AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhile bipolar TURP remains the dominant modality, discrepancies between evidence-based recommendations and real-world practice highlight the need for further research and potential standardization of perioperative care.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aimed to evaluate contemporary practice patterns, surgical preferences, and perioperative management strategies among urologists performing endoscopic prostate surgery for benign prostatic hyperplasia (BPH) in Türkiye. Materials and Methods: A cross-sectional, nationwide survey was conducted using a structured online questionnaire distributed to practicing urologists who perform endoscopic prostate surgery. The survey assessed demographic characteristics, surgical experience, preferred endoscopic techniques, postoperative catheter management, use of intraoperative voiding tests, and antibiotic prophylaxis practices. Data were analyzed using descriptive statistics. Results: A total of 112 urologists completed the survey. Transurethral resection of the prostate (TURP) constituted the majority of BPH surgeries for most respondents, with 57.1% reporting that TURP accounted for 76–100% of their procedures. Bipolar TURP was the preferred energy source in 81.2% of cases. Postoperative catheter removal was most commonly performed at 48–72 hours (61.6%), whereas only 0.9% preferred removal within 24 hours. Intraoperative voiding tests were routinely performed by 86.6% of respondents, and 64.3% considered them predictive of postoperative success. Nearly half of participants (48.2%) reported extending antibiotic prophylaxis beyond a single preoperative dose. Conclusions: Endoscopic prostate surgery practices in Türkiye demonstrate substantial variability, particularly regarding catheter management, antibiotic use, and intraoperative voiding assessment. While bipolar TURP remains the dominant modality, discrepancies between evidence-based recommendations and real-world practice highlight the need for further research and potential standardization of perioperative care.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de benign prostat hiperplazisi (BPH) nedeniyle endoskopik prostat cerrahisi uygulayan ürologlar arasında güncel uygulama modellerini, cerrahi tercihleri ve perioperatif yönetim stratejilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Prostat endoskopik cerrahisi yapan ürologlara dağıtılan yapılandırılmış bir çevrimiçi anket kullanılarak ülke çapında kesitsel bir araştırma yapılmıştır. Anket, demografik özellikler, cerrahi deneyim, tercih edilen endoskopik teknikler, ameliyat sonrası kateter yönetimi, intraoperatif işeme testlerinin kullanımı ve antibiyotik profilaksisi uygulamalarını değerlendirmiştir. Veriler tanımlayıcı istatistikler kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Ankete toplam 112 ürolog katıldı. Katılımcıların büyük çoğunluğu için BPH ameliyatlarının çoğunluğunu transüretral prostat rezeksiyonu (TURP) oluşturdu; %57,1’i TURP’nin işlemlerinin %76–100’ünü oluşturduğunu bildirdi. Bipolar TURP, vakaların %81,2’sinde tercih edilen enerji kaynağıydı. Ameliyat sonrası kateter çıkarılması en sık 48–72 saat sonra (%61,6) gerçekleştirilirken, sadece %0,9’u 24 saat içinde çıkarılmasını tercih etti. Katılımcıların %86,6’sı ameliyat sırasında işeme testlerini rutin olarak yaparken, %64,3’ü bu testleri ameliyat sonrası başarıyı öngören bir faktör olarak değerlendirdi. Katılımcıların neredeyse yarısı (%48,2), antibiyotik profilaksisini tek bir ameliyat öncesi dozun ötesine uzattığını bildirdi. Sonuç: Türkiye’deki endoskopik prostat cerrahisi uygulamaları, özellikle kateter yönetimi, antibiyotik kullanımı ve intraoperatif işeme değerlendirmesi açısından önemli ölçüde değişkenlik göstermektedir. Bipolar TURP baskın yöntem olmaya devam ederken, kanıta dayalı öneriler ile gerçek dünya uygulamaları arasındaki tutarsızlıklar, perioperatif bakımın daha fazla araştırılması ve potansiyel standardizasyonuna duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.