AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurther studies with a larger patient population are needed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: We aimed to calculate the reference change value (RCV) for prostate-specific antigen (PSA) in patients with PSA levels in the gray zone (2–10 ng/mL), compare increases in PSA according to RCV with biopsy results and evaluate the effectiveness of RCV in preventing unnecessary biopsies. Methods: Between January 1, 2018, and December 31, 2019, PSA levels of 148 patients with values in the gray zone were retrospectively analyzed among 1,457 patients whose PSA tests were performed using the Abbott Architect Plus i2000 SR device with the same brand reagent kit. Among these, 56 patients with rising PSA levels were included in the study. The analytical variability (CVa) for total PSA was 9.1%, and according to Westgard, the CV₁ was 18.1%. A Z-score of 1.96 was used for a 95% confidence interval. Based on these data, RCV was calculated by formula RDD:2½.Z.(CVA½+CVI½)½. The RCV was determined to be 56%. A PSA increase of more than 56% between two measurements taken at least three weeks apart was considered biochemically significant. According to the RCV, patients were classified into Group 1 (PSA increase < 56%) and Group 2 (PSA increase ≥ 56%). The relationship between biopsy results and RCV was evaluated using appropriate statistical methods. Results: Among the 56 patients, 52 (92.8%) were in Group 1, and 4 (7.2%) were in Group 2. In Group 1, 37 patients (69.81%) had benign pathology results, while 15 (30.19%) had prostatic adenocarcinoma. In Group 2, 3 out of 4 patients (75%) were diagnosed with cancer. The 56% RCV correctly predicted benign pathology in 69.81% (37/52) of patients, but failed to predict cancer in 30.19% (15/52) of cases. However, in 85% of these 15 cancer cases, the free/total PSA ratio was already below 0.20, supporting malignancy. Ultimately, no statistically significant relationship was found between PSA increases based on RCV and biopsy results (p = 0.093). Conclusion: Although benign pathology results were more common in patients with PSA increases below the RCV, RCV wasn’t a strong enough predictor of cancer before biopsy and shouldn’t be recommended for preventing unnecessary biopsies strongly. Further studies with a larger patient population are needed.
Özet
Amaç: Prostat Spesifik Antijen (PSA) değeri gri zonda (2-10 mg/mL) olan hastalarda, PSA için Referans Değişim Değerini (RDD) hesaplamayı, prostat biyopsisi yapılan hastalarda RDD’ye göre artışlarla biyopsi sonuçlarını karşılaştırmayı ve gereksiz biyopsilerin önüne geçmede RDD’nin etkinliğini değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: 01.01.2018-31.12.2019 tarihleri arasında, Abbott Architect Plus i200 SR cihazında, aynı marka kit ile çalışılmış 1457 hastadan PSA değerleri gri zonda olan 148 tanesinin verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Bu 148 hastadan kontrol PSA değeri yükselen 56 hasta çalışmaya alındı. Total PSA için analitik değişkenlik (CVa)%9,1 saptandı. Westgard’a göre PSA için CV₁ %18.1 idi. Z skoru %95 olasılık için 1,96 kabul edildi. Bu verilerle RDD, RDD:2½.Z.(CVA½+CVI½)½ formülüyle %56 hesaplandı. Buna göre en az 3 hafta arayla yapılan PSA ölçümlerindeki artışların %56’dan fazla olması biyokimyasal olarak anlamlı kabul edildi. Referans Değişim Değerine göre PSA’daki artışı %56’dan küçük olan hastalar Grup-1, büyük olanlar Grup-2 olarak sınıflandı. Biyopsi sonuçlarıyla RDD arasındaki ilişki uygun istatistiki yöntemlerle değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 56 hastanın 52’si (%92,8) Grup-1’de, 4’ü(%7,2) Grup-2’deydi. Grup-1’deki hastaların 37’sinin (%69.81) patoloji sonucu bening karakterdeyken 15’ininki (%30.19) prostatik adenokarsinomdu. Grup-2’deyse 4 hastanın 3’ünde (%75) malignite saptandı. Kullandığımız %56’lık RDD, 52 hastanın %69,81’nde bening patolojik bulguları öngörebilirken, %30,19’nda maligniteyi öngörmede yetersiz kaldı. Bu 15 hastanın zaten %85’inde serbest/total PSA oranı 0,20’nin altında kalarak kanseri destekledi. Sonuçta PSA’daki RDD’ye göre olan artışlar ile biyopsi sonucu arasında istatiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı (p = 0.093). Sonuç: Benign patoloji sonuçları, PSA artışları RDD’nin altındaki hastalarda sayısal olarak fazla olsa da RDD, biyopsi öncesi kanseri öngörmede ve gereksiz biyopsileri önleyebilmede güçlü bir şekilde önerilememektedir. Daha fazla sayıda hastayla yapılacak çalışmalar gerekmektedir.