AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis re-examination takes into account the amendment introduced by Law No. 7499 and the new wording of Article 231/12 of the Code of Criminal Procedure.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Pursuant to Article 74 of the Turkish Code of Obligations, when deciding on whether a person has the capacity of discernment and whether the tortfeasor is at fault, a civil court judge is not bound by the rules of criminal liability under criminal law. Moreover, neither the acquittal pronounced by a criminal court nor the decisions regarding the determination of damages and the assessment of fault are binding on the civil court judge. In the doctrine, this is referred to as the principle of independence; however, it is also emphasized that this freedom is not without limits, and that certain aspects of acquittal or conviction decisions rendered by criminal courts are indeed binding on the civil court judge. In this study, various types of decisions are categorized to explain which aspects of acquittal and conviction decisions are binding on the civil court judge. Additionally, in line with the Supreme Court decisions indicating that (prior to the amendment) deferment of the announcement of the verdict-being subject to the appellate remedy of objection-was not binding on the civil court judge, the status of such decisions has been re-examined. This re-examination takes into account the amendment introduced by Law No. 7499 and the new wording of Article 231/12 of the Code of Criminal Procedure.
Özet
Türk Borçlar Kanunu madde 74 hükmüne göre hukuk hakiminin ayırt etme gücünün varlığı ya da yokluğu ile zarar verenin kusurlu olup olmadığı hususunda karar verirken ceza hukukunun sorumluluk kuralları ile bağlı olmadığı, ayrıca ceza hakimi tarafından verilen beraat kararı ile zararın belirlenmesi ve kusurun değerlendirmesi yönündeki kararların da hukuk hakimi açısından bağlayıcı nitelikte olmadığı ifade edilmiştir. Bu husus doktrinde bağımsızlık prensibi olarak açıklanmış ancak bu serbestiyetin sınırsız olmadığına değinilerek ceza hakimi tarafından verilen beraat veya mahkumiyet gibi kararların bazı yönleri itibariyle hukuk hakimi açısından bağlayıcı mahiyette olduğu vurgulanmıştır. Çalışmamızda da mahkumiyet ve beraat kararlarının hangi yönleri itibariyle hukuk hakimi açısından bağlayıcı olduğuna dair karar türleri tasnif edilmek suretiyle açıklamalara yer verilmiştir. Ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değişiklik öncesi itiraz yasa yoluna tabi olması sebebiyle hukuk hakimi açısından bağlayıcı mahiyette olmadığına ilişkin Yargıtay kararları doğrultusunda, 7499 sayılı kanun ile değişiklik sonrası Ceza Muhakemesi Kanunu madde 231/f. XII hükmü nazara alınarak bu kararlar açısından durum yeniden ele alınmıştır.