SavedAdd your journal

Journals / Amme İdaresi Dergisi / 2015 / Cilt: 48 - Sayı: 3

The Legal Chracteristic of Collective Agreement of Public Servants

Kamu Görevlileri Toplu Sözleşmesinin Hukuki Niteliği

YELİZ ŞANLI ATAY
Pages
1–40
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Makalede, toplu sözleşme ile yasal hakların gerisinde kalan düzenlemeler yapılamayacağı ve toplu sözleşmenin, kural koyucu (düzenleyici) nitelikte bir işlem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz: 2010 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile birlikte, toplu sözleşme hakkı, memurlar ve diğer kamu görevlilerine Anayasal bir hak olarak tanınmış bulunmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Ne var ki aradan geçen bu süre zarfında toplu sözleşmenin, özellikle kamu hukuku ilke ve kuralları çerçevesinde tartışıldığı söylenemez.
💡
Conclusion & Impact:Makalede, toplu sözleşme ile yasal hakların gerisinde kalan düzenlemeler yapılamayacağı ve toplu sözleşmenin, kural koyucu (düzenleyici) nitelikte bir işlem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Öz: 2010 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile birlikte, toplu sözleşme hakkı, memurlar ve diğer kamu görevlilerine Anayasal bir hak olarak tanınmış bulunmaktadır. Ne var ki aradan geçen bu süre zarfında toplu sözleşmenin, özellikle kamu hukuku ilke ve kuralları çerçevesinde tartışıldığı söylenemez. Oysa, mali ve sosyal haklara ilişkin kanun kurallarına istisna getirebilme özelliği nedeniyle, toplu sözleşme, ayrıksı bir nitelik göstermektedir. Makalede, öncelikle, işçi toplu iş sözleşmesi ile kamu görevlileri toplu sözleşmesi arasında kavramsal bir ayrım yapılmaya çalışılmakta; ardından, toplu sözleşme hakkı, Anayasanın 53. Maddesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararı çerçevesinde tartışılmakta ve son olarak, toplu iş sözleşmesine ilişkin yürütülmüş olan tartışmalar ve pozitif hukuki düzenlemeler ışığında, kamu görevlileri toplu sözleşmesinin hukuk rejimi incelenmektedir. Makalede, toplu sözleşme ile yasal hakların gerisinde kalan düzenlemeler yapılamayacağı ve toplu sözleşmenin, kural koyucu (düzenleyici) nitelikte bir işlem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Özet

Öz: 2010 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile birlikte, toplu sözleşme hakkı, memurlar ve diğer kamu görevlilerine Anayasal bir hak olarak tanınmış bulunmaktadır. Ne var ki aradan geçen bu süre zarfında toplu sözleşmenin, özellikle kamu hukuku ilke ve kuralları çerçevesinde tartışıldığı söylenemez. Oysa, mali ve sosyal haklara ilişkin kanun kurallarına istisna getirebilme özelliği nedeniyle, toplu sözleşme, ayrıksı bir nitelik göstermektedir. Makalede, öncelikle, işçi toplu iş sözleşmesi ile kamu görevlileri toplu sözleşmesi arasında kavramsal bir ayrım yapılmaya çalışılmakta; ardından, toplu sözleşme hakkı, Anayasanın 53. Maddesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararı çerçevesinde tartışılmakta ve son olarak, toplu iş sözleşmesine ilişkin yürütülmüş olan tartışmalar ve pozitif hukuki düzenlemeler ışığında, kamu görevlileri toplu sözleşmesinin hukuk rejimi incelenmektedir. Makalede, toplu sözleşme ile yasal hakların gerisinde kalan düzenlemeler yapılamayacağı ve toplu sözleşmenin, kural koyucu (düzenleyici) nitelikte bir işlem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

ATAY, Y. Ş. (2015). The Legal Chracteristic of Collective Agreement of Public Servants. Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 48 - Sayı: 3, 1–40. https://ajindex.com/articles/149026

References (16)

  1. Kaynakça Bureau international du Travail (BIT) (2013), La négociation collective dans la foction publique (Etude d’ensemble relative aux relations de travail et à la négocation collective dans la fontion publique), Rapport III (Partie 1B), Conférence internationale du Travail, 102e session, 2013, Genéve. Duguit, Léon (1912), Les transformations générales du droit privé depuis le Code Napoléon, Paris’den aktaran Melda Sur, Toplu İş sözleşmesi Özerkliği ve Teşmil, D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları, No: 21, Ankara 1991, s. 9 ve s. 23. Fournier, Jacques (2002), Le dialogue social dans la Fonction publique, la Documantation Française. http://www.ladocumentationfrancaise.fr/var/storage/rapports- publics/024000051/0000.pdf (7.9.2014).
  2. Çelik, Aziz (2010), “Memurlara Grev Yasağı Uluslararası Hukuka Aykırı”, Radikal, 8.9.2010.
  3. Gönenç, Levent (2010), “2010 Anayasa Değişikliği Teklifi Üzerine Bir Değerlendirme”, Birikim, Haziran 2010, S. 254, s.12-21.
  4. Göztepe, Ece (2010), “2010 Yılı Anayasa Değişikliğinin Usul ve İçerik Açısından Genel Bir Değerlendirmesi: Türkiye’de Demokrasinin Kaderi”, Birikim, Haziran 2010, S. 254, s. 22-38.
  5. Gülmez, Mesut (1990), Memurlar ve Sendikal Haklar (Türkiye’de ve Dünya’da), İmge Kitabevi,
  6. Ankara.
  7. Gülmez, Mesut (1996),
  8. Dünyada Memurlar ve Sendikal Haklar, TODAİE, Ankara.
  9. Gülmez, Mesut (2002), Kamu Görevlileri Sendika ve Toplu Görüşme Hukuku, TODAİE, Ankara.
  10. Gülmez, Mesut (2008), “Sendika Hakkı, Toplu Sözleşme ve Grevi de İçeren Toplu Eylem Haklarını Kapsar mı?”, Çalışma ve Toplum, 2008/3, s.137-169.
  11. Gülmez, Mesut (2010), “Sendikal Hakların Bölünmezliği: “Toplu Sözleşmesiz ve Grevsiz Sendika Hakkı, Özünden Yoksundur”, Çalışma ve Toplum, 2010/3, s. 9-50.
  12. Gülmez, Mesut (2013), “1924’ten 1982’ye Anayasal Sendikal Haklar ve Ulusalüstü Kurallarla Uyumlu ‘Yeni’ Anayasa İçin Öneriler”, V. Sosyal Haklar Uluslararası Sempozyumu, 31 Ekim-1Kasım 2013, Uludağ Üniversitesi, http://www.sosyalhaklar.net/2013/bildiriler/gulmez.pdf (7.9.2014).
  13. Hauriou, Maurice (1916), Principes de droit public, 2. Éd. Aktaran Melda Sur, Toplu İş sözleşmesi Özerkliği ve Teşmil, D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları, No: 21, Ankara 1991, s. 9. İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku (2011), 2011
  14. Yılı Toplantıları, İstanbul Barosu Yayınları,
  15. İstanbul.
  16. Kaboğlu, İbrahim Ö. (2010), “Anayasa’da Sosyal Haklar: Alanı ve Sınırları”, II. Sosyal Haklar Uluslararası Sempozyumu, 4-5-6 Kasım 2010, Pamukkale Üniversitesi, http://www.sosyalhaklar.net/2010/bild