SavedAdd your journal

Journals / Avrasya Etüdleri / 2018 / Cilt: 1 - Sayı: 53

Dış Yardımda Amerikan, Çin ve Türk Yaklaşımları

MURAT BAYAR
Pages
63–86
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Makale önce söz konusu üç yaklaşımın çerçevelerini çizmekte, daha sonra bu farklılıkların alıcı ve donör ülkeler için doğuracağı muhtemel sonuçları tartışmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yaklaşık yetmiş yıldır uluslararası ilişkilerde önde gelen politika araçlarından birisi olmasına karşın dış yardımın alıcı ülkelere etkisi halen tam olarak açığa kavuşturulmuş değildir.
📊
Key Findings & Data:Bu tablonun sebepleri arasında, donör ülkelerin stratejik çıkarlarının yardımın resmi hedeflerinin önüne geçmesinin yanı sıra, alıcı ülkelerin yapısal ve kültürel farklılıklarının göz ardı edilmesi gösterilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Makale önce söz konusu üç yaklaşımın çerçevelerini çizmekte, daha sonra bu farklılıkların alıcı ve donör ülkeler için doğuracağı muhtemel sonuçları tartışmaktadır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:dış yardım · resmi kalkınma yardımı · Amerika

Özet

Yaklaşık yetmiş yıldır uluslararası ilişkilerde önde gelen politika araçlarından birisi olmasına karşın dış yardımın alıcı ülkelere etkisi halen tam olarak açığa kavuşturulmuş değildir. Amerika Birleşik Devletleri (ABD) tarafından oluşturulan dış yardım yaklaşımının resmi hedefleri arasında gelişmekte olan ülkelerde refahı artırma, fiziki altyapıyı geliştirme, eğitim düzeyini yükseltme ve çocuk ölümlerini azaltmanın yanı sıra yolsuzlukla mücadele ve demokratikleşme teşviki bulunmaktadır. Ancak, literatür bu yaklaşımın birçok ülkede ekonomik krizlere, darbelere ve iç çatışmalara yol açtığına işaret etmektedir. Bu tablonun sebepleri arasında, donör ülkelerin stratejik çıkarlarının yardımın resmi hedeflerinin önüne geçmesinin yanı sıra, alıcı ülkelerin yapısal ve kültürel farklılıklarının göz ardı edilmesi gösterilmektedir. Öte yandan, 2000’li yıllardan başlayarak Çin ve Türkiye kendi dış yardım yaklaşımlarını geliştirmişlerdir. Çin alıcı ülkelerden siyasi reform talep etmeden başta petrol olmak üzere enerji altyapısına odaklanmış ve Afrika’nın 1 numaralı ihracat ortağı haline gelmiştir. Türkiye ise yardımlarında sosyal altyapılar ve hizmetler sektörüne ağırlık verirken alıcı ülkelerle tarihi ve kültürel bağlarını güçlendirmektedir. Makale önce söz konusu üç yaklaşımın çerçevelerini çizmekte, daha sonra bu farklılıkların alıcı ve donör ülkeler için doğuracağı muhtemel sonuçları tartışmaktadır.

🔖

Cite This Article

BAYAR, M. (2018). Dış Yardımda Amerikan, Çin ve Türk Yaklaşımları. Avrasya Etüdleri, Cilt: 1 - Sayı: 53, 63–86. https://ajindex.com/articles/143958

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Adam, Christopher S., David L. Bevan. Aid and the Supply Side: Public Investment, Export Performance, and Dutch Disease in Low-Income Countries”, The World Bank Economic Review, Vol. 20, No. 2, 2006, pp. 261-290.
  2. Alesina, Alberto and Beatrice Weder. “Do Corrupt Governments Receive Less Foreign Aid?”, The American Economic Review, Vol. 92, No. 4, 2002, pp. 1126-1137.
  3. Alesina, Alberto and David Dollar. “Who Gives Foreign Aid to Whom and Why?”, Journal of Economic Growth, No. 5, Mart 2000, pp. 33–63.
  4. Apodaca, Clair. “U.S. Human Rights Policy and Foreign Assistance: A Short History”, Institute of International Relations and Area Studies, Ritsumeikan University, No. 3, 2005, pp. 63-80
  5. Ball, Richard and Christopher Johnson. “Political, Economic, and Humanitarian Motivations for PL 480 Food Aid: Evidence from Africa”, Economic Development and Cultural Change, Vol. 44, No. 3 April 1996, pp. 515-537.
  6. Barrett, Christopher B. “Does Food Aid Stabilize Food Availability?”, Economic Development and Cultural Change, Vol. 49, No. 2, January 2001, pp. 335-349.
  7. Behrman, Jere N. “Aid for Economic Development and the Objectives of United States Foreign Economic Policy”, Economic Development and Cultural Change, Vol. 4, No. 1, Chapter 1, October 1955, pp. 55-67.
  8. Bengtsson, Niklas. “Catholics versus Protestants: On the Benefit Incidence of Faith-Based Foreign Aid”, Economic Development and Cultural Change, Vol. 61, No. 3, April 2013, pp. 479-502. Bräutigam, Deborah A. and Stephen Knack. “Foreign Aid, Institutions, and Governance in Sub-Saharan Africa”, Economic Development and Cultural Change, Vol. 52, No. 2, January 2004, pp. 255-285.
  9. Burnside, Craig and David Dollar. “Aid, Policies, and Growth: Revisiting the Evidence”, World Bank Policy Research Working Paper, No. 3251, March 2004.
  10. Dietrich, Simone. “Donor Political Economies and the Pursuit of Aid Effectiveness. dietrich_Donor Political Economies and the Pursuit of Aid Effectiveness”, International Organization, Vol. 70, No. 1, December 2016, pp. 65-102.
  11. Durdular, Arzu. “Çin’in “Kuşak-Yol” Projesi ve Türkiye-Çin İlişkilerine Etkisi”, Avrasya Etüdler, S. 49, No 1, 2016, s. 77-97.
  12. Feyzioglu, Tarhan, Vinaya Swaroop and Min Zhu. “A Panel Data Analysis of the Fungibility of Foreign Aid”, The World Bank Economic Review, Vol. 12, No. 1, January 1998, pp. 29-58.
  13. Girod, Desha M. and Jennifer L. Tobin. “Take the Money and Run: The Determinants of Compliance with Aid Agreements”, International Organization, Vol. 70, No. 1, December 20