SavedAdd your journal

Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2021 / Sayı: 85

DİJİTAL DESTEKLİ İŞBİRLİKLİ ÖĞRENCİ TAKIMLARI BAŞARI BÖLÜMLERİ YÖNTEMİNİN FEN BİLİMLERİ DERSİNİN AKADEMİK BAŞARISINA ETKİSİ

Esra ŞAHİN
KEMAL DOYMUŞ
Pages
173–186
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle, öğretmenler öğrenci başarılarını daha yüksek düzeye çıkarmaları için ortaokul öğretim progranındaki konuları dijital destekli işbirlikli öğretim yöntemini kullanmaya teşvik edilmelidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İşbirlikli öğrenme, günümüz yüzyıl öğrencileri için öğrenmenin en yenilikçi ve popüler yöntemlerinden biridir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma, ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin fen bilimleri dersi boşaltım sistemi ünitesinde uygulanan işbirlikli öğrenci takımları başarı bölümleri (ÖTBB) öğrenme yönteminin akademik başarıya etkisini inceleyen bir araştırmadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle, öğretmenler öğrenci başarılarını daha yüksek düzeye çıkarmaları için ortaokul öğretim progranındaki konuları dijital destekli işbirlikli öğretim yöntemini kullanmaya teşvik edilmelidir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dijital Destekli Eğitim · İşbirlikli Öğrenme · ÖTBB

Özet

İşbirlikli öğrenme, günümüz yüzyıl öğrencileri için öğrenmenin en yenilikçi ve popüler yöntemlerinden biridir. Her türlü öğrencinin başarısını desteklediğine inanılan, teorik olarak temelli ve kapsamlı bir şekilde araştırılmış öğretme-öğrenme uygulamasıdır. Bu çalışma, ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin fen bilimleri dersi boşaltım sistemi ünitesinde uygulanan işbirlikli öğrenci takımları başarı bölümleri (ÖTBB) öğrenme yönteminin akademik başarıya etkisini inceleyen bir araştırmadır. Çalışmada ön-test ve son-test uygulamalı yarı deneysel desen kullanılmıştır. Katılımcılar yansız olarak D1 ve D2 grubu şeklinde iki gruba ayrılmıştır ve gruplar ön-test puanları temelinde eşittir. Çalışmada birinci deney grubunda (D1); işbirlikli öğrenci takımları başarı bölümleri, ikinci deney grubunda (D2) ise dijital destekli işbirlikli öğrenci takımları başarı bölümleri yöntemi uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak boşaltım sistemi başarı testi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere yapılan bağımsız t testi sonuçlarına göre, grupların her ikisi de son uygulamada akademik başarı ortalamasını arttırmıştır. Elde edilen bulgular çalışmada kullanılan dijital destekli işbirlikli ÖTBB yönteminin, sadece işbirlikli ÖTBB yöntemine göre akademik başarıyı daha fazla arttırdığı ve öğretimde daha etkili olduğunu göstermiştir. Bu nedenle, öğretmenler öğrenci başarılarını daha yüksek düzeye çıkarmaları için ortaokul öğretim progranındaki konuları dijital destekli işbirlikli öğretim yöntemini kullanmaya teşvik edilmelidir.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, E., DOYMUŞ, K. (2021). DİJİTAL DESTEKLİ İŞBİRLİKLİ ÖĞRENCİ TAKIMLARI BAŞARI BÖLÜMLERİ YÖNTEMİNİN FEN BİLİMLERİ DERSİNİN AKADEMİK BAŞARISINA ETKİSİ. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 85, 173–186. https://ajindex.com/articles/149202

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Adesoji, F. A. ve Ibraheem T. L. (2009). Effects of student teams-achievement divisions strategy and mathematics knowlegde on learning outcomes in chemical kinetics. The Journal of International Social Research, 2(6), 15-25.
  2. Ahmad, Z. ve Mahmood, N. (2010). Effects of cooperative learning vs. traditional instruction on prospective teachers’ learning experience and achievement. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 43(1), 151-164.
  3. Aloraini, S. (2012). The impact of using multimedia on students academic achievement in the college of education at King Saud University. Journal of King Saud University-Languages and Translation, 24(2), 75-82.
  4. Aydın, F. (2013). Coğrafya bölümü öğrencilerinin bölgesel coğrafya dersinde işbirlikli öğrenme uygulamalarına ilişkin görüşleri ve öz değerlendirmeleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(4), 2401-2418.
  5. Beetham, H. ve Sharpe, R. (2007). Rethinking pedagogy for a digital age: Designing and delivering e-learning. NewYork: Routledge. Retrieved from http://joshuakoop. weebly.com/uploads/5/6 Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. (5. baskı). Ankara:
  6. Pegem Akademi Yayınları.
  7. Can, A. (2013). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde veri analizi. Ankara:
  8. Pegem Akademi Yayınları.
  9. Carroll, J.M. (2014). Human Computer Interaction - brief intro. In M. Soegaard & R. Friis Dam (Eds.), The encyclopedia of human-computer ınteraction, (2nd ed.). Retrieved from:https://www.interactiondesign.org/encyclopedia/human_ computer_interaction_hci.html Chen, P. S. D., Lambert, A. D., & Guidry, K. R. (2010). Engaging online learners: The impact of Web-based learning technology on college student engagement. Computers & Education, 54(4), 1222-1232.
  10. Chen, G. D., Nurkhamid, Wang, C. Y., Yang, S. H., Lu, W. Y., & Chang, C. K. (2013). Digital Learning Playground: supporting authentic learning experiences in the classroom. Interactive Learning Environments, 21(2), 172-183.
  11. Çilenti, K. (1985). Science education technology. Ankara:
  12. Kadıoğlu Matbaası. Dix, A., Finlay, J., Abowd, G., & Beale, R. (2004). Human computer interaction (3rd ed.) London: Pearson Education Limited. Doise, W. & Mugny, G.(1984). The social development of the intellect. Oxford: Pergamon. Ergin M. (2007). İlköğretim fen ve teknoloji konularının öğretiminde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarısı ve tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi, F