Journals / International Journal of Nature and Life Sciences / 2024 / Volume: 8 Issue: 2

Contributions to the Woody Plants Flora of Şanlıurfa (Türkiye)

Pages
—
Publication Date
2024-12-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The most frequently identified natural woody plants are Pistacia khinjuk (Bıttım), Pistacia terebinthus subsp. palaestina (Wild Pistachio), Rhus coriaria (Sumac), Quercus brantii (Persian Acorn Oak), Ficus carica subsp. carica (Fig), Punica granatum (Pomegranate), Amygdalus communis (Almond), Rosa canina (Rosehip) and Cerasus mahaleb (Mahaleb).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study material consists of woody plants naturally growing in Şanlıurfa province.
📊
Key Findings & Data:Within the scope of this study carried out between 2014 and 2017, all natural growth areas within the borders of Şanlıurfa province were visited and 19 genera and 24 taxa belonging to 13 families were identified in these areas.
💡
Conclusion & Impact:The most frequently identified natural woody plants are Pistacia khinjuk (Bıttım), Pistacia terebinthus subsp. palaestina (Wild Pistachio), Rhus coriaria (Sumac), Quercus brantii (Persian Acorn Oak), Ficus carica subsp. carica (Fig), Punica granatum (Pomegranate), Amygdalus communis (Almond), Rosa canina (Rosehip) and Cerasus mahaleb (Mahaleb).
🔬Design:Research Article
📍Scope:2014 Verileri
⚙️Variables:Flora · Forest · Natural

Abstract

This study material consists of woody plants naturally growing in Şanlıurfa province. Within the scope of this study carried out between 2014 and 2017, all natural growth areas within the borders of Şanlıurfa province were visited and 19 genera and 24 taxa belonging to 13 families were identified in these areas. The most frequently identified natural woody plants are Pistacia khinjuk (Bıttım), Pistacia terebinthus subsp. palaestina (Wild Pistachio), Rhus coriaria (Sumac), Quercus brantii (Persian Acorn Oak), Ficus carica subsp. carica (Fig), Punica granatum (Pomegranate), Amygdalus communis (Almond), Rosa canina (Rosehip) and Cerasus mahaleb (Mahaleb).

🔖

Cite This Article

Aslan, M., Akan, H. (2024). Contributions to the Woody Plants Flora of Şanlıurfa (Türkiye). International Journal of Nature and Life Sciences, Volume: 8 Issue: 2. https://doi.org/10.47947/ijnls.1579545

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Akan, H., Hatemov, V., Kaya, Ö., Polat, T., & Ağdemir, H. (2004). Şanlıurfanın Egzotik Ağaç ve Çalıları. Şanlıurfa: Demircioğlu Matbaası.
  2. Aksoy, N. (2014). Türkiye’nin Endemik ve Nadir Odunsu Taksonları (Ağaçları ve Çalıları)Türkiye’nin Endemik ve Nadir Odunsu Taksonları (Ağaçları ve Çalıları) Sağlık, Çevre Kültürü. İstanbul: Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesi Süreli Yayını.
  3. Aslan, S. (1984). Güneydoğu Anadolu Bölgesinde iyi gelişim gösteren bazi iğne yaprakli ağaç türlerinin seçimi üzerine araştırmalar (1983 yılı sonuçları). Orman Arastırma Enstitüsü Teknik Bülteni, 125, 41-76.
  4. Akan, H., & Ayaz, H. (2016). Gölpınar Şanlıurfa-Türkiye mesire yeri florası ve etrafındaki köylerin etnobotanik özellikleri. Bağbahçe Bilim Dergisi, 2 (3), 19-56.
  5. Akan, H., Kaya, Ö., Eker, I., & Cevheri, C. (2005). The flora of Kaşmer Daǧi (Şanliurfa, Turkey). Turkish Journal of Botany, 29 (4), 291-310.
  6. Aydoğdu, M., & Akan, H. (2005). The flora of Kalecik Mountain (Şanlıurfa, Turkey). Turkish journal of Botany, 29 (2), 155-174.
  7. Davis, P. H. (Ed.). (1965-1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 1-9). Edinburgh, U.K.: Edinburgh University Press.
  8. Davis, P. H., Mill, R. R., & Tan, K. (Eds.). (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 10) (Supplement). Edinburgh, U.K: Edinburgh University Press.
  9. Ertekin, S. (2002). Karacadağ Bitki Çeşitliliği. Sürdürülebilir Kirsal ve Kentsel Kalkinma Derneği Yayını.
  10. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T., & Başer, K. H. C. (Eds.). (2000). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 11). Edinburgh U.K.: Edinburgh University Press.
  11. Güner, A., & Ekim, T. (Eds.) (2014). Resimli Türkiye Florası Cilt 1. İstanbul: ANG Vakfı, Flora Araştırmaları Derneği ve Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  12. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., & Babaç, M. T. (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). İstanbul: Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını.
  13. Güner, A., Kandemir, A., Menemen, Y., Yıldırım, H., Aslan, S., Ekşi, G., Güner, I., & Çimen, A.Ö. (Eds.). (2018). Resimli Türkiye Florası Cilt 2. ANG Vakfı Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi Yayınları, İstanbul.
  14. Güzel, A. (2020). Şanlıurfa ili doğal coğrafya özellikleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13, 195-215.
  15. Öztürk Tel, H. (2014). Şanlıurfa geleneksel kent dokusunun ekolojik tasarım kapsamında değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
  16. Ünlü, İ. H. (2014). Şanlıurfa kent dokusuna uygun karasal iklim koşullarına dayanıklı çok yıllık süs bitkilerinin belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Yükek lisans tezi, Hatay.