Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2021 / Sayı: 85

GAZZÂLÎ’NİN İMAN-AMEL ANLAYIŞI

Pages
377–400
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda imanın insanda oluşumu, imana bağlı bir eylem olarak ortaya çıkan amelin insan da nasıl şekillendiği gibi iman-amel ilişkisini ilgilendiren hususlar, Gazzâlî’nin düşünceleri ekseninde değerlendirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İnanma ihtiyacı, şüphesiz insanın en doğal özelliklerinden biridir.
📊
Key Findings & Data:İmanın varlığı veya yokluğu bütün bir hayatı etkiler.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda imanın insanda oluşumu, imana bağlı bir eylem olarak ortaya çıkan amelin insan da nasıl şekillendiği gibi iman-amel ilişkisini ilgilendiren hususlar, Gazzâlî’nin düşünceleri ekseninde değerlendirilmiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kelâm · Gazzâlî · İman

Özet

İnanma ihtiyacı, şüphesiz insanın en doğal özelliklerinden biridir. İman olgusu dinin merkezinde yer alan bir kavram olması sebebiyle hemen hemen her dönemde insanların yaşam biçime, düşünce ve davranışlarına yön vermiştir. İmanın varlığı veya yokluğu bütün bir hayatı etkiler. İman, insanın iç dünyasını imar eden en önemli sebeplerinden biri olduğundan dolayı, bedendeki ruh gibidir. Bedende bulunan ruh ne kadar gerekli ve önemli ise, kalp için iman o kadar önemlidir. Nitekim kalbi süsleyen, onu et parçası olmaktan çıkaran imandır. İman ile süslenmemiş bir kalp et parçası olmaktan öteye gidememektedir. İnsanın birinci vazifesi iman bilincine sahip olmak ve bu imanın gerektirdiği şekilde yaşamaktır. Gazzâlî’ye göre amel, bir eylem olduğundan teorik bilginin pratik bilgiye aktarılması sonucu ortaya çıkan bir yaşam tarzıdır. İman esas olandır fakat tek başına yeterli değildir. İman ve amel birbirini tamamlayan iki önemli unsurdur. İman beden ise amel o bedende ruh misalidir. Nasıl ki biri diğeri olmadan bir kıymet ve anlamı yoksa amelsiz imanda ruhsuz bir ceset gibidir. Çalışmada Gazzâlî açısından iman kavramına ve iman çeşitlerine, Gazzâlî’de amel kavramına, amelin niyet ve ihlas açısından nasıl anlaşılması gerektiğine değinerek iman-amel ilişkisinin söylem ve eylem arasında kurmuş olduğu ilişki bağlamında Gazzâlî’nin görüşlerine yer verilmiştir. Bu bağlamda imanın insanda oluşumu, imana bağlı bir eylem olarak ortaya çıkan amelin insan da nasıl şekillendiği gibi iman-amel ilişkisini ilgilendiren hususlar, Gazzâlî’nin düşünceleri ekseninde değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

DALKIRAN, S., ORCİD.ORG, D. B. H. (2021). GAZZÂLÎ’NİN İMAN-AMEL ANLAYIŞI. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 85, 377–400. https://ajindex.com/articles/149911

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Arpaguş, Hatice Kelpetin. “İman Bağlamında Kelam’da Taklid ve Mukallid (Gazzâlî Örneği)”, Kelâm Araştırmaları, 2005, C.3. S.1, s.117-140.
  2. Ateş, Süleyman, “İhlâs”, TDV İslam Ansiklopedisi, İstanbul: TDV, 2000.
  3. Alper, Hülya, İmanın Psikolojik Yapısı, İstanbul: Rağbet, 2013. Aclûnî, Keşfü’l-Hafâ ve Müzilü’l-ilbas amma İştehere Mine’l-Ehâdîs ala Elsineti’n-Nas, Kahire: Mektebetü’l-Kudsi, 1351/1932.
  4. Akın, Murat. “Değerler Eğitimi Açısından İman-Amel-i Salih İlişkisi”, Bülent Ecevit Üniversitesi Yayınları, Zonguldak, 2018, s. 237-247.
  5. Baktır, Mehmet. “İmanın Temellendirilmesi”, Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2002, C.6, S.2, s. 127-138.
  6. Burns, Geral L. “Gazzâlî’nin Tasavvufi Hermenötiği”, Çev. Turan Koç, İslami Araştırmalar Dergisi, 2000, C.3, S.4, s.420-428. Buhârî, Ebû Abdullah, Sahîh-i Buhârî ve Tercemesi, Mütercim: Mehmed Sofuoğlu, İstanbul: Ötüken Neşriyat, 1987-1989. Beyhakî, el-Câmiü Şuabü’l-İman, thk. Muhtar Ahmed Nedvi-Abdülali Abdülhamid Hamid, Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1-14, 2003.
  7. Biçer, Ramazan. “İmanın Bilişsel Yapısının Ana Dinamikleri Ve Etkileri”, EKEV Akademi Dergisi, 2004, C. 8, S. 18, s. 17-34.
  8. Bilgiz, Musa. “Kur’an’da Amellerin Değer Yönünden Mukayesesi”, Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2003, S. 20, s. 129-158. Cürcânî, Kitabü’t-Ta’rîfât, Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1983/1403. Çelebi, İlyas, “Mu’tezile”, TDV İslam Ansiklopedisi, İstanbul: TDV, 2006.
  9. Çubukçu, İbrahim Agâh, Gazzâlî ve Şüphecilik, Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 1989.
  10. Çağlayan, Harun. “Bilgi Kaynağı Olarak Akıl”, Kelâm Araştırmaları, 2011, C.9, S.1, s. 233-262.
  11. Çamdibi, Mahmut, Şahsiyet Terbiyesi ve Gazzâlî, İstanbul: Çamlıca, 2014.
  12. Dönmez, İbrahim Kâfi, “Niyet”, TDV İslam Ansiklopedisi, İstanbul: TDV, 2007.
  13. Dalkıran, Sayın, İbn-i Kemâle Göre Ehl-i Sünnet Düşüncesi, İstanbul: Osmanlı Araştırmaları Vakfı, 2018.
  14. Dalkıran, Sayın, Hâricilerden Günümüze Ötekileştirme ve Şiddet. İstanbul: Osman Araştırmaları Vakfı, 2019.
  15. Ebu Zehra, Muhammed, Mezhepler Tarihi, Çev. Sıbğatullah Kaya, İstanbul: Çelik, 2016.
  16. Erdinç, Ziya. “Sa'düddîn Teftâzânî'de Bilgi Teorisi”, Usul İslami Araştırmaları, Haziran 2014, S. 21, s. 7-38.
  17. Esen, Muammer. “İman Kavramı Üzerine”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2008, C. 49, S. 1, s. 79-91. Ebû Hanîfe, Fıkh-ı Ekber Aliyyül-Kârî Şerhi, Çev. Yunus Vehbi Yavuz, İstanbul: Çağrı, 1992.
  18. Ekin, Yunus. “İhlâs Kavramının Semantik Analizi”, Tasavvuf İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, 2002, C.3, S. 9, s. 147-160. Fığla