilbilgisi araştırmalarında ele alındığını kanıtlayıp örnekler sunmaktadır. Bulgularımız: 1) Dile getirilecek anlamdan hareketle, onu ifadeye yarayan dil biçemlerini işleyen bir anlam dilbilgisi ancak eksiksiz olabilir. 2) Uyum yapılarak kullanılan sıfatlarla, uyum yapılmadan kullanılan sıfatımsıların ayrımını iyi yapmak yazım hatalarından korur

🔖

Cite This Article

INCE, E. (2010). Fransızca’da Sözcük Sınıfları Arasında Geçişkenlik: Niteleme Sıfatı İşlevli Belirteçler ve Adlar Örneği. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 1, 53–56. https://ajindex.com/articles/15016

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Brunot, F. (1922). La pensée et la langue. Paris: Masson et Cie. Cuq, J.-P. (1996). Une introduction à la didactique de la grammaire en français langue étrangère. Paris: Didier/Hatier. Germain, C. & Séguin, H. (1998). Le point sur la grammaire. (Coll. Didactique des langues étrangères.) Paris: Clé International. Grévisse, M. (2001). Le bon usage. Gembloux: Duculot. Martinet, A. (1979). Grammaire fonctionnelle du français. Paris: Didier- Crédif. Mauger, G. (1968). Grammaire pratique du français d'aujourd'hui. Paris: Hachette. Riegel, M.; Pellat, J.-C. ve Rioul, R. (1994). Grammaire méthodique du français. Paris: PUF. Salins, G.-D. de (1996). Grammaire pour l'enseignement/apprentissage du FLE. Paris: Didier. Weinrich, H. (1989). Grammaire textuelle du français.Paris: Didier/Hatier. Kabul Tarihi: 11.02.2010