AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Araştırma sonuçlarına göre; hemşirelik öğrencilerine temas izolasyonlu hasta bakımına yönelik standart hasta kullanılarak verilen eğitimin öğrencilerin bilgi puanlarının katkı sağladığı görülmüştür.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Yenilikçi bir eğitim modeli olan simülasyon hemşirelik eğitiminde oldukça etkilidir. Enfeksiyon kontrolünün önemi ile ilgili yenilikçi eğitim programlarının uygulanması, hemşirelik öğrencilerin konuyla ilgili farkındalığını artırmakta ve izole hastaların bakımı sırasında öğrencilerin kaygı düzeyinin azalmasını sağlamaktadır. Yöntemler: Araştırmanın örneklemini, bir üniversitenin hemşirelik bölümünde 2. sınıfta öğrenim gören 30 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmada öğrencilere öncelikle ön test uygulanmış ve ilk performansları düşük gerçeklikli simülatör ile değerlendirilmiş daha sonra teorik eğitim verilmiştir. Araştırmaya katılan her öğrenci senaryo eşliğinde standart hastayla çalışmıştır. Çözümleme görüşmeleri 5 öğrenciden oluşan gruplar şeklinde yürütülmüştür. Uygulama sonrasında öğrenciler öğrenmede memnuniyet ve özgüven ölçeğini uygulamış ve son test yapmışlardır. Bulgular: Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre öğrencilerin bilgi puanları incelendiğinde son test puanlarının ön test puanlarından anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Çalışmaya katılan öğrencilerin özgüven ve memnuniyet puanları arasında anlamlı bir ilişki görülmektedir (p<0,05, r=0,538). Sonuç: Araştırma sonuçlarına göre; hemşirelik öğrencilerine temas izolasyonlu hasta bakımına yönelik standart hasta kullanılarak verilen eğitimin öğrencilerin bilgi puanlarının katkı sağladığı görülmüştür.
Özet
Objective: Simulation is an innovative education model that is highly effective in nursing training. The implementation of innovative training programmes on the importance of infection control increases the awareness of nursing students and ensures less anxiety when providing care to patients under isolation. Methods: The study was conducted on 30 second-year students at a university nursing school. The students first gave a pretest and their initial performance was evaluated through a low-fidelity simulator. This was followed by a theoretical training. Every student in the study group worked with a standardised patient based on an appropriate scenario regarding the care of the patient under contact isolation. Debriefing sessions were then conducted in groups of five students. Following the application, the students were tested on the satisfaction and self-confidence scales through a post-test. Results: The post-test scores were significantly higher than the pretest scores (p<0.05). A significant relationship was found between the self-confidence and satisfaction scores of the students (p<0.05, r=0.538). Conclusion: The training provided through a standardised patient was found to contribute to the knowledge scores of the students regarding the care of a patient under contact isolation.