Journals / Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 1

Türkiye’deki Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşlar: İdari Para Cezalarının Hukuksal Zeminlerinin Değerlendirilmesi

Pages
23–36
Publication Date
2016-04-19
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen sonuç ise Türkiye’de aktif rol oynayan Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşların hukuki zeminlerinin kendi kanunları bakımından bağlayıcı yetkilere sahip olmasına rağmen, bu kanunların Anayasal bakımdan güçlü bağlarla hukuki bir zemine oturmamış olduğu gözler önüne serilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Özellikle 1980’li yıllardan sonra küreselleşmenin de etkisiyle devletin, ekonomi içerisindeki payının azaldığı gözlenmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma Türkiye’deki Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşların düzenleme, denetleme ve kural koyma fonksiyonlarına dayanak oluşturan hukuksal altyapıları ve yaptırım güçlerini değerlendirmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen sonuç ise Türkiye’de aktif rol oynayan Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşların hukuki zeminlerinin kendi kanunları bakımından bağlayıcı yetkilere sahip olmasına rağmen, bu kanunların Anayasal bakımdan güçlü bağlarla hukuki bir zemine oturmamış olduğu gözler önüne serilmiştir.
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşlar · İdari Para Cezaları · Hukuksal Zemin

Özet

Özellikle 1980’li yıllardan sonra küreselleşmenin de etkisiyle devletin, ekonomi içerisindeki payının azaldığı gözlenmektedir. Bu aşamadan sonra devlet, ekonomi içinde bir oyuncu olarak değil kural koyan, düzen belirleyen bir role sahip olmaktadır. Devletin sahip olduğu bu işlevine “ regülasyon ” denmektedir. Devlet elinde saklı bulundurduğu “ regülasyon ” işlevini kendilerine ait yasaları ve tüzel kişiliğe sahip olan merkezi otoriteden bağımsız olarak faaliyetlerini sürdüren “ Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşlar ” tarafından yerine getirmektedir. Bu çalışma Türkiye’deki Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşların düzenleme, denetleme ve kural koyma fonksiyonlarına dayanak oluşturan hukuksal altyapıları ve yaptırım güçlerini değerlendirmektedir. Elde edilen sonuç ise Türkiye’de aktif rol oynayan Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşların hukuki zeminlerinin kendi kanunları bakımından bağlayıcı yetkilere sahip olmasına rağmen, bu kanunların Anayasal bakımdan güçlü bağlarla hukuki bir zemine oturmamış olduğu gözler önüne serilmiştir.

🔖

Cite This Article

İliman, T., Tekeli, R. (2016). Türkiye’deki Düzenleyici ve Denetleyici Kuruluşlar: İdari Para Cezalarının Hukuksal Zeminlerinin Değerlendirilmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 1, 23–36. https://doi.org/10.30803/adusobed.188789

