AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConsequently, witchcraft is a folkloric structure that persists in Turkish folk culture as a strategy for coping with uncertainty.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article discusses the practice of witchcraft in Turkish folk culture, drawing on data obtained from extensive field research. The study is based on data obtained from interviews with 81 informants living in Sivas and surrounding provinces, as well as observations conducted in environments where witchcraft is practised. Ten of the informants were sorcerers/teachers, while the others were individuals who believed they had been bewitched and those who sought out sorcerers to cast spells on others. Based on the data obtained from interviews and observations, the aim is to demonstrate how sorcery practices function in Turkish folk culture in today's world. As the data is too voluminous to fit within the scope of an article, the text mostly provides brief references to the informants. The introduction of the article focuses on conceptualising witchcraft, evaluates the literature review, and explains the methodology followed in the research. The spells collected from the field are classified under 13 headings. Women constitute the majority of witchcraft victims and are generally thought to be exposed to witchcraft due to marital problems, illness or economic concerns. The themes of helplessness, medical void, betrayal in close relationships and economic exploitation stand out in the victims' experiences. Those who resort to magic are mostly individuals who have experienced a loss of control in emotional or family relationships and who attempt to compensate for this loss through metaphysical means. The process of believing in magic is often triggered by unexplained personal crises, ailments that cannot be diagnosed by medical means, and dramatic breakdowns in relationships. Unexpectedly found mysterious objects in the home, such as amulets, soap with pins stuck in it, or pig fat, turn suspicion into belief. Beliefs about the source of the magic are shaped by tensions and rivalries within the immediate social circle. Those convinced that magic has been practised then endeavour to identify those responsible. At this stage, the most frequently accused actors are members of the family. Sorcerers, relying on religious authority, strive to legitimise their field of activity through various means and methods. Plant, animal and human body elements, ritual tools and sacred writings are used in the practice of witchcraft; each object carries rich folkloric meanings. The study reveals that witchcraft serves functions such as social control, spiritual appeasement, collective identity construction, and reinforcement of social gender roles. Consequently, witchcraft is a folkloric structure that persists in Turkish folk culture as a strategy for coping with uncertainty.
Özet
Bu makale, Türk halk kültüründe büyücülük uğraşını, geniş bir saha araştırmasından elde edilen verilerle tartışmaya açmaktadır. Çalışma, Sivas ve çevre illerde yaşayan 81 kaynak kişiyle yapılan mülakatlardan elde edilen verilere ve büyü yapılan ortamlarda yürütülen gözlemlere dayanmaktadır. Kaynak kişilerin 10’u büyücü/hoca, diğerleri ile kendilerine büyü yaptırıldığını düşünen ve başkalarına büyü yaptırmak maksadıyla büyücülere başvuran kişilerden oluşmaktadır. Mülakat ve gözlemlerle elde edilen verilerden hareketle Türk halk kültüründeki büyücülük pratiklerinin günümüz dünyasındaki işleyişini göstermek hedeflenmektedir. Veriler hacimsel açıdan bir makalenin boyutunu aşacak düzeyde olduğu için metin içinde çoğunlukla kaynak kişilere kısa referanslar verilmekle yetinilmiştir. Makalenin giriş bölümünde büyü kavramsallaştırılması üzerinde durulmakta, literatür taraması değerlendirilmekte ve araştırmada izlenen yöntem açıklanmaktadır. Sahadan derlenen büyüler 13 başlık altında tasnif edilmiştir. Büyü mağdurlarının çoğunluğunu kadınlar oluşturmakta ve genellikle evlilik sorunları, hastalık veya ekonomik kaygılar nedeniyle büyüye maruz kaldıkları düşünülmektedir. Mağdurların deneyimlerinde çaresizlik, medikal boşluk, yakın ilişkilerdeki ihanet teması ve ekonomik sömürü öne çıkmaktadır. Büyü yaptıranlar ise çoğunlukla duygusal veya ailevi ilişkilerde kontrol kaybı yaşayan, bu kaybı metafizik yollarla telafi etmeye çalışan bireylerdir. Büyüye inanma süreci, genellikle açıklanamayan kişisel krizler, tıbbi yöntemlerle teşhis edilemeyen rahatsızlıklar ve ilişkilerdeki dramatik bozulmalarla tetiklenmektedir. Beklenmedik biçimde evde bulunan muska, iğneli sabun, domuz yağı gibi gizemli nesneler şüpheyi inanca dönüştürmektedir. Büyünün kaynağına ilişkin inançlar, yakın sosyal çevredeki gerilimler ve rekabetlerle şekillenmektedir. Büyü yapıldığına ikna olan kişiler sonraki aşamada ise büyüyü yaptıranları tespit etme çabasındadır. Bu aşamada en sık suçlanan aktörler aile içindeki kişiler olmaktadır. Büyücüler kendilerini dini otoriteye dayandırarak çeşitli araç ve yöntemlerle kendi uğraş alanlarını meşrulaştırma çabası içindedirler. Büyü yapımında bitkisel, hayvansal ve insan bedenine ait ögeler, ritüel araçlar ve kutsal yazılar kullanılmakta; her nesne zengin folklorik anlamlar taşımaktadır. Çalışma, büyünün toplumsal denetim, ruhsal teskin, kolektif kimlik inşası ve toplumsal cinsiyet rollerinin pekiştirilmesi gibi işlevler gördüğünü ortaya koymaktadır. Sonuç olarak büyü, insanın belirsizliklerle baş etme stratejisi olarak Türk halk kültüründe varlığını sürdüren folklorik bir yapıdır.