SavedAdd your journal

Journals / Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi / 2026 / Issue: 29. Özel Sayısı Special Issue

Dijital İletişim ve Çocuk: Türkiye’de Çocuk Web Sitelerindeki Reklamlara Yönelik Bir İçerik Analizi

Handan Güler İplikçi
Mikail Batu
Pages
242–256
Publication Date
2018-11-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analiz sonucunda incelenen web sitesi reklamlarında, çoğunlukla hedef kitle ayrımı (çocuk-yetişkin) yapılmadığı, reklam içeriklerinin çocukların yaş seviyelerine (02-18 yaş) uygun hazırlanmadığı görülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:20. yüzyılda yeni iletişim teknolojilerinin hızlı bir şekilde gelişmesi ve özellikle son çeyrek yüzyılda iletişim kurma ve bilgi sağlama yöntemi başta olmak üzere toplumsal hayatın birçok alanında bazı değişikliklere neden olması, toplumun en genç üyeleri olan çocukları da etkilemektedir.
📊
Key Findings & Data:Çocukları hedef kitle olarak seçen web siteleri, reklam verenler açısından önemli bir reklam ortamı olabilmekte ve bu doğrultuda reklama maruz kalmak da çocukların dijital ortam deneyimlerinin engellenemez bir parçası haline gelebilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Analiz sonucunda incelenen web sitesi reklamlarında, çoğunlukla hedef kitle ayrımı (çocuk-yetişkin) yapılmadığı, reklam içeriklerinin çocukların yaş seviyelerine (02-18 yaş) uygun hazırlanmadığı görülmektedir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dijital İletişim · Çocuk · Çevrimiçi Reklamcılık

Özet

20. yüzyılda yeni iletişim teknolojilerinin hızlı bir şekilde gelişmesi ve özellikle son çeyrek yüzyılda iletişim kurma ve bilgi sağlama yöntemi başta olmak üzere toplumsal hayatın birçok alanında bazı değişikliklere neden olması, toplumun en genç üyeleri olan çocukları da etkilemektedir. Çocukları hedef kitle olarak seçen web siteleri, reklam verenler açısından önemli bir reklam ortamı olabilmekte ve bu doğrultuda reklama maruz kalmak da çocukların dijital ortam deneyimlerinin engellenemez bir parçası haline gelebilmektedir. Bu doğrultuda dijital iletişim ortamlarının içerik bakımından düzenlenmeleri ve denetlenmeleri gerekebilmektedir. İletişim ve psikoloji alanında yapılan araştırmalar çocukların reklamlara karşı savunmasız olduğunu göstermektedir. Çocuğun dijital ortamda erişebildiği, görseller, videolar ve oyunlar gibi içerikler, ebeveynleri tarafından denetlenebilir; fakat her tıkla değişen banner, pop-up ve videolara yerleştirilmiş olan reklamları denetlemek oldukça zor olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, dijital iletişim ortamlarında kontrol edilmesi güç olan reklamların çocuklar için oluşturduğu riskleri belirlemek ve toplumu bu konuda bilinçlendirmektedir. Bu nedenle çalışmada, Türkiye’deki çocuklara yönelik web sitelerinde yer alan reklamların yapısal özelliklerinin belirlenmesi amacıyla bir içerik analizi gerçekleştirilmiştir. İçerik analizi için öncelikle yapısal kriterler belirlenmiş ve bu kriterler doğrultusunda ele alınan web siteleri ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Analiz sonucunda incelenen web sitesi reklamlarında, çoğunlukla hedef kitle ayrımı (çocuk-yetişkin) yapılmadığı, reklam içeriklerinin çocukların yaş seviyelerine (02-18 yaş) uygun hazırlanmadığı görülmektedir.

