AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Our findings reveal that court-ordered health measures are frequently based on critical protection concerns such as neglect, risky behaviors, and sexual abuse, with age and gender playing a decisive role in the decision-making process.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: This study examines the sociodemographic and clinical characteristics of children and adolescents who were followed up in the child and adolescent psychiatry outpatient clinic under court-ordered health measure. Materials and Methods: This study is a cross-sectional and retrospective analysis of 287 cases under court-ordered health measure. The analyzed data encompass sociodemographic characteristics, information related to parents, reasons for health precaution decisions, psychiatric diagnoses, and adherence to follow-up and treatment. Results: The sample comprised 287 participants, with a mean age of 13.08 ± 4.15 years; 53.7% were female (n=154), and 46.3% were male (n=133). Adolescents constituted 64.8% (n=186) of the sample, while children comprised 35.2% (n=101). The most common reason for implementing health precautionary measures was neglect, accounting for 25.1% (n=72) of cases, followed by risky behaviors at 19.5% (n=56) and sexual abuse at 18.1% (n=52). Over half of the participants (56.8%, n=163) received at least one psychiatric diagnosis, with attention deficit hyperactivity disorder (23.3%, n=67) being the most frequent, followed by conduct disorder (13.9%, n=40) and major depressive disorder (13.6%, n=39). Conclusion: Our findings reveal that court-ordered health measures are frequently based on critical protection concerns such as neglect, risky behaviors, and sexual abuse, with age and gender playing a decisive role in the decision-making process. These results highlight the need for multidimensional, interdisciplinary approaches to improve the well-being of children and adolescents. Strengthening the coordination and quality of existing follow-up mechanisms and developing targeted early-intervention programs may enhance the effectiveness of these protective processes.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğinde sağlık tedbiri ile takip edilen çocuk ve ergenlerin sosyodemografik ve klinik özellikleri incelenmiştir. Araçlar ve Yöntem: Bu çalışma, sağlık tedbiri kararı verilen 287 olgunun kesitsel ve retrospektif analizidir. Analiz edilen veriler sosyodemografik özellikleri, ebeveynlere ilişkin bilgileri, sağlık tedbiri kararlarının nedenlerini, psikiyatrik tanıları, takip ve tedaviye uyumu kapsamaktadır. Bulgular: Örneklem, yaş ortalaması 13.08 ± 4.15 yıl olan 287 katılımcıdan oluşmaktadır; %53.7'si kadın (n=154) ve %46.3'ü erkektir (n=133). Örneklemin %64.8'ini (n=186) ergenler, %35.2'sini (n=101) ise çocuklar oluşturmaktadır. Sağlık tedbiri kararının çıkarılmasında en yaygın neden %25.1 (n=72) oranında ihmal olarak saptanmış; bunu %19.5 (n=56) ile riskli davranışlar ve %18.1 (n=52) ile cinsel istismar izlemektedir. Örneklemin önemli bir kısmı (%56.8, n=163) en az bir psikiyatrik tanı almış olup, en sık dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (%23.3, n=67) görülürken, bunu davranım bozukluğu (%13.9, n=40) ve majör depresif bozukluk (%13.6, n=39) izlemiştir Sonuç: Bulgularımız, sağlık tedbiri kararlarının genellikle ihmal, riskli davranışlar ve cinsel istismar gibi ciddi risk faktörlerine dayandığını ve bu süreçlerde yaş ve cinsiyetin belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar, çocuk ve ergenlerin iyilik halini artırmak için çok boyutlu, disiplinler arası yaklaşımların gerekliliğini vurgulamaktadır. Erken müdahale programlarının geliştirilmesi, düzenli takip mekanizmalarının uygulanması ve risk faktörlerinin ele alınmasına yönelik hedefli stratejilerin oluşturulması, sağlık tedbiri süreçlerinin etkinliğini artırabilir.