AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe think that induction of anesthesia should be attempted after taking precautions to overcome difficult airway management in these patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Acromegaly is an endocrinological disease that has morbidity and mortality characterised by high levels of growth hormone (GH) and insülin like growth factor-I (IGF-I). Typical big nose and lips, macroglossia, enlargement of mandible may be observed due to acral changes. Hypertrophy of pharynx, larynx, tonsils, vocal cords, mucosa and soft tissue may occur in acromegaly. Due to the characteristics of acromegaly, difficult mask ventilation and airway management might be anticipated in these patients. The purpose of this study was to document the challenges and methods used in airway management in acromegaly patients undergoing transsphenoidal pituitary surgery and to compare the success rates of these methods. Methods: The perioperative records of 120 patients that underwent transsphenoidal resection of pituitary adenoma at our university hospital between 2003-2013 were reviewed. Results: Among the patients studied, difficulty with intubation was encountered in %10 of patients which is consistent with literature. Patients whose laryngoscopy was challenging were intubated by changing blade, application of external laryngeal pressure or using a guide. One patient was intubated using LMA FastrachTM. Obstructive sleep apnea syndrome (OSAS) is a frequent comorbidity in acromegalic patients and this co-occurrence is also associated with difficult intubation. Conclusion: Significant correlation was observed between Mallampati gradings and incidence of difficult endotracheal intubation. Also obstructive sleep apnea syndrome (OSAS) which is very frequent in acromegalic patients is also associated with difficulty in airway management. We think that induction of anesthesia should be attempted after taking precautions to overcome difficult airway management in these patients.
Özet
Amaç: Akromegali, büyüme hormonu ve insülin benzeri büyüme faktörü seviyelerinin yüksekliğine bağlı belirgin mortalite ve morbiditesi olan endokrinolojik bir hastalıktır. Akromegalide akral değişikliklere bağlı büyük burun, makroglossi, mandibulada genişleme, kalın ve büyük dudaklar görülür. Farinks, larinks, tonsil, vokal kordlar, mukoza ve yumuşak dokularda hipertrofi olabilir. Akromegalinin bu özelliklerinden dolayı zor maske ventilasyonu ve zor entübasyon söz konusu olabilir. Bu çalışmada amacımız, transsfenoidal hipofiz cerrahisi geçiren akromegali hastalarının hava yolu yönetimi sırasında yaşanan zorlukların ve kullanılan yöntemlerin dökümentasyonunu sağlamak ve bu yöntemlerin başarı oranlarını karşılaştırmaktır. Yöntem: Etik Kurul onayı alındıktan sonra, 2003-2013 tarihleri arasında üniversitemizde transsfenoidal hipofiz adenomu rezeksiyonu uygulanmış 120 akromegali hastasının perioperatif kayıtları değerlendirildi. Bulgular: Zor entübasyon sıklığı %10 olarak bulundu ve bulunan sonuçlar literatüre benzerdi. Zor laringoskopisi olan hastalar blade değişimi, eksternal krikoid bası ve guide kullanılarak entübe edildi. Tek bir hastanın entübasyonu için fast-trach LMA kullanıldı. Akromegali hastalarında obstrüktif uyku apne sendromu (OSAS) sıklıkla rastlanan bir komorbiditedir ve bu iki durumun birlikte olmasının da zor entübasyon olasılığını arttırdığı gözlemlendi. Sonuç: Mallampati skorları ve zor entübasyon sıklığı açısından belirgin korelasyon bulunmaktadır. Akromegalik hastalarda obstrüktif uyku apne sendromunun (OSAS) görülme sıklığı da artmıştır. Sonuç olarak, mallampati skoru yüksek olan, OSAS ın sıklıkla eşlik ettiği akromegali hastalarında hava yolu yönetiminin zor olabileceği ve bu hastalarda anestezi indüksiyonuna zor hava yolu önlemleri alınarak başlanması gerektiği düşüncesindeyiz.