🔖

Cite This Article

İplikçi, H. G., Batu, M. (2018). Dijital İletişim ve Çocuk: Türkiye’de Çocuk Web Sitelerindeki Reklamlara Yönelik Bir İçerik Analizi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Issue: 29. Özel Sayısı Special Issue, 242–256. https://doi.org/10.31123/akil.454440

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Aşina, G. (2011). Tüketici Olarak Çocuk ve Ailenin Satın Alma Kararlarına Etkisi. Selçuk İletişim, 6(4), 126-137.
  2. Almeida, A.N., Carvalho, D. & Delicado, A. (2017). Accessing Children’s Digital Practices at Home through Visual Methods: Innovations and Challenges. In Researching Children and Youth: Methodological Issues, Strategies, and Innovations. Published online: 22, 349-374.
  3. Bettany, S., M. & Kerrane, B. (2016). The socio-materiality of parental style: Negotiating the multiple affordances of parenting and child welfare within the new child surveillance technology market, European Journal of Marketing, 50(11), 2041-2066.
  4. Bilgin, N. (2014). Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi: Teknikler ve Örnek Çalışmalar, (3. Baskı), Ankara: Siyasal Kitabevi.
  5. Cook, D., T. (2009). Knowing the child consumer: historical and conceptual insights on qualitative children’s consumer research. Young Consumers. 10(4). 269-282.
  6. Confos, N. & Davis, T. (2016). Young consumer-brand relationship building potential using digital marketing. European Journal of Marketing, 50(11), 1993-2017.
  7. Dünya Çocuklarının Durumu Raporu (2017). Dijital Bir Dünyada Çocuklar, UNICEF, New York: www.unicef.org/SOWC2017.
  8. International Advertising Breau Türkiye 2017, https://www.iabturkiye.org/UploadFiles/Reports/IAB%20Turkiye_DREK05072017164528.pdf
  9. Jet Oyun (2018). Çocuk Oyun Sayfası. http://www.jetoyun.com/ Erişim Tarihi: 24/06/2018.
  10. Karabulut, B. (2015). Bilgi Toplumu Çağında Dijital Yerliler, Göçmenler ve Melezler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 11-23.
  11. Kapferer, J., N. (1991). Çocuk ve Reklam: Baştan Çıkarmanın Yolları, (Çev. Şermin Önder), İstanbul: Afa Yayınları.
  12. Kennison, P. & Read, M. (2003). The internet and child protection (Part 1). Safer Communities, 2(2), 20-25.
  13. Mediacat, 2017 Dijital Reklam Yatırımları. https://mediacat.com/iab-turkiye-2017-dijital-reklam-yatirimlari/ Erişim: 26.06.2017
  14. OECD-CERI. (2006). The New Millennium Learners: Challenging our Views on ICT and Learning. http://www.oecd.org/education/ceri/38358359.pdf, Erişim Tarihi: 12/07/2018.
  15. Önür, N. & Kalaman, S. (2016). Dijital Gündelik Yaşam: Yeni Toplumsallıklar ve Dijital Yabancılaşma. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(35), 269-289.
  16. UNICEF, The State of The World’s Children 2017: Children in a Digital Worldhttps://www.unicef.org/publications/files/SOWC_2017_ENG_WEB.pdf
  17. Topçu, S. (2018). Çocuk ve Sanal Ortam, Kocatepe Tıp Dergisi, 19, 27-33.
  18. Tüzün, Ü. (2002). Gelişen İletişim Araçlarının Çocuk ve Gençlerin Etkileşimi Üzerine Etkisi, Düşünen Adam; 15(1), 46-50.
  19. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, (2015). Ticari Reklam ve Haksız Ticari Uygulamalar Yönetmeliği, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/01/20150110-5.htm, Erişim Tarihi: 05/07/2018.
  20. Website Informer (2018). Ziyaretçi ve Sayfa Görüntülemeleri, http://website.informer.com/, Erişim Tarihi: 08/07/2018.
  21. 1001 Oyun, (2018). Çocuk Oyun Sayfası. https://www.1001oyun.com/ Erişim Tarihi: 24/06/2018.