Endonezya’da yemeklik ve yemlik baklagiller yetiştiriciliğinde ortaya çıkan sorunlar kendine özgü̈ yapısal sorunlar ve uygulanan politikalar olarak ifade edilmektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Endonezya’da ekonomik öneme sahip olan yemeklik ve yemlik baklagillerin tarımının durumu hakkında bilgiler vermektedir.
📊
Key Findings & Data:Endonezya nüfusu 2018 yılında 250 milyonu aşmış, gıda tüketimi ve protein ihtiyacı artmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Endonezya’da yemeklik ve yemlik baklagiller yetiştiriciliğinde ortaya çıkan sorunlar kendine özgü̈ yapısal sorunlar ve uygulanan politikalar olarak ifade edilmektedir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Baklagil · dane · Ekvator
Özet
Bu çalışma, Endonezya’da ekonomik öneme sahip olan yemeklik ve yemlik baklagillerin tarımının durumu hakkında bilgiler vermektedir. Endonezya nüfusu 2018 yılında 250 milyonu aşmış, gıda tüketimi ve protein ihtiyacı artmıştır. İnsan ve hayvan beslemesinde baklagiller önemli protein kaynaklardan biridir. Endonezya’da tarla bitkileri üretimi yapılmakta olan alanlarda ağırlıklı olarak tahıllardan (özellikle çeltik) sonra yemeklik baklagiller yetiştirilmektedir. Yemlik baklagiller ise stratejik bir ürün değildir. Endonezya’da yemeklik ve yemlik baklagiller yetiştiriciliğinde ortaya çıkan sorunlar kendine özgü̈ yapısal sorunlar ve uygulanan politikalar olarak ifade edilmektedir.
Maesaroh, S., Demirbağ, N. Ş. (2020). Endonezya’da Ekonomik Öneme Sahip Yemeklik ve Yemlik Baklagillerin Tarımının Durumu. International Journal of Eastern Mediterranean Agricultural Research, Cilt: 3 Sayı: 1, 39–52. https://ajindex.com/articles/1494863
Anwar, S. (2010). Persfektif ekofisiogenomik tanaman pakan untuk peningkatan produksi ternak ruminansia. Diponegoro Univesity Publishing, Semarang. 63s
Balitkabi. (2016a). Deskripsi Varietas Unggul Kedelai 1918-2016. Balai Penelitian Tanaman Aneka Kacang dan Umbi. http://balitkabi.litbang.pertanian.go.id/wp-content /uploads/2016/09/kedelai.pdf (Erişim tarihi 26 Nisan 2019).
Ghulamahdi, M., Melati, M., & Sagala, D. (2009). Production of soybean varieties under saturated soil culture on tidal swamps. J. Agron. Indonesia, 37(3):226-232.
Haliza, W., Purwani, E. Y., & Thahir, R. (2010). Pemanfaatan kacang-kacangan lokal mendukung diversifikasi pangan. Pengembangan Inovasi Pertanian, 3(3):238-245.
Hanafiah, D. S., Trikoesoemaningtyas, Yahya, S., & Wirnas, D. (2010a). Induced mutations by gamma ray irradiation to Argomulyo soybean (Glycine max) variety. Nusantara Bioscience, 2(3):121-125.
Hanafiah, D. S., Trikoesoemaningtyas, Yahya, S., & Wirnas, D. (2010b). Agronomic improvement of Argomulyo soybean variety [Glycine max (L.) Merr] through induced mutation by gamma irradiation in M1 and M2 generation. Biosfera, 27(3):103-111.
Julfri, P. A. (2010). Analisis Finansial Usaha Kacang Kapri (Studi Kasus: Desa Suka, Kecamatan Tiga Panah Kabupaten Karo) (Lisans Tezi). Sumatra Utara Üniversitesi Tarım Ekonomisi Bölümü Ziraat Fakültesi Sumatra Utara, Indonesia.
Kementrian Pertanian Republik Indonesia (Tarım Bakanlığı). (2015). Rencana Strategis Kementrian Pertanian 2015-2019. Kementrian Pertanian Republik Indonesia, Jakarta. 340s. (Endonezya dili)
Kementrian Pertanian Republik Indonesia (Tarım Bakanlığı). (2017). Statistik Pertanian 2017. Kementrian Pertanian Republik Indonesia, Jakarta. 362s. (Endonezya dili)
Kementrian Pertanian Republik Indonesia (Tarım Bakanlığı). (2018). Statistik Pertanian 2018. Kementrian Pertanian Republik Indonesia, Jakarta. 427s. (Endonezya dili)
Messakh, O. S. (2004). Kacang-kacangan: sumber protein dan pupuk nitrogen. Universitas Gadjah Mada, Yogyakarta. Sayfa 32.
Poerwoko, M. S. (2016). Breeding of the soybean varieties, aged maturity and resistant to rust disease. Agriculture and Agricultural Science Procedia, 9:197-201.
Prawiradipura, B. R., Sutedi, E., Sajimin, & Fanindi, A. (2012). Hijauan pakan ternak untuk lahan sub-optimal. IAARD Press, Badan Penelitian dan Pengembangan Pertanian, Kementrian Pertanian, Jakarta. 63s.
Purwanti, N. D. (2016). Revitalisasi perbenihan tanaman pakan ternak di Indonesia (Revitalization of Forage Seed Production in Indonesia). Wartazoa 26:1-8.
Rasyid, H. (2013). Peningkatan produksi dan mutu benih kedelai varietas hitam unggul nasional sebagai fungsi jarak tanam dan pemberian dosis pupuk P. Jurnal Gamma, 8(2):46-63.
Sajimin. (2011). Medicago sativa L. (Alfalfa) sebagai tanaman pakan ternak harapan di Indonesia (Alfalfa (Medicago sativa L.) as a promising forage in Indonesia). Wartazoa, 21(2):91-98.
Sri Puryono, K. S. (2016). Mengelola Laut untuk Kesejahteraan Rakyat. PT Gramedia Pustaka Utama, Jakarta. 164s
Subantoro, R. (2009). Mengenal karakter alfafa (Medicago sativa L.). Jurnal Ilmu-Ilmu Pertanian, 5(2):50-62.
Subantoro, R. (2013). Pertumbuhan dan Hasil Tiga Varietas Alfalfa (Medicago sativa L.) dengan Perlakuan Macam Rhizobium Pada Media Tanam Regosol Asal Banguntapan (Yüksek Lisans Tezi). Gajah Mada Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yogyakarta. (Endonezya dili)
Subantoro, R., Sasongko, L. A., & Prabowo, R. (2014). Pengaruh panjang hari terhadap produksi biji alfalfa (Medicago sativa L.) di Semarang. Jurnal Ilmu-Ilmu Pertanian, 10(2):1-13.
Widyati-Slamet, Sumarsono, Anwar, S., & Widjajanto, D. W. (2014). Pertumbuhan generatif alfalfa (Medicago sativa L.) mutan tropis, respon terhadap pemupukan fosfat (hasil mutasi induksi EMS). Pastura, 3(2):61-64.