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. Akıncı, M. (1999) Bağımsız İdari Otoriteler ve Ombudsman, Beta Yayınları,
  2. Atay, E. E. (2006) “Bağımsız İdari Otoriteler ve Türkiye Uygulaması”, Gazi Üniversitesi
  3. Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(1-2): 259-293
  4. Bahran, G. (2002) "Özerk Kurumlar Hakkında Rapor", Sayıştay Dergisi, (46-47), 113- competition agencies’, West European Politics 25(1): 148–172.
  5. Darıcı, H. (2002) “Kurumlar, Kurullar”, Maliye Dergisi, Sayı:140, Mayıs-Ağustos 2002, s.11
  6. Er, S. (2010), “5018 Sayılı Kanun Karşısında Düzenleyici ve Denetleyici Kurumların
  7. Konumu”, http://www.sayder.org.tr/e-dergi-5018-sayili-kanun-karsisinda-duzenleyici-ve- denetleyici-kurumlarin-konumu-1-23.pdf
  8. Gilardi, F. (2001) “Independent Regulatory Agencies as Ultimate Step of Delegation:
  9. Hypotheses from the Transaction-Cost Politics Approach”, Delegating Powers to Independent Agencies, Lousanne, 6-7 Aralık 2001, s. 24-25
  10. Günday, M. (2004) İdare Hukuku, 9. Baskı, İmaj Yayıncılık, Ankara, s. 501
  11. Joskow, P. (2005) “Regulation of Natural Monopolies”, Center for Energy Environmental
  12. Policy Research, http://web.mit.deu/ceepr/www/publications/workingpapers/2005 -008.pdf
  13. Karakaş, M. (2008) "Devletin Düzenleyici Rolü ve Türkiye’de Bağımsız İdari Otoriteler",
  14. Maliye Dergisi, Sayı:154, Ocak-Haziran 2008
  15. Kestane, D. (2002) “Kamu Kesiminde İdari Kuruluşların Genel Görünümü ve İdari Yapıda
  16. Yeni Organizasyonlar Olarak Bağımsız İdari Otoriteler (Üst Kurullar)”, Maliye Dergisi, 139, 23 Leblebici, N., Kurban, A. ve Sadioğlu, U. (2012), “Türk Yönetim Sisteminde Bağımsız
  17. Düzenleyici Kurullar Üzerine Kuramsal Tartışmalar”, H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(2), 81-109
  18. Magetti, M. (2007) “The Role of Independent Regulatory Agencies in Policy-Making: a
  19. Comparative Analysis of Six Decision-Making Processes in the Netherlands, Sweden and Switzerland”, http://regulation.upf.edu/ecpr-07-papers/mmagge tti.pdf Majone, G. (1997) ‘From the positive to the regulatory state: causes and consequences of changes in the mode of governance’, Journal of Public Policy 17(2): 139–167
  20. Majone, G. (1999) ‘The regulatory state and its legitimacy problems’, West European Politics 22(1): 1–24.
  21. Montoya, A., Trillas, F. (2013) “Independent Regulators: Theory, Evidence and Reform
  22. Proposals”,http://www.emeraldinsight.com/doi/pdfplus/10.1108/14636691311327115
  23. Öztürk, E. (2003) Türk İdare Sisteminde Rekabet Kurumunun Yeri ve Diğer Bağımsız İdari
  24. Otoritelerle Karşılaştırılması, Rekabet Kurumu Uzmanlık Tezi, Ankara, 2003
  25. Pişkin, R. (2010) Türkiye’de Düzenleyici Kurumlar ve Üst Kurulların Görev ve İşlevleri,
  26. Yüksek Lisans Tezi, T.C. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: Konya Sobacı, Z. (2006), “Türk İdari Teşkilatındaki “Adalar”: Bağımsız İdari Otoriteler”, http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/38/269/2423.pdf
  27. Tan, T. (2002) “Bağımsız İdari Otoriteler veya Düzenleyici Kurullar”, Amme İdaresi
  28. Dergisi, 35 (2), Haziran 2002, s. 12.
  29. Thatcher, M. (2002) “Regulation After Delegation: Independent Regulatory Agencies in
  30. Europe”, Journal of European Public Policy 9(6): 954-972
  31. Thatcher, M. ve Stone Sweet, A. (2002) ‘Theory and Practice of Delegation to Non
  32. Majoritarian Institutions’, West European Politics 25(1): 1-22
  33. Tutal, E. (2014), “Bağımsız İdari Otoriteler Radyo ve Televizyon Üst Kurulu ve 6112 Sayılı
  34. Kanun”, http://www.yayin.adalet.gov.tr/adaletdergisi/48.sayi/2_erhan_tutal.pdf TÜSİAD, Bağımsız Düzenleyici Kurumlar ve Türkiye Uygulaması, İstanbul, 2002
  35. Wilks, S. with Bartle, I. (2002) “The unanticipated consequences of creating independent co mpetition agencies”, West European Politics 25(1): 148–172.
  36. Hypotheses from the Transaction-Cost Politics Approach”, Delegating Powers to Independent Agencies, Lousanne, 6-7 Aralık 2001, s. 24-25