As a result, 50-A (57.05 kg), 48-A (53.21 kg) and 49-A (52.09 kg) types were determined with the highest average yield per tree.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the yield and fruit characters of 7 Jaffa orange types selected in citrus growing regions of Turkey during 1979–1983 years were examined in Adana ecological conditions during 2002–2004 years as the second stage of the the citrus selection project.
📊
Key Findings & Data:In this study, the yield and fruit characters of 7 Jaffa orange types selected in citrus growing regions of Turkey during 1979–1983 years were examined in Adana ecological conditions during 2002–2004 years as the second stage of the the citrus selection project.
💡
Conclusion & Impact:As a result, 50-A (57.05 kg), 48-A (53.21 kg) and 49-A (52.09 kg) types were determined with the highest average yield per tree.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Türkiye · portakal · bitki ıslahı
Abstract
In this study, the yield and fruit characters of 7 Jaffa orange types selected in citrus growing regions of Turkey during 1979–1983 years were examined in Adana ecological conditions during 2002–2004 years as the second stage of the the citrus selection project. As a result, 50-A (57.05 kg), 48-A (53.21 kg) and 49-A (52.09 kg) types were determined with the highest average yield per tree.
Özet
Bu çalışmada, 1979–1983 yılları arasında Türkiye turunçgil bölgelerinden selekte edilen 7 Yafa portakal tipinde seleksiyonun ikinci aşaması olarak Adana ekolojik koşullarında verim, meyve özellikleri ve bitkisel özellikler 2002, 2003 ve 2004 yıllarında incelenmiştir. Çalışma sonucunda ağaç başına ortalama verimi en yüksek tipler 50-A (57.05 kg), 48-A (53.21 kg) ve 49-A (52.09 kg) tipleri olarak belirlenmiştir.
KAFA, G., TUZCU, Ö., YEŞİLOĞLU, T. (2009). Determination of fruit yield, fruit quality and some vegetative characteristics of some jaffa orange types obtained with selection in Adana conditions. Alatarım, Cilt: 8 - Sayı: 1, 21–29. https://ajindex.com/articles/149761
Anonim, 2001. Tarımsal Yapı ( Üretim, fiyat, değer), T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü, Yayın no: 2758. Anonim, 2007. www.fao.org Donadio, L. C., Banzatto, D. A., Sempionato, O. R. Stuchi, E. S., 1996. A Comparison of Seleta and Other Sweet Orange Cultivars in Sao Paulo. Proc. Int. Soc. Citriculture. Vol:1, p.116-118.
Hızal, A.Y., Moralı, K., Göral, T., Salman, A., Tekin, M.A., 1984. Turunçgillerde Aşı Gözü Seleksiyon-Sertifikasyon ve Çeşit Geliştirme. Derim, 1 (1): 7-12.
Janick, J., Moore, J. N., 1975. Advances in Fruit Breeding. Purdue Univ.Press, 623 p., West Lafayette, Indıana, U.S.A. Özsan, M., Bahçecioğlu, H.R., 1970. Akdeniz Bölgesinde Yetiştirilen Turunçgil Tür ve Çeşitlerinin Değişik Ekolojik Şartlar Altında Gösterdikleri Özellikler Üzerinde Araştırmalar. TÜBİTAK-TOAG Yayın No: 10. TÜBİTAK Matbaası, Ankara, 111 s. Özsan, M., Tuzcu, Ö., Akteke, Ş.A., İnci, H.B., Çelikel, K., Özdemir, E., Çimen, İ., 1986. Turunçgillerde Aşı Gözü Seleksiyon-Sertifikasyon ve Çeşit Geliştirme. Derim, 3 (4): 147-156.
Reuther, W., Batchelor, L. D., Webber, H. J., 1968.
The Citrus Industry, Vol. II, University of California Division of Agricultural Sciences, U.S.A. 398s. Tuzcu, Ö., 1990. Türkiye’de Yetiştirilen Başlıca Turunçgil Çeşitleri. Akdeniz İhracatçı Birlikleri. s.71. Mersin. Nurol Matbaası, Ankara.
Tuzcu, Ö., 1999. Turungil Yetiştiriciliği Lisans Ders Notları. Ç.Ü. Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü, Adana (Yayınlanmamış). Tuzcu, Ö., Abak, K., 2000. Bahçe Bitkileri Islahı Lisans Ders Notları. Ç.Ü. Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü, Adana (Yayınlanmamış). Westwood, M. N., 1988. Temperate Zone Pomology. Freeman and Company. San Francisco,U.S.A. 404s.