Journals / Avrasya Terim Dergisi / 2015 / Cilt: 3 - Sayı: 1

TÜRKİYE YERADBİLİMİNDE LEKSİK-SEMANTİK SINIFLANDIRMA MESELESİ

Pages
10–21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Taking into account the revised place names in Turkey, this classification is brought to the attention of researchers working in this field.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The lack of theoretical studies in Turkish place-name studies on the classification of the material is also observed on the terms.
📊
Key Findings & Data:Within the framework of this paper 9 master’s thesis, 4 articles-papers, and a book written in Turkey were examined in regard with classification issue mentioned above.
💡
Conclusion & Impact:Taking into account the revised place names in Turkey, this classification is brought to the attention of researchers working in this field.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The lack of theoretical studies in Turkish place-name studies on the classification of the material is also observed on the terms. The lexical-semantic classification, that is important for displaying the Turkish place naming culture, is no exception of this case, either. Within the framework of this paper 9 master’s thesis, 4 articles-papers, and a book written in Turkey were examined in regard with classification issue mentioned above. As a result, it is understood that there is lack of common approach in Turkish place-names classification. So a new lexical-semantic classification, that its general framework is taken from Soviet Union linguistics, was made. Taking into account the revised place names in Turkey, this classification is brought to the attention of researchers working in this field.

Özet

Türkiye yeradbiliminde kuramsal çalışmaların yetersizliği, terimlerde olduğu gibi malzemenin sınıflandırılmasında da görülmektedir. Türk yeradı verme kültürünün her yönüyle ortaya çıkartılması için gerekli olan leksik-semantik sınıflandırma da bu durumdan istisna değildir. Bu makale çerçevesinde Türkiye’de yapılan 9 lisansüstü tez, 4 makale ve bildiri, bir kitap söz konusu sınıflandırma açısından incelenmiştir. Sonuçta, Türkiye yeradbiliminde leksik-semantik sınıflandırma konusunda ortak bir yaklaşım bulunmadığı görülmüş ve yeni bir sınıflandırma yapılmıştır. Genel çerçevesi Sovyetler Birliği dilciliğinden alınan bu sınıflandırma, Türkiye’deki yeradları göz önüne alınarak yeniden düzenlenmiş ve bu alanda çalışan araştırmacıların dikkatine sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, İ. (2015). TÜRKİYE YERADBİLİMİNDE LEKSİK-SEMANTİK SINIFLANDIRMA MESELESİ. Avrasya Terim Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 10–21. https://ajindex.com/articles/143971

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Adams, C.C., 1935. The Relation of General Ecology to Human Ecology. Ecology, Vol.XVI, No:3, pages:284-308. Akev 2000. Eczacılık Terminolojisi Sözlüğü. İstanbul Ün. Rektörlük Yayını: 4254, ISBN: 975 - 404 - 574 - 7. Alpagut, B., 1991. İnsan Ekolojisi. Çevre Üzerine. Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını, Ankara, Sayfa:26-29, (Bu makale, TÇSV’nın, Temmuz 1982’de yayınladığı “İnsan ve Çevre” adlı kitaptan alınmıştır.) Akman, Y., Ketenoğlu, O., Kurt, L., Evren, H., Düzenli, S., 2000.
  2. Çevre Kirliliği, Çevre Biyolojisi. Palme Yayınları:166, Ankara, Birinci Baskı, 267 sayfa, ISBN: 975-7852-73-7
  3. Anderson, S.H., Beiswenger, R.E., Purdom, P.W., 1993. Environmental Science. BY Macmillan Publishing Company, Fourth edition, ISBN:0-02-303191-3, 488 pages. Anonim 2000. General Multilingual Environmental Theasaurus. Volume 5: Multilingual List of Descriptions, 625 pages, Version 2000
  4. August, European Environment Agency, http://www.mu.niedersachsen.de/cds or http://etc-cds.eionet.eu.int.
  5. Arslangündoğdu, Z., 2013: Karatavuk’un yöresel isimleri. Avrasya Terim Dergisi, 2013, 1 (1): 30 - 39. Ashby, H., Ashby, E., Richter, H., Bärner, J., 1938. German – English Botanical Terminology. Printed in Great Britain By The Woodbridge Press, Ltd., 195 pages. Atalay, I., Tetik, M., Özer, Y., 1985. Kuzeydoğu Anadolu’nun Ekosistemleri. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Yay. 147, Ankara.
  6. Atalay, İ., 1994. Türkiye Vejetasyon Coğrafyası. Ege Üniversitesi Basımevi, ISBN:975-95527-8-7., 1. Baskı, 336 sayfa. Atalay, İ., 2004. Doğa Bilimleri Sözlüğü: Coğrafya-EkolojiEkosistem. ISBN:975-94965-8-5, 544 Sayfa. Bayhan, İ., 1979. Büyük İstanbul’un Kentsel ve Kırsal Yeşil Alanları Üzerindeki Kentleşme Baskısı ve Sonuçları. Büyük İstanbul’un Yeşilalan Sorunları Ulusal Simpozyumu 22-24 Kasım 1978, İstanbul Ün. Yay. Nu:2587, Orman Fak. Yay. Nu:270, Sayfa:51- 61. Bayrakdar, M., 1992. İslam ve Ekoloji. Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları:319, Halk Kitapları:88, 158 sayfa, ISBN:975-19-0576-1
  7. Beşkardeş, V., Uslu, Y.B., Uslu, B., 2014: Geyik ile ilgili bazı Türkçe terimler üzerine düşünceler. Avrasya Terim Dergisi, 2014, 2 (1): 17 - 24. Bookchin, M., 1988. Ekolojik Bir Topluma Doğru. (Çeviren: Abdullah Yılmaz 1996)
  8. Ayrıntı Yayınları, ISBN:975-539-129-0, 300 sayfa. Bookchin, M., 1991. Özgürlüğün Ekolojisi. (Çeviren: Alev Türker 1994)
  9. Ayrıntı Yayınları, ISBN:975-531- 076-6, 523 sayfa. Bookchin, M., 1995. Toplumsal Ekolojinin Felsefesi. (Çeviren: Rahmi G. Öğdül 1996) Kabalcı Yayınevi:64, Felsefe Dizisi:18, ISBN:975