Journals / Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation / 2026 / Cilt: 2 Sayı: 3

İntrakranial patolojili pediatrik hastaların fonksiyonel geri dönüşleri ve ailelerinin psikososyal durumları: bir yıllık takip

Pages
110–118
Publication Date
2015-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çocuğun fiziksel ve  psikolojik sorunları kadar hem çocuğun yaşam kalitesi hem de ailenin sorunları göz önünde bulundurulmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmanın amacı, nöroşirürji servisinde intrakranial patoloji nedeniyle yatan pediatrik hastaların 1 yıl sonraki  fonksiyonel geri dönüşlerini ve ailelerinin kaygı, depresyon ve sağlıkla ilgili yaşam kalitesi düzeylerini belirlemekti.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: İntrakranial patoloji nedeniyle nöroşirurji servisinde yatan ve rehabilitasyon programına alınan 8 intrakranial kitle ve  5 kafa travmalı hasta, taburcu olduktan bir yıl sonra kontrole çağrıldılar.
💡
Conclusion & Impact:Çocuğun fiziksel ve  psikolojik sorunları kadar hem çocuğun yaşam kalitesi hem de ailenin sorunları göz önünde bulundurulmalıdır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocuk · Yaşam kalitesi · Anksiyete

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, nöroşirürji servisinde intrakranial patoloji nedeniyle yatan pediatrik hastaların 1 yıl sonraki&nbsp; fonksiyonel geri dönüşlerini ve ailelerinin kaygı, depresyon ve sağlıkla ilgili yaşam kalitesi düzeylerini belirlemekti. Yöntem: İntrakranial patoloji nedeniyle nöroşirurji servisinde yatan ve rehabilitasyon programına alınan 8 intrakranial kitle ve&nbsp; 5 kafa travmalı hasta, taburcu olduktan bir yıl sonra kontrole çağrıldılar. Hastalara, Glaskow Koma Skalası ve Kaba Motor&nbsp; Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi değerlendirmesi, Pediatrik Özürlülük Değerlendirme Envanterinin fonksiyonel beceriler alt&nbsp; bölümü ve Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulandı. Ailelerin de sağlıkla ilgili yaşam kaliteleri, depresyon seviyeleri ve&nbsp; kaygı düzeyleri belirlendi. Bulgular: Çalışmamızın sonunda, nöroşirurji servisinde yatan hastaların bir yıl sonra bilinç düzeyleri ve fonksiyonel&nbsp; seviyelerinin arttığı, yaşam kalitelerinin sağlıklı olgulara göre daha düşük olduğu (p<0.05) belirlendi. Bununla birlikte, bu&nbsp; çocukların ailelerinin sağlıklı çocukların ailelerine göre, yaşam kalitelerinde azalma olduğu, depresyon ve kaygı düzeylerinin&nbsp; ise daha yüksek olduğu saptandı (p<0.05). Ayrıca çocukların fonksiyonellik seviyesi ve yaşam kalitesinin, ailelerin yaşam&nbsp; kaliteleri ve kaygı durumlarını da etkilediği belirlendi. Sonuç: Nöroşirurji servisinde yatan çocuk hastaların bir yıl sonra bilinç düzeyleri ve fonksiyonel seviyeleri artmasına rağmen&nbsp; çocuğun yaşam kalitesi, ailenin yaşam kalitesi, kaygı ve depresyon düzeyleri olumsuz etkilenmektedir. Çocuğun fiziksel ve&nbsp; psikolojik sorunları kadar hem çocuğun yaşam kalitesi hem de ailenin sorunları göz önünde bulundurulmalıdır.

🔖

Cite This Article

Köse, N., Akınoğlu, B., Bilgin, S. (2015). İntrakranial patolojili pediatrik hastaların fonksiyonel geri dönüşleri ve ailelerinin psikososyal durumları: bir yıllık takip. Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation, Cilt: 2 Sayı: 3, 110–118. https://ajindex.com/articles/1422479

