Journals / Araştırma ve Deneyim Dergisi / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 1

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ

Abdullah Mert(UŞAK ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0653-2297
Pages
28–36
Publication Date
2024-06-23
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular literatür ışında tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığının saldırgan davranışlar üzerindeki etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini Uşak'taki bulunan çeşitli ortaokullarında öğrenim gören 300 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular literatür ışında tartışılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bağımlılık · dijital oyun · dijital oyun bağımlılığı

Özet

Bu çalışma, ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığının saldırgan davranışlar üzerindeki etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Uşak'taki bulunan çeşitli ortaokullarında öğrenim gören 300 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan öğrencilerin 132'si kız, 168'i erkektir. Kişisel bilgileri toplamak için "Kişisel Bilgi Formu", dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık düzeylerini ölçmek için ise "Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği" ve "Saldırganlık Ölçeği" kullanılmıştır. Mevcut araştırmada analiz işlemleri SPSS 24 programı kullanılarak gerçekleştirildi. Bu çalışmada, 0.05 ve 0.01 anlamlılık düzeylerine bakılmıştır. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiyi görmek için Pearson korelasyonunu kullanılmıştır. Bağımsız değişkenin bağımlı değişken üzerindeki yordayıcı rolünü belirlemek için ise çoklu regresyon analizini yapılmıştır. Analiz, dijital oyun bağımlılığı ile saldırganlık düzeyleri arasında orta derecede anlamlı pozitif bir ilişki olduğunu tespit edilmiştir. Oyun bağımlılığı toplam puanlarının saldırganlığı yordamasına ilişkin gerçekleştirilen çoklu regresyon analizi göz önüne bulundurulduğunda, oyun bağımlılığının saldırganlığı istatistiksel olarak anlamlı şekilde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular literatür ışında tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

Mert, A. (2024). ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNDE DİJİTAL OYUN BAĞIMLILIĞININ SALDIRGANLIK ÜZERİNDEKİ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ. Araştırma ve Deneyim Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 1, 28–36. https://doi.org/10.47214/adeder.1482915

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (40)

