AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn some demographic subgroups, it has been determined that mental symptoms are more common, sleep problems are increasing, and they use ineffective methods of coping with stress effects.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
ABSTRACT Objective: This study aimed to evaluate the mental symptoms, sleep quality and coping with stress styles of adults during the COVID-19 period. Materials and Methods: 665 individuals over the age of 18 who agreed to participate in the study is included in the sample of the study conducted in retrospective and descriptive design. Research data were collected using the Personal Information Form, Brief Symptom Inventory (BSI), Ways of Coping Scale (WCS), and Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI). Data were analyzed using descriptive tests, student t-test, one-way analysis of variance, and multivariate logistic regression analysis. Results: The mean age of the patients participating in the study was 54.00±19.431. It was determined that 55.2% were women, 65.6% were married,and 34.6% were primary school graduates. The participants in the study had the highest mean scores in were BSI subscales was depression (1.00 ±.65) and hostility (1.22 ±.80), the average for the Global Severity Index .78 ± .47, and the ways of coping styles were found to be in the least seeking of social support , with the highest self-confident of the lower scale point average. It was determined that 62.6% (n=416) of participants had poor sleep quality. Negative self concept BSI sub-scales in regression analysis (t=2,929; p<0.05), somatization (t=-3,736; p<0.05), hostility (t=2,082; p<0.05) levels and PSQI (t=-2,011; p<0.05) levels have a meaningful effect on the WCS level. Conclusion: COVID-19 pandemic has negatively affected the mental symptoms, coping with stress and sleep quality in adults. In some demographic subgroups, it has been determined that mental symptoms are more common, sleep problems are increasing, and they use ineffective methods of coping with stress effects.
Özet
Amaç: Bu çalışma COVID-19 döneminde yetişkin bireylerde ruhsal belirti, uyku kalitesi ve stresle başa çıkma tarzlarının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Retrospektif ve tanımlayıcı tasarımda yapılan çalışmanın örneklemini 18 yaş üzerinde olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 665 birey oluşturmuştur. Veriler Kişisel bilgi formu, Kısa semptom envanteri (KSE), Stresle başa çıkma tarzları ölçeği (SBÇTÖ) ve Pittsburg uyku kalite indeksi (PUKİ) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde tanımlayıcı testler, student t testi, tek yönlü varyans analizi ve çok değişkenli lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Yetişkin bireylerin %55.2’si kadın, %65.6’sı evli, %34.6’sı ilköğretim mezunu, yaş ortalaması 54.00±19.431 idi. Yetişkin bireylerin KSE alt ölçeklerinde en yüksek puan ortalamasının depresyon (1.00±.65) ve hostilite (1.22±.80) olduğu, rahatsızlık ciddiyet indeksi puan ortalamasının .78±.47 olduğu, stresle başa çıkma tarzları ölçeği alt ölçek puan ortalamasının en fazla kendine güvenli yaklaşımda, en az sosyal destek arama yaklaşımında olduğu saptandı. Katılımcıların 62.6% (n=416) ’sının kötü uyku kalitesine sahip olduğu belirlendi. Regresyon analizinde KSE alt ölçeklerinden olumsuz benlik (t=2.929; p<0.05), somatizasyon (t=-3.736; p<0.05), hostilite (t=2.082; p<0.05) düzeyleri ile PUKİ (t=-2.011; p<0.05) düzeyinin SBÇTÖ düzeyi üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu belirlendi. Sonuç: COVID-19 pandemisi yetişkin bireylerin ruhsal sağlığını, stresle başa çıkma tarzlarını ve uyku kalitesini olumsuz olarak etkilenmiştir. Bazı demografik alt gruplarda ruhsal belirtilerin daha yaygın olduğu, uyku sorunlarının arttığı ve stres etkilerine karşı özellikle etkisiz baş etme yöntemlerini kullandıkları belirlenmiştir.