SavedAdd your journal

Journals / AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi / 2017 / Cilt: 8 - Sayı: 30

Transformation of Surveillance Society in Postmodern Culture: From ‘Panopticon’ to ‘Synopticon’ and ‘Omniopticon’

Postmodern Kültürde Gözetim Toplumunun Dönüşümü: ‘Panoptikon’dan ‘Sinoptikon’ ve ‘Omniptikon’a

Selin BİTİRİM OKMEYDAN
Pages
45–69
Publication Date
2017-10-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It has been reached the conclusion that the power has been completely hidden its existence in synopticon and omniopticon, and has been reproduced itself, although the existence of power in the panopticon has been known but clearly not seen.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Within the historical process from modernism to postmodernism, surveillance has changed both as quantitative and qualitative via information and communication technologies that pushing the boundaries, and this change has brought new criticisms together.
📊
Key Findings & Data:Asymmetrical surveillance which is defined by panopticon metaphor in modernism, has transformed to omniopticon that is the last point of surveillance in postmodernism.
💡
Conclusion & Impact:It has been reached the conclusion that the power has been completely hidden its existence in synopticon and omniopticon, and has been reproduced itself, although the existence of power in the panopticon has been known but clearly not seen.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Postmodern culture · surveillance society · panopticon

Abstract

Within the historical process from modernism to postmodernism, surveillance has changed both as quantitative and qualitative via information and communication technologies that pushing the boundaries, and this change has brought new criticisms together. Asymmetrical surveillance which is defined by panopticon metaphor in modernism, has transformed to omniopticon that is the last point of surveillance in postmodernism. By this transformation, control function of power has masked and it has deeply changed. In panoptic surveillance, control function of power is based on external pressure and coerce, but in synopticon and omniopticon, it is based on individual consent and volunteerism. The 'boring control' function of the power in panopticon has turned into a 'hedonist and entertaining' attribute when it comes to the omniopticon. In this study, the structural transformation of surveillance in the process of modernism and postmodernism has been examined by using literature review method, and it is aimed to determine differences between the concepts of panopticon, synopticon and omniopticon. The theoretical infrastructure has been based on the thoughts of the leading figures working in this context. The aim of this study is to explain of the changing surveillance practices with postmodernism in the axis of the postmodern cultural motifs. In this respect, it has been determined that today's surveillance practices develops in harmony with the dynamics of postmodernism. It has been reached the conclusion that the power has been completely hidden its existence in synopticon and omniopticon, and has been reproduced itself, although the existence of power in the panopticon has been known but clearly not seen.

Özet

Modernizmden postmodernizme uzanan tarihsel süreç içerisinde gözetim, bilgi iletişim teknolojilerinde yaşanan sınırları zorlayan gelişmelerle birlikte hem niceliksel hem de niteliksel olarak değişime uğramış ve bu değişim, yeni eleştirileri de beraberinde getirmiştir. Modernizmde, panoptikon metaforu ile tanımlanan asimetrik gözetimin yerini postmodernizmde, gözetimin son noktası olan omniptikon metaforu almış ve iktidarın denetsel işlevi maskelenmiştir. Panoptikondaki gözetimde dışarıdan gelen baskı ve zorlamaya dayalı denetleme, sinoptikon ve omniptikonda bireysel rıza ve gönüllülüğe dayalıdır. İktidarın panoptikondaki ‘sıkıcı denetim’ işlevi, omniptikona gelindiğinde ‘haz veren ve eğlenceli’ bir niteliğe dönüşmüştür. Modernizm ve postmodernizm uzamında gözetim olgusunun geçirdiği yapısal dönüşümü, literatür taraması yönteminden yararlanarak ele alan bu çalışmada panoptikon, sinoptikon ve omniptikon kavramları arasındaki farklılıkların belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu konu bağlamında çalışmalar gerçekleştirmiş öncü isimlerin düşünceleri üzerinden kuramsal altyapı oluşturulmuş ve belirlenen amaç doğrultusunda, postmodernizm ile birlikte değişen gözetim pratikleri, postmodern kültürün temel motifleri ekseninde açımlanmıştır. Bu doğrultuda günümüzdeki gözetimin, postmodernizmin dinamikleri ile uyumlu gelişim gösterdiği tespit edilmiş ve panoptikon boyutundaki gözetimde, iktidarın görünmeden bilinmesine karşın sinoptikon ve omniptikonda varlığını tamamen gizilleştirerek yeniden ürettiği sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

