AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIf this cannot be achieved, the vegetation of this rangeland, which has lost 62.25% of its quality plants and is projected to continue to do so, should be completely renewed to utilize the area's full potential.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of the study was to obtain the necessary data for studies to increase the productivity of the Dırazlar village rangeland. It was determined that 46.50% of the plant species in the rangeland were shrubs and trees, and 15.75% were herbaceous invaders. The ratios of decreaser and increaser plant species observed in the vegetation were 13.75% and 24.00%, respectively. Only cattle breeding was carried out in the village, the majority of which is Simmental breed. In its current state, the rangeland had lost more than half of its ability to provide grazing animals with a forage source. It can be argued that the abandonment of raising other livestock species, particularly goats, in the village has led to grazing pressure being directed solely at certain herbaceous plant species, driven by the natural preferences of cattle, creating a competitive advantage in the vegetation for invasive species. The obtained study data, information obtained from village residents regarding the rangeland's history, and the literature reviewed indicate that to maximize the current and sustainable use of the rangeland, it is necessary to also raise other animal species, at least goats, in the village if possible. This is the most economical and ecological method to prevent woody plant species from invading the rangeland. If this cannot be achieved, the vegetation of this rangeland, which has lost 62.25% of its quality plants and is projected to continue to do so, should be completely renewed to utilize the area's full potential.
Özet
Çalışma ile Dırazlar köyü merasının verimliliğinin artırılmasına yönelik çalışmalar için gerekli verilerin elde edilmesi amaçlanmıştır. Meradaki bitki türlerinin %46.50’si çalı-ağaç, %15.75’i ise otsu istilacılardan oluştuğu belirlenmiştir. Vejetasyonda gözlenen azalıcı ve çoğalıcı bitki türlerinin oranları ise sırasıyla %13.75 ve %24.00’tür. Köyde, büyük çoğunluğu Simental ırk olmak üzere yalnızca büyükbaş hayvan yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bu haliyle çalışılan mera, kaba yem kaynağı olarak otlayan hayvanlara fayda sağlayabilme kabiliyetinin yarısından daha fazlasını kaybetmiştir. Köyde başta keçi olmak üzere diğer hayvan türlerinin yetiştiriciliğinin terkedilmesine bağlı olarak otlatma baskısının sadece sığırların fıtri tercihlerine bağlı olarak belli otsu bitki türleri üzerine yönlenmesi, istilacı türlerin lehine vejetasyonda rekabet avantajı sağladığı söylenilebilir. Elde edilen çalışma verileri, meranın geçmişine yönelik köy sakinlerinden elde edilen bilgiler ve incelenen literatürler, meradan mevcut haliyle maksimum faydanın sağlanması ve bunun sürdürülebilirliği için köyde mümkünse diğer hayvan türlerinin de, en azından keçi yetiştiriciliğinin sağlanması gerekliliğini işaret etmektedir. Özellikle odunsu bitki türlerinin meraları istila etmelerinin engellenmesinin en ekonomik ve ekolojik yöntemi budur. Eğer bu sağlanamazsa kaliteli bitkilerinin % 62.25’ini kaybetmiş ve kaybetmeye de devam edeceği öngörülen bu meradaki bitki örtüsü tamamen yenilenerek verim ve kalite bakımından alanın tüm potansiyelinden faydalanma amacıyla yapay mera kurulması yoluna gidilmelidir.