Journals / Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Postmenopozal Kadınlarda Obezite Oranları ve Kemik Mineral Yoğunluğu Düzeyleri

Pages
3–7
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is essential to consider both cases in these patient groups.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective –To evaluate the frequency of obesity in postmenopausal women who applied to osteoporosis polyclinic and a difference in mean bone mineral density and T-score between body mass index groups.
📊
Key Findings & Data:Materials and Methods: Bone mineral density reports and files of 323 patients who were followed in the outpatient clinic of Trakya University Medical Faculty, Physical Medicine and Rehabilitation Clinic between January 2014 and July 2015 were included in the sampling group.
💡
Conclusion & Impact:It is essential to consider both cases in these patient groups.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2014 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objective –To evaluate the frequency of obesity in postmenopausal women who applied to osteoporosis polyclinic and a difference in mean bone mineral density and T-score between body mass index groups. In addition, to evaluate the distribution of groups based on T-scores between obese patients and the distribution of body mass index groups between osteoporotic patients. Materials and Methods: Bone mineral density reports and files of 323 patients who were followed in the outpatient clinic of Trakya University Medical Faculty, Physical Medicine and Rehabilitation Clinic between January 2014 and July 2015 were included in the sampling group. All patients were classified according to body mass indexes. Fortyone from 48 patients file were with complete data. Forty-one patients were selected randomly from grouped files for each group based on body mass index. Body mass index groups were compared in terms of bone mineral density, T-scores, and diagnostic groups based on the DXA reports. Results: Distribution of low weight, healthy, overweight and obese postmenopausal women were; 1.2%, 14.9%, 43.0%, and 40.4%, respectively. 58.8% of obese patients were osteopenic, 29.3% were osteoporotic and 12.2% had normal T-score. 41.1% of the osteoporotic patients were healthy, 37.5% were overweight and 21.4% were grade 1 obese. Bone mineral density was highest in grade 1 obese, and bone mineral density was higher in lumbar region in all groups (p <0.05). Conclusion: The majority of postmenopausal women are overweight and obese. In the majority of obese patients, bone mineral density is reduced or osteoporotic. It is essential to consider both cases in these patient groups.

Özet

Amaç: Osteoporoz polikliniğine başvuran postmenopozal kadınlardaki obezite oranlarını saptamak. Beden kitle indeksi gruplarında; kemik mineral yoğunluğu ve T-skorları ortalamaları arasında fark olup olmadığını belirlemek. Obez hastalarda T- skorlarına dayalı ve osteoporotik hastalarda beden kitle indeksine dayalı dağılımları tespit etmektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma evrenini, Ocak 2014- Temmuz 2015 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Kliniği Osteoporoz polikliniğinde takipte olan 323 hastanın kemik mineral yoğunluğu raporları ve dosyaları oluşturdu. Tüm hastalar, beden kitle indekslerine göre sınıflandırıldı. Sağlıklı grup için; 48 hasta içerisinde verileri tam olan 41 hasta tespit edilebilmesi ve gruplar arasında karşılaştırma yapabilmek amacıyla, fazla kilolu ve grade 1 obez gruplardaki dosyalardan rastgele 41’er hasta seçildi. Beden kitle indeksi grupları, DXA raporundaki kemik mineral yoğunluğu, T-skorları ve tanı grupları açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Postmenopozal kadınların %1,2’si düşük ağırlıklı, %14,9’u sağlıklı, %43,0’ı fazla kilolu ve %40,4’ü obez idi. Obez hastaların %58,8’i osteopenik, %29,3’ü osteoporotik ve %12,2’si normal T-skoru değerlerine sahipti. Osteoporotik hastaların %41,1’i sağlıklı, %37,5’i fazla kilolu ve %21,4’ü grade 1 obez idi. Kemik mineral yoğunluğu grade 1 obezlerde en yüksek, tüm gruplarda ise lomber bölgenin kemik mineral yoğunluğu daha yüksek saptandı (p<0.05). Sonuçlar: Postmenopozal kadınların büyük yüzdesi fazla kilolu ve obez grupta yer almaktadır. Obez hastaların büyük çoğunluğunda ise kemik mineral yoğunluğu azalmış veya osteoporotiktir. Bu hasta gruplarında her iki durumun da dikkate alınması elzemdir.

🔖

Cite This Article

TUNA, F. (2019). Postmenopozal Kadınlarda Obezite Oranları ve Kemik Mineral Yoğunluğu Düzeyleri. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 3–7. https://ajindex.com/articles/144366

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Başol, O, Dursun, S, Aytaç, S, Kişiliğin girişimcilik niyeti üzerine etkisi: üniversiteli gençler üzerine bir uygulama. “İş, Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 2011, 13(4), 7-22.
  2. Akyüz, K.C, Gedik, T, Aydin, A, Yildirim, İ, Akyüz, İ, Orman Fakülteleri son sınıf öğrencilerinin meslek tercihleri ve girişimcilik yetenekleri. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 2009, 1(3), 139-158. Dolu, İ, Dönmez, T.E, Arslan Ö.H, Hemşirelik öğrencilerinin girişimcilik düzeyleri ile bazı ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 2016, 11(2), 293-315.
  3. Arslan, H, Şener, D.K, Hemşirelikte yeni ve önemli bir kavram: Girişimcilik. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 2012, 20(2), 140-145.
  4. Özsarı, A.G.D.İ, Karaduman, G.B, Eğitim Fakültesi öğrencilerinin sosyal medya kullanımı ve yalnızlıklarının incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2016, 41(5), 380-389. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) 2017. Hanehalkı Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=24862 (accessed 10.09.2018).
  5. Altunbaş, F, Kul, M, Üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanımı alışkanlıklarının ölçümlenmesi: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi örneği. Uluslar arası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, Akademik Bakış Dergisi, 2015, 51, 414-423. Coşkun, Ö, Yeşil, Ç, Budakoğlu, İ, Tıp Fakültesi öğrencilerinin sosyal medyayı eğitim-öğrenim amaçlı kullanımı. Tıp Eğitimi Dünyası, 2016, 15(46), 35-40.
  6. Işıktaş, S, Meslek Yüksekokulu öğrencilerinin sosyal medya kullanımına yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2016, 35(4), 565- 575. Vural, Z.B.A, Bat, M, Yeni bir iletişim ortamı olarak sosyal medya: Ege Üniversitesi İletişim Fakültesine yönelik bir araştırma. Journal of Yasar University, 2010, 20(5), 3348-3382.
  7. Kaya, H, Turan, N, Hasoğlu, Ö, Güre, Ö, Arslanova, E, Elmas, G. Hemşirelik fakültesi öğrencilerinin sosyal ağ sitelerini kullanma amacı ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 2015, 1(40), 16-31.
  8. Andreassen, C.S, Online social network site addiction: A comprehensive review. Current Addiction Reports, 2015, 2(2), 175–184.
  9. Demircioğlu, Z.I, Köse, A.G, Effects of attachment styles, dark triad, rejection sensitivity,and relationship satisfaction on social media addiction: A mediated model. Current Psychology, 2018, https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12144- 018-9956-x.pdf (accessed 27.09.2018