  1. Anderson, C. A., and Bushman, B. J. (2001). Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: A meta-analytic review of the scientific literature. Psychological Science, 12(5), 353–359. https://doi.org/10.1111/1467-9280.00366
  2. Andrita, A., Rondo, A., Wungouw,H., ve Onibala, F. (2019). Hubungan kecanduan game online dengan perilaku agresif siswa disma n2ratahan. Universitas Sam Ratulangi 7(1) https://doi.org/10.35790/JKP.V7I1.24324
  3. American Psychiatric Association, APA, DSM-5 Task Force. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5™ (5th ed.). American Psychiatric Publishing, Inc. https://doi.org/10.1176/appi.books.9780890425596
  4. Aydoğdu Karaaslan, İ. (2015). Dijital oyunlar ve dijital şiddet farkındalığı: ebeveyn ve çocuklar üzerinde yapılan karşılaştırmalı bir analiz. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(36), 806-818. https://doi.org/10.17719/jisr.2015369545
  5. Ayhan, B., ve Köseliören, M. (2019). İnternet, online oyun ve bağımlılık. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 6(1), 1-30.
  6. Bauman, S., & Del Rio, A. (2005). Knowledge and beliefs about bullying in schools: comparing pre-service teachers in the united states and the united kingdom. School Psychology International, 26(4), 428–442. https://doi.org/10.1177/0143034305059019
  7. Bushman, B. J., & Anderson, C. A. (2009). Comfortably numb: Desensitizing effects of violent media on helping others. Psychological Science, 20(3), 273–277. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02287.x
  8. Çar, B., ve Ahraz, A., O. (2022). A study on the relationship between secondary school students' digital game addiction awareness and participation motivation to physical activity. International Journal of Progressive
  9. Education, 18(4), 175-190. https://doi.org/10.29329/ijpe.2022.459.13 Budak, G. (2000). Öğrenen örgütlerde stratejik planlama ve stratejik öğrenme. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(1).
  10. Caner, N. ve Evgin, D. (2021). Digital risks and adolescents: The relationships between digital game addiction, emotional eating, and aggression. International Journal of Mental Health Nursing, 30(6), 1599-1609 https://doi.org/10.1111/INM.12912
  11. Demircioğlu, R., ve Şar, A., H. (2021). An investigation of the relationship between level of aggression, communication skills and computer game addiction among secondary school students: structural equation modelling. Journal of Education and Practice, 12, (26), 1-12.
  12. Funk, D.C., Swank, A.M., Mikla, B.M., Fagan, T.A., ve Farr, B.,K. (2003). Impact of prior exercise on hamstring flexibility: a comparison of proprioceptive neuromuscular facilitation and static stretching. J Strength Cond Res. 17(3), 489-92. https://doi.org/10.1519/1533-4287(2003)017
  13. Gentile, D. (2009). Pathological video-game use among youth ages 8 to 18: A national study. Psychological Science, 20(5), 594–602. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02340.x
  14. Griffiths, M. (2005). A 'components' model of addiction within a biopsychosocial framework. Journal of Substance Use, 10(4), 191–197. https://doi.org/10.1080/14659890500114359
  15. Griffiths, M.D. & Davies, M.N.O. (2005). Videogame addiction: Does it exist? In J. Goldstein & J. Raessens (Eds.), Handbook of Computer Game Studies. 359-368. Boston: MIT Press.
  16. Griffiths, M. D., & Meredith, A. (2009). Videogame addiction and its treatment. Journal of Contemporary Psychotherapy: On the Cutting Edge of Modern Developments in Psychotherapy, 39(4), 247–253. https://doi.org/10.1007/s10879-009-9118-4
  17. Günal, H. Y. (1976). Uyuşturucu madde suçları. İş Matbaacılık ve Ticaret. Güvendi, B., Tekkurşun, G. ve Keskin. D.B. (2019). Ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi 11(18), 1194-1217. https://doi.org/10.26466/OPUS.547092
  18. Hogo, M.A., ve Vaughan, G.M., (2006). Sosyal psikoloji. (Çev. İ. Yıldız ve A. Gelmez). Ütopya Yayınları, Ankara. Horzum, M.B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim 36(159), 56-68.
  19. Imran,N. Ain, Q. U., ve Hashmi, A. M. (2022). Video games and violence: the onslaught on young minds. Journal of Postgraduate Medical Institute, 35(1), 1-2. https://doi.org/10.54079/jpmi.36.1.3095
  20. Jae, A., Lim, A., Su, R.,G. Park., M. et al. (2015). Are adolescents with internet addiction prone to aggressive behavior? The mediating effect of clinical comorbidities on the predictability of aggression in adolescents with internet addiction. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 18(5), 260-267. https://doi.org/10.1089/CYBER.2014.0568
  21. Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi (25. bs.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  22. Karasar, N. (2011). Araştırmalarda Rapor Hazırlama. Ankara: Nobel Yay.
  23. López-Fernández, F. J., Mezquita, L., Etkin, P., Griffiths, M. D., Ortet, G., & Ibáñez, M. I. (2021). The role of violent video game exposure, personality, and deviant peers in aggressive behaviors among adolescents: A two-wave longitudinal study. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 24(1), 32–40. https://doi.org/10.1089/cyber.2020.0030
  24. Madran-Demirtaş H. A.ve Çakilci, E. F. (2014). The relationship between agression and online video game addiction: A study on massively multiplayer online video game players. Anatolian Journal of Psychiatry 15(2), 99-107. https://doi.org/10.5455/apd.39828
  25. Majid, A., Shuliweeh, A., Hassan, A., Sumayyah, S., Talib, R., B., Khan,A., Altassan, S., A., Alyahya, A., S. (2022). The association between video game type and aggressive behaviors in saudi youth: A pilot
  26. Nurhalimah, N. Salsabila, B.P., Haryati, O., Wartonah, W., ve Banon E. (2022). The effect of online game addiction on violent behaviours in high school students. International Journal of Applied Science and Research, 06(02), 35-43. https://doi.org/10.56293/ijasr.2022.5504
  27. Rauschnot, R. (2023). Possible effects of videogames on aggressive behavior in children. Unpubilished Master of Dissertation. https://doi.org/10.58809/xvff9297
  28. Rideout, V. J., Roberts, D. F., ve Foehr, U. G. (2010). Generation m2: media in the lives of 8-18-year-olds. http://kff.org/other/poll-finding/report-generation-m2-media-in-the-lives/
  29. Salisch, von, M.(2020). Playing violent digital games and openly aggressive behavior by children and adolescents: a literature review on the direction of effects. Praxis Der Kinderpsychologie Und Kinderpsychiatrie, 69(2), 09-125. https://doi.org/10.13109/PRKK.2020.69.2.109
  30. Sheese, B.E. ve Graziano, W. G. (2005). Deciding to defect: the effects of video-game violence on cooperative behavior. Psychological Science, 16(5), 354–357. https://doi.org/10.1111/j.0956-7976.2005.01539.x
  31. Solak, M.Ş., (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu tutumları ile saldırganlık ve yalnızlık eğilimleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  32. Şenol, S. (2006). Çocuk ve gençlik ruh sağlığı. Ankara: HYB.
  33. Tuzgöl, M., (2000). Ana-baba tutumları farklı lise öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(14), 39-48. https://doi.org/10.17066/pdrd.08967
  34. Trimawati, T. ve Wakhid, A. (2020). The description of aggressive behavior in teens addicted to online game. Jurnal Ilmu Keperawatan Jiwa 3(4), 567-570. https://doi.org/10.32584/JIKJ.V3I4.763
  35. Yeşilyurt, F., (2014). Ergenlerin çevrimiçi oyunlardaki deneyimlerin ve oyuna ilişkin tutumlarının incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
  36. Yop, J. Jeen, K., Lee.,S. ve Oh. S. (2017). A path model of school violence perpetration ıntroducing online game addiction as a new risk factor. Journal of Interpersonal Violence, 32(21), 3205-3225. https://doi.org/10.1177/0886260515597435
  37. Young, K. (1996). Psychology of computer use: XL. addictive use of the internet: a case that breaks the stereotype. Psychological Reports, 79(3/1), 899-902. https://doi.org/10.2466/pr0.1996.79.3.899.
  38. American Psychiatric Association, APA, DSM-5 Task Force. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5™ (5th ed.). American Psychiatric Publishing, Inc. https://doi.org/10.1176/appi.books.9780890425596
  39. Caner, N. ve Evgin, D. (2021). Digital risks and adolescents: The relationships between digital game addiction, emotional eating, and aggression. International Journal of Mental Health Nursing, 30(6), 1599-1609 https://doi.org/10.1111/INM.12912
  40. Sheese, B.E. ve Graziano, W. G. (2005). Deciding to defect: the effects of video-game violence on cooperative behavior. Psychological Science, 16(5), 354–357. https://doi.org/10.1111/j.0956-7976.2005.01539.x