OKMEYDAN, S. B. (2017). Transformation of Surveillance Society in Postmodern Culture: From ‘Panopticon’ to ‘Synopticon’ and ‘Omniopticon’. AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 30, 45–69. https://ajindex.com/articles/144789

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Akça, G. (2005). Modernden postmoderne kültür ve kimlik. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (15), 1-24.
  2. Anderson, P. (2002). Postmodernitenin kökenleri (E. Gen, Çev.). İstanbul:
  3. İletişim Yayınları.
  4. Arias, J. T. G., & Acebrón, L. B. (2001). Postmodern approaches in business-to-business marketing and marketing research. Journal of Business & Industrial Marketing, 16 (1), 7-20.
  5. Aslanoğlu, R. A. (1998). Kent, kimlik ve küreselleşme. Bursa: Asa Kitabevi Yayınları.
  6. Ataman, B., & Çoban, B. (2016). B. Çoban & B. Ataman (Der.), Gözetim toplumu [Panoptikon] içinde Alternatif medya ve anti-gözetim (s. 33-47). İstanbul: Elektrik Mühendisleri Odası. Aydoğanoğlu, E. (2011). Emek sürecinin dönüşümü. Ankara: Kültür Sanat-Sen Yayınları No: 5. Azizaoğlu, A., & Altunışık, R. (2012). Postmodernizm, sembolik tüketim ve marka. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 4 (2), 33-50.
  7. Bauman, Z., & Lyon, D. (2013). Akışkan gözetim (E. Yılmaz, Çev.). İstanbul:
  8. Ayrıntı Yayınları.
  9. Bauman, Z. (2006). Küreselleşme (2. Baskı). İstanbul:
  10. Ayrıntı Yayınları.
  11. Bauman, Z. (2005). Bireyselleşmiş toplum (Y. Alogan, Çev.). İstanbul:
  12. Ayrıntı Yayınları.
  13. Berman, M. (2001). Katı olan her şey buharlaşıyor (Ü. Altuğ & B. Peker, Çev.). İstanbul:
  14. İletişim Yayınları.
  15. Binark, M., & Altıntaş, M. (2016). Veri ikizlerimizin farkında mıyız? Dijital gözetimin çeşitli boyutlarına karşı farkındalık… B. Özçetin, vd. (Edt.), Yeni Medya Çalışmaları II. Ulusal Kongre Kitabı (26-27 Şubat 2015) içinde (s. 315-334). İstanbul:
  16. Alternatif Bilişim Derneği. Bozkurt, V. (2014). Endüstriyel & post-endüstriyel dönüşüm-bilgi, ekonomi, kültür (3. baskı). Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım. Cangızbay, K. (1995). Sosyolojiler değil sosyoloji. İstanbul:
  17. Liberte Yayınları.
  18. Castells, Manuel (2005). Enformasyon çağı I: ekonomi, kültür ve ağ toplumunun yükselişi (E. Kılıç, Çev.). İstanbul:
  19. Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  20. Çakır, M. (2014). Yeni medyaya ilişkin eleştirel yaklaşımları ve tespitleri ile Christian Fuchs. M. Çakır (Edt.), Yeni medyaya eleştirel yaklaşımlar içinde (s. 81-130). İstanbul:
  21. Doğu Kitabevi.
  22. Çakır, M. (2014). Görsel kültür ve küresel kitle kültürü. Ankara:
  23. Ütopya Yayınevi.
  24. Çaycı, A. E., & Çaycı, B. (2016). İletişimin dijitalleşmesi: dijital gözetim ve mahremiyet. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2 (1), 157-169.
  25. Çığ, E. Ç. (2016). Dijital çağda bakışın politikası: panoptikon ve aleniyet ilkesi. Toplum ve Demokrasi Dergisi, (Tematik Yazılar), 10 (21), 91-113.
  26. Çiğdem, A. (2004