SavedAdd your journal

Journals / Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Sayı: 20

A TURKISH ADAPTATON OF FATHERHOOD SCALE: THE RELIABILITY AND VALIDITY STUDY

BABALIK ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

HALİL UZUN
Pages
551–568
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the statistical analysis made, it was determined that the Cronbach alpha internal consistency coefficient for the total of the items in the scale was .967 and between .702- .972 for the sub-dimensions of the scale.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the validity and reliability of the Fatherhood Scale, originally developed by Dick (2004) with 64 items and nine factors, were tested for Turkish children aged 14-18.
📊
Key Findings & Data:In order to obtain the data needed for the validity and reliability analysis of the scale, the language-validated form was administered to 409 children between the ages of 14-18 through online tools and social media, with the permission of their parents.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the statistical analysis made, it was determined that the Cronbach alpha internal consistency coefficient for the total of the items in the scale was .967 and between .702- .972 for the sub-dimensions of the scale.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this study, the validity and reliability of the Fatherhood Scale, originally developed by Dick (2004) with 64 items and nine factors, were tested for Turkish children aged 14-18. In this context, language, content and structure validity and also reliability studies have been made. In order to obtain the data needed for the validity and reliability analysis of the scale, the language-validated form was administered to 409 children between the ages of 14-18 through online tools and social media, with the permission of their parents. In the analysis of the data, SPSS and AMOS programs were used, and test techniques such as KMO, Bartlett Sphericity tests, exploratory and confirmatory factor analysis, internal consistency coefficient (Cronbach Alpha) were used. The form of the scale, which was adapted for Turkish children between the ages of 14-18, consisted of 52 items and 6 factors. As a result of the statistical analysis made, it was determined that the Cronbach alpha internal consistency coefficient for the total of the items in the scale was .967 and between .702- .972 for the sub-dimensions of the scale.

Özet

Bu çalışmada Dick (2004) tarafından geliştirilen orijinali 64 madde ve dokuz faktör olan Babalık Ölçeği’nin (Fatherhood Scale) 14-18 yaş aralığındaki Türk çocukları için geçerlik güvenirliği test edilmiştir. Bu çerçevede ölçeğin dil geçerliği, kapsam geçerliği, yapı geçerliği ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizleri için gereksinim duyulan verileri elde etmek için, dil geçerliği gerçekleştirilen form, çevrimiçi araçlar ve sosyal medya aracılığıyla 14-18 yaş aralığındaki 409 çocuğa ebeveynlerinden izin alınarak uygulanmıştır. Verilerin analizinde, SPSS ve AMOS programları kullanılmış, KMO, Barlett Sphericity testleri, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi, iç tutarlılık katsayısı (Cronbach Alfa) gibi test teknikleri kullanılmıştır. Ölçeğin 14- 18 yaş arası Türk çocukları için uyarlanan formu 52 madde ve 6 boyuttan oluşmuştur. Yapılan istatistiksel analizler sonucu ölçekteki maddelerin toplamı için Cronbach alpha iç tutarlılık katsayısı α=.967 olarak belirlenmiştir. Ölçeğin faktörlere ait güvenirlik katsayılarının ise .702 ile .972 arasında olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

UZUN, H. (2020). A TURKISH ADAPTATON OF FATHERHOOD SCALE: THE RELIABILITY AND VALIDITY STUDY. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 20, 551–568. https://ajindex.com/articles/142673

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. ALPAR, R. (2012), Uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik, Detay Yayıncılık, Ankara.
  2. AYDOĞMUŞ, S. (2018), 48-72 aylık çocukların bilişsel stilleri ile baba katılımı arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Maltepe Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul BEATON, J. M., ve DOHERTY, W. J. (2007), “Fathers' Family of Origin Relationships and Attitudes about Father Involvement from Pregnancy through First Year Postpartum”, Fathering: A Journal of Theory, Research & Practice about Men as Fathers, 5(3), BRIGHOUSE, H., ve SWIFT, A. (2014), Family values: the ethics of parentchild relationships. Princeton University Press.
  4. BUREAU, J. F., Martin, J., YURKOWSKI, K., SCHMIEDEL, S., QUAN, J., MOSS, E.,. ve PALLANCA, D. (2017), “Correlates of child–father and child–mother attachment in the preschool years”, Attachment & human development, 19(2), 130-150.
  5. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2020), Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (27. baskı.), Ankara:
  6. Pegem Akademi. CHASSEGUET SMIRGEL, J. (2018), Sexuality and mind: The role of the father and mother in the psyche. Routledge. ÇOKLUK, Ö., ŞEKERCİOĞLU, G., ve BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2010), Multivariate statistics for the social sciences: SPSS and LISREL applications. Ankara:
  7. Pegem Akademi. DEMIDENKO, N., MANION, I., & Lee, C. M. (2015), “Father–daughter attachment and communication in depressed and nondepressed adolescent girls”, Journal of Child and Family Studies, 24(6), 1727- 1734. DICK, G. L. (2004), “The fatherhood scale”, Research on social work practice, 14(2), 80-92.
  8. ERDOĞAN, A. (2004), “Çocuğun psikososyal gelişiminde babanin rolü [The role of the father in psychosocial development of the child]”, Yeni Symposium: psikiyatri, nöroloji ve davraniş bilimleri dergisi, 42(4), 147– 153. ERGİN, A., ve ÖZDİLEK, R. (2014), “Değişen Babalık Rolü ve Erkek Sağlığına Etkileri”, Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 11(1), 3-8
  9. ERKORKMAZ, Ü., ETİKAN, İ., DEMİR, O., ÖZDAMAR, K., ve SANİSOĞLU, S. Y. (2013), “Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri”, Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 33(1), 210- 223. FAGAN, J. (2020), “Broadening the scope of father-child attachment research to include the family context”, Attachment ve Human Development, 22(1), 139-142.
  10. FLOURI, E. (2005), Fathering and child outcomes. John Wiley ve Sons. FUERTES, M., FARIA, A., BEEGHLY, M., ve LOPES-DOS-SANTOS, P. (2016), The effects of parental sensitivity and involvement in caregiving on mother–infant and fat