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Benli K. Temel Nöroşirurji. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları: 2004.
  2. Reimers TS, Mortensen EL, Nysom K, et al. Health-related quality of life in long-term survivors of childhood brain tumors. Arch Dis Child. Pediatr Blood Cancer. 2009;53:1086-1091.
  3. Köse Dursun N. Pediatrik nöroşirurjide fizyoterapi uygulamaları. Türkiye Klinikleri Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, 2010;3:107-114.
  4. Teasell R. Background principles of stroke rehabilitation. In: Evidence based review of stroke rehabilitation Teasel R, Doherty T, Speechley M, et al. editors. Ontario: Heart and Stroke Foundation; 2003: 1-21.
  5. Ozden ŞÜ, Kıymet İK. Ebeveyn değerlendirmesine dayalı, serebral palsili cocuklarda yaşam kalitesi: bir ön calışma. Nöropsikiyatri Arşivi. 2010;47:127-132.
  6. Erdoğanoğlu Y, Kerem Günel M. Serebral paralizili çocukların ailelerinin sağlıkla ilgili yaşam kalitelerinin araştırılması. Toplum Hekimliği Bülteni. 2007;26:35-39.
  7. Erdoğanoğlu Y, Kerem Günel M. Serebral paralizili çocukların motor ve fonksiyonel seviyeleri ile sağlıkla ilgili yaşam kaliteleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Toplum Hekimliği Bülteni. 2007;26:13-18.
  8. Bahar A, Bahar G, Savaş HA et al. Engelli çocukların annelerinin depresyon ve anksiyete düzeyleri ile stresle basa çıkma tarzlarının belirlenmesi. Fırat Saglık Hizmetleri Dergisi. 2009;4:97-112.
  9. Winthrop AL. Health-related quality of life after pediatric trauma. Curr Opin Pediatr. 2010;22:346-351.
  10. Akkök F, Aşkar P, Karancı NA. Özürlü bir çocuğa sahip anne-babalardaki stresin yordanması. Özel Eğitim Dergisi. 1992;1:8-12.
  11. Dereli F, Okur S. Engelli çocuğa sahip olan ailelerin depresyon durumunun belirlenmesi. Yeni Tıp Dergisi. 2008;25:164-168.
  12. Blacher J, Nihira K, Meyers CE, Characteristics of home environment of families with mentally retarded children: comparison across levels of retardation. Am J Men Defic. 1987;14:313-320.
  13. Keenan HT, Runyan DK, Nocera M. Longitudinal follow-up of families and young children with traumatic brain injury. Pediatrics. 2006;117:1291-1297.
  14. Schreier H, Ladakakos C, Morabito D, et al. Posttraumatic stress symptoms in children after mild to moderate pediatric trauma: a longitudinal examination of symptom prevalence, correlates, and parent-child symptom reporting. J Trauma. 2005;58:353-363.
  15. AJ de Kloet, SAM Lambregts, MAM Berger, at al. Family Impact of Acquired Brain Injury in Children and Youth. J Dev Beh Pediatr. 2015;36(5): 342-351.
  16. Eker L, Tüzün EH. An evaluation of quality of life of mothers of children with cerebral palsy. Disabil Rehabil. 2004;26:1354-1359.
  17. Mostow EN, Byrne J, Connelly RR, et al. Quality of life in long-term survivors of CNS tumors of childhood and adolescence. J Clin Oncol. 1991;9:592-599.
  18. Palisano R, Rosenbaum P, Walter S, et al. Development and reliability of a system to classify gross motor function in children with cerebral palsy. Dev Med Child Neurol. 1997;39:214-223.
  19. Üneri ÖS, Ağaoğlu B, Coşkun A, et al Validity and reliability of Pediatric Quality of Life Inventory for 2- to 4-year-old and 5- to 7-yearold Turkish children. Qual Life Res, 2008;17:307-315.
  20. Çakın Memik N, Ağaoğlu B, Coşkun A, et al. Çocuklar için yaşam kalitesi Ölçeğinin 8-12 yaş cocuk formunun geçerlilik güvenilirliği. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 2008;15:87-98.
  21. Çakın Memik N, Ağaoğlu B, Coşkun A, et al. The validity and reliability of the Turkish Pediatric Quality of Life Inventory for children 13-18 years old. Türk Psikiyatri Derg.2007;18:353-363.
  22. Üneri ÖŞ, Şenbil N, Turgut S. Migrenli ergenlerde yaşam kalitesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2009;10:137-141.
  23. Erkin G, Elhan AH, Aybay C, et al. Validity and reliability of the Turkish translation of the Pediatric Evaluation of Disability Inventory (PEDI). Disabil Rehabil. 2007;29:1271-1279.
  24. Küçükdeveci AA, McKenna SP, Kutlay S, et al. The development and psychometric assessment of the Turkish version of the Nottingham Health Profile. Int J Rehabil Res. 2000;23:31-38.
  25. Akmeşe PP, Mutlu A, Kerem Günel M. Serebral paralizili çocukların annelerinin kaygı düzeyinin araştırılması. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2007;50:236-240.
  26. Hisli N, "Beck Depresyon Envanteri"'nin geçerliliği üzerine bir çalışma. "Psikoloji" Dergisi. 1988; 6:118-122.
  27. Irdesel J, Aydiner SB, Akgoz S. Rehabilitation outcome after traumatic brain injury. Neurocirugia (Astur). 2007;18:5-15.
  28. Roscigno CI, Swanson KM, Vavilala MS, et al. Children's longing for everydayness: life following traumatic brain injury in the USA. Brain Inj. 2011;25:882-894.
  29. Slomine BS, McCarthy ML, Ding R, et al. CHAT Study Group. Health care utilization and needs after pediatric traumatic brain injury. Pediatrics. 2006;117:663-674.
  30. Anderson, V, Brown S, Newitt H, et al. Educational, vocational, psychosocial, and quality-of-life outcomes for adult survivors of childhood traumatic brain injury. J Head Trauma Rehabil. 2009;24:303-312.
  31. McManus V, Michelsen SI, Parkinson K, et al. Discussion groups with parents of children with cerebral palsy in Europe designed to assist development of a relevant measure of environment. Child Care Health Dev. 2006;32:185-192.
  32. Law M, Gillian K. Parent compliance with therapeutic interventions for children with cerebral palsy. Dev Med Child Neurol. 1993;35:983-990.