Journals / Emek Araştırma Dergisi / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Emeğin Özneleşmesi BağlamındaTürkiye’de Politik Rock’un Gelişimi

Pages
103–140
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada bu tartışmalarla ilişkili olacak şekilde Türkiye’de po-litik rock’un gelişimi emeğin özneleşmesi bağlamında ele alınacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Rock müzik, modern çağın baskın sesi olarak tanımlanabilir.
📊
Key Findings & Data:Ortaya çıktığı dönemde sadece gençliğin başkaldırısı ola-rak değerlendirilse de cazdan R&B’ye, klasik müzikten hip-hopa kadar olduk-ça geniş bir yelpazeden etkilenen rock müzik zaman içerisinde önemli ölçüde politikleşmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada bu tartışmalarla ilişkili olacak şekilde Türkiye’de po-litik rock’un gelişimi emeğin özneleşmesi bağlamında ele alınacaktır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Rock müzik, modern çağın baskın sesi olarak tanımlanabilir. Bugün içeriğine ba-kılmaksızın hayatın her alanında rock müziğin sesine, armonisine, tınısına denk gelmek mümkündür. Ortaya çıktığı dönemde sadece gençliğin başkaldırısı ola-rak değerlendirilse de cazdan R&B’ye, klasik müzikten hip-hopa kadar olduk-ça geniş bir yelpazeden etkilenen rock müzik zaman içerisinde önemli ölçüde politikleşmiştir. Bunun yanında rock müzik, nesiller arası geçişkenliğe sahip bir müzik türüdür. Örneğin ilk ortaya çıktığı dönemde Pink Floyd, Led Zeppelin gibi bugün kült hale gelmiş grupları dinleyen jenerasyonun bir hatta iki jenerasyon sonrası dahi aynı grupların müziğinden hem benzer hem de farklı anlamlar çı-karabilmektedir. Jenerasyonlar arası bu geçiş, zamanla rock müziğin orta ölçekli bir isyandan pazarlama aracı haline gelmesine de zemin hazırlamıştır. Çevre-sel, kültürel ve toplumsal değişimlerin/dönüşümlerin rock müziği başlangıç-taki amacından farklı bir noktaya taşıyarak sosyal dönüşümlere neden olduğu da söylenebilir. Bu çerçevede rock müziğin bu dönüşümlerin yansıması olduğu unutulmamalıdır. Çalışmada bu tartışmalarla ilişkili olacak şekilde Türkiye’de po-litik rock’un gelişimi emeğin özneleşmesi bağlamında ele alınacaktır.

🔖

Cite This Article

GÜLER, M. A., ORAN, S. (2020). Emeğin Özneleşmesi BağlamındaTürkiye’de Politik Rock’un Gelişimi. Emek Araştırma Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 103–140. https://ajindex.com/articles/149243

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (29)

  1. Adorno, T. (1941) “On Popular Music”, Studies in Philosophy and Social Science, 9, 1, 17-48.
  2. Akça, İ. (2018) “1980 Sonrası Türkiye’de Hegemonya Projeleri ve Otoriterizmin Değişen Biçimleri”, Yeni Tür-kiye’ye Varan Yol Neoliberal Hegemonyanın İnşası (der. İ. Akça, A. Bekmen ve B.A. Özden), İstanbul: İletişim Yayınları, 27-68.
  3. Attali, J. (1985) Noise: The Political Economy of Music, Minneapolis: University of Minnesota Press.
  4. Aya, G. (1998)
  5. Bir Cem Karaca Kitabı, İstanbul:
  6. Ada Müzik. Ayas, G. (2019)
  7. Müzik Sosyolojisi, Kuramsal Bir Giriş, İstanbul:
  8. İthaki Yayınları.
  9. Bennett, A. (2009) “Heritage Rock: Rock Music, Representation and Heritage Discourse”, Poetics, 37, 1, 474-489.
  10. Birchall, I. (2010) “Fransa 1968: Bütün İktidar Hayal Gücüne”, Devrim Provaları (der. C. Barker), İstanbul: Yordam Kitap, 15-72.
  11. Bourdieu, P., (2015) Ayrım: Beğeni Yargısının Toplumsal Eleştirisi (çev. D. Fırat ve G. Berkkurt), Ankara:
  12. Heretik Yayınları.
  13. Canbazoğlu, C. (2009) Kentin Türküsü: Anadolu Pop-Rock, İstanbul:
  14. Pan Yayıncılık. Carr, G.G. (1992) She’s A Rebel: The History of Women in Rock & Roll, Washington: Seal Press.
  15. Dave, N. (2015) “Music and the Myth of Universality: Sounding Human Rights and Capabilities”, Journal of Human Rights Practice, 7, 1, 1-17.
  16. Davis, R.G. (1988) “Music from the Left”, Rethinking Marxism, 1, 4, 7-25.
  17. Dilmener, N. (2013) “12 Eylül’le Kendimizi Popçulara Teslim Ettik”, http://bianet.org/biamag/yasam/149890-dil-mener-12-eylul-le-kendimizi-popculara-teslim-ettik (29.04.2020)
  18. Dilmener, N. (2014) Bir Varmış Bir Yokmuş-Hafif Türk Pop Tarihi, İstanbul:
  19. İletişim Yayınları.
  20. Dunaway, D.K. (1987) “Music and Politics in the United States”, Folk Music Journal, 5, 3, 268-294.
  21. Ela, E.D. ve Güler, M. A. (2018) “Müziğin İzinde: Türkiye’de 1980’den Günümüze Rock Müzik ve Sosyal Haklar”, Yayınlanmamış Makale. Erkal, G.E. (2013) Türkiye Rock Tarihi I Saykodelik Yıllar, İstanbul:
  22. Esen Kitap. Fiori, U. ve Burgoyne, M. (1984) “Rock Music and Politics in Italy”, Popular Music, 4, 1, 261-277.
  23. Forcags, D. (2015)
  24. Gramsci Kitabı, Seçme Yazılar 1916-1935 (çev. İ. Yıldız), Ankara:
  25. Dipnot Yayınları.
  26. Frith, S. (1984) “Rock and the Politics of Memory”, Social Text, 3, 9/10, 59-69.
  27. Frith, S. (1981) “The Magic that Can Set You Free: Ideology of Folk and the Myth of Rock,” Popular Music, 1, 2, 159-168.
  28. Gillet, C. (1970) The Sound of the City: The Rise of Rock and Roll, Londra: Souvenir Press.
  29. Güler, M. A. (2016) “1970 ’ li Yıllarda Türkiye İşçi Sınıfını Cem Karaca Şarkıları ile Okumak”,