AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn order to increase the satisfaction and quality of care given to risky pregnant women, nurses should evaluate their mental status in detail and support them in developing strategies to cope with the identified problems and direct them for professional support in line with their needs.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To examine the anxiety and depression levels and satisfaction of nursing care in high-risk pregnant women. Material and Method: This descriptive study was conducted on a total of 141 pregnant women, 108 of them in the third trimester and 33 of the second trimester, who had been hospitalized for at least 2 nights due to high-risk pregnancy in a university hospital. The data were collected with a questionnaire which includes characteristics of participants Hospital Anxiety Depression Scale and Newcastle Nursing Care Satisfaction Scale. Results: The mean age of the pregnant women was 29.9 ± 6.2 and 41.1% of them were high school graduates. Fortyfive percent of pregnant women have first pregnancy, 60% have no children and 27% have a history of miscarriage in their previous pregnancy. The mean number of days of hospitalization of pregnant women was 4.5 ± 5.9. The mean score of anxiety subscale was 8.0 ± 4.4 and depression was 8.4 ± 4.7. According to cut-off scores, 21.3% of women were at risk for anxiety and 60.3% were at risk for depression. The mean score of nursing care satisfaction (66.50 ± 13.68 (min: 38 - max: 100)) was found to be moderate While the anxiety scores of the pregnant women in the second trimester were found to be higher, the mean score of care satisfaction was lower in those with high depression levels was lower. Conclusion: In this study, depression symptoms of high-risk pregnant women were high and satisfaction with nursing care was moderate. Satisfaction with care of pregnant women with high risk of depression was lower. In order to increase the satisfaction and quality of care given to risky pregnant women, nurses should evaluate their mental status in detail and support them in developing strategies to cope with the identified problems and direct them for professional support in line with their needs.
Özet
Amaç: Yüksek riskli gebelerin anksiyete ve depresyon düzeyi ile hemşirelik bakım memnuniyetinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı türde olan bu araştırma bir üniversite hastanesinde yüksek riskli gebelik nedeniyle en az 2 gecedir yatan, 108’i 3. trimesterde, 33’ü 2. trimesterde olan toplam 141 gebe üzerinde gerçekleştirilmiştir. Veriler katılımcıların tanıtıcı bilgilerinin yer aldığı anket formu, Hastane Anksiyete Depresyon Ölçeği ve Newcastle Hemşirelik Bakım Memnuniyet Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Gebelerin yaş ortalaması 29,9± 6,2 olup, %41,1’i lise mezunudur. Gebelerin %45’inin ilk gebeliği, %60’ının çocuğu bulunmamakta ve %27’sinin önceki gebeliğinde düşük öyküsü bulunmaktadır. Gebelerin hastanede yattığı gün sayısı ortalaması 4,5 ±5,9’dur. Gebelerin anksiyete puan ortalaması 8,0±4,4 ve depresyon puan ortalaması 8,4±4,7 olarak saptanmıştır. Kesme değerlerine göre gebelerin % 21,3’ü anksiyete, %60,3’ü depresyon açısından risk altındadır. Hemşirelik bakım memnuniyeti puan ortalamasının [66,5 ±13,7 (min:38 - max:100)] orta düzeyde olduğu saptanmıştır. İkinci trimesterdaki gebelerin anksiyete puan ortalaması daha yüksek bulunurken, depresyon düzeyi yüksek olanların bakım memnuniyeti puan ortalaması daha düşük bulunmuştur. Sonuç: Araştırmada riskli gebelerin depresyon bulguları yüksek, hemşirelik bakımına ilişkin memnuniyetleri ise orta düzeydedir. Depresyon riski yüksek olan gebelerin bakım memnuniyetleri daha düşüktür. Hemşirelerin riskli gebelerde bakım kalitesini ve memnuniyetini arttırabilmek için ruhsal durumlarını ayrıntılı bir şekilde değerlendirmeleri, bu doğrultuda belirlenmiş olan sorunlarla başa çıkma stratejileri geliştirmelerine destek olmaları ve gereksinimleri doğrultusunda profesyonel destek için yönlendirmeleri gerekmektedir.