SavedAdd your journal

Journals / Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 2

Transtibial amputelerde sanal gerçeklik uygulamasının kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkileri

Tezel Yıldırım Şahan0000-0002-4004-3713
Fatih Erbahçeci
Pages
82–88
Publication Date
2018-07-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sanal gerçeklik uygulamalarının, standart fizyoterapi  yöntemlerine ilave olarak rehabilitasyon sürecine dâhil edilebileceği düşünülmektedir. p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 9.0px Helvetica}

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Sanal gerçeklik uygulaması; bireylere gerçekmiş hissi veren, bilgisayarlar tarafından yaratılan dinamik bir ortamla  karşılıklı iletişim olanağı tanıyan, üç boyutlu bir benzetim modelidir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı; sanal gerçeklik uygulamasının  transtibial amputasyonu olan bireylerde kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkilerini belirlemekti.
💡
Conclusion & Impact:Sanal gerçeklik uygulamalarının, standart fizyoterapi  yöntemlerine ilave olarak rehabilitasyon sürecine dâhil edilebileceği düşünülmektedir. p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 9.0px Helvetica}
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sanal gerçeklik · Egzersiz · Amputasyon

Özet

Amaç: Sanal gerçeklik uygulaması; bireylere gerçekmiş hissi veren, bilgisayarlar tarafından yaratılan dinamik bir ortamla&nbsp; karşılıklı iletişim olanağı tanıyan, üç boyutlu bir benzetim modelidir. Bu çalışmanın amacı; sanal gerçeklik uygulamasının&nbsp; transtibial amputasyonu olan bireylerde kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkilerini belirlemekti. Yöntem: Bu çalışmaya yaş ortalaması 36.4±7.6 yıl olan 19 transtibial amputasyonu olan birey dâhil edildi. Bireylerin tümü&nbsp; aynı tip protez ve süspansiyon sistemi kullanmaktaydı. Bireyler iki gruba ayrıldı. Birinci gruba sanal gerçeklik uygulamaları&nbsp; yapılırken, diğer gruba standart fizyoterapi yöntemleri uygulandı. Bireyler 4 hafta boyunca haftada 3 gün tedaviye alındı.&nbsp; Tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmeler yapıldı. LASAR Postür Cihazı (Ottobock, Almanya, 1997) ile ağırlık aktarma&nbsp; miktarları, Beck Depresyon Anketi ile depresyon durumu ve Tampa Kinezyofobi Skalası ile kinezyofobi düzeyleri belirlendi. Bulgular: Bireylerin grup içinde tedavi öncesi ve tedavi sonrası depresyon, kinezyofobi düzeylerinde her iki grupta da fark&nbsp; bulundu (p<0,05). Sanal gerçeklik uygulamaları ve standart fizyoterapi yöntemleri gruplarında, tedavi öncesi ve sonrası&nbsp; kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma farkları açısından fark yoktu (p>0,05). Sonuç: Sanal gerçeklik uygulamaları ve standart fizyoterapi yöntemleri transtibial amputasyonu olan bireylerde hareket&nbsp; korkusu, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkili bulundu. Sanal gerçeklik uygulamalarının, standart fizyoterapi&nbsp; yöntemlerine ilave olarak rehabilitasyon sürecine dâhil edilebileceği düşünülmektedir. p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 9.0px Helvetica}

🔖

Cite This Article

Şahan, T. Y., Erbahçeci, F. (2018). Transtibial amputelerde sanal gerçeklik uygulamasının kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkileri. Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation, Cilt: 5 Sayı: 2, 82–88. https://ajindex.com/articles/1422419

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Wahbi A, Aldakhil S, Turki S, et al. Risk factors for amputation in extremity vascular injuries in Saudi Arabia. Vasc Health Risk Manag. 2016;12:229-232.
  2. Serizawa F, Sasaki S, Fujishima S, et al. Mortality rates and walking ability transition after lower limb major amputation in hemodialysis patients. J Vasc Surg. 2016;64:1018-25.
  3. Vitali M, Readhead RG. The modern concept of the general management of amputee rehabilitation including immediate postoperative fitting. Ann. Roy Coll. Sur Engl. 1967;40:251-260.
  4. Andrysek J, Klejman S, Steinnagel B, et al. Preliminary evaluation of a commercially available videogame system as an adjunct therapeutic intervention for improving balance among children and adolescents with lower limb amputations. Arch Phys Med Rehabil. 2012;93:358-366.
  5. Nadollek H, Brauer S, Isles R. Outcomes after trans tibial amputation: the relationship between quiet stance ability, strength of hip abductor muscles and gait. Physiother Res Int. 2002;7:203-214.
  6. Betker AL, Szturm T, Moussavi Z.K, et al. Video game-based exercises for balance rehabilitation: a single-subject design. Arch Phys Med Rehabil. 2006;87:1141-1149.
  7. Miller, KJ, Adair BS, Pearce AJ et al. Effectiveness and feasibility of virtual reality and gaming system use at home by older adults for enabling physical activity to improve healthrelated domains: a systematic review. Age Ageing. 2013;43:188-195.
  8. Hoenig H, Sanford JA, Butterfield T, et al. Development of a teletechnology protocol for inhome rehabilitation. J Rehabil Res Dev. 2006;43:287-298.
  9. Laver K, George S, Thomas S, et al. Virtual reality for stroke rehabilitation. Cochrane Database Syst Rev. 2015 Feb 12(2):CD008349.
  10. Buckley JG, O’driscoll D, Bennett SJ. Postural sway and active balance performance in highly active lower-limb amputees. Am J Phys Med Rehabil. 2002;81:13-20.
  11. Deutsch JE, Borbely M, Filler J,et al. Use of a low-cost, commercially available gaming console (Wii) for rehabilitation of an adolescent with cerebral palsy. Phys Ther. 2008;88:1196-1207.
  12. Luna-Oliva L, Ortiz-Gutiérrez RM, Cano-de la Cuerda R, et al. Kinect Xbox 360 as a therapeutic modality for children with cerebral palsy in a school environment: a preliminary study. NeuroRehabilitation. 2013;33:513-521.
  13. Schmalz T, Blumentritt S, Drewitz H, et al. The influence of sole wedges on frontal plane knee kinetics, in isolation and in combination with representative rigid and semirigid ankle-footorthoses. Clin Biomech. 2006;21:631-639.
  14. Beck A, Ward C, Mendelsohn M, et al. An inventory for measuring depression. Arch Gen Psychiat. 1961;4:561-571.
  15. Hisli N. Beck Depresyon Envanterinin üniversite öğrencileri için geçerliği, güvenirliği. Psikoloji Dergisi. 1989;7:3-13.
  16. Kori SH, Miller RP, Todd DD. Kinesiophobia: a new view of chronic pain behavior. Pain Manag.1990;8:35-43.
  17. Yılmaz ÖT, Yakut Y, Uygur F, et al. Tampa Kinezyofobi Ölçeği’nin Türkçe versiyonu ve testtekrar test güvenirliği. Physiother Rehabil. 2011;22:44-49.
  18. Sveistrup H, McComas J, Thornton M, et al. Experimental studies of virtual reality-delivered compared to conventional exercise programs for rehabilitation. Cyberpsychol Behav. 2003;6:245-249.
  19. Saposnik G, Mamdani M, Bayley M, et al. Effectiveness of Virtual Reality Exercises in Stroke Rehabilitation (EVREST): rationale, design, and protocol of a pilot randomized clinical trial assessing the Wii gaming system. Int J Stroke. 2010;5:47-51.
  20. Mousavi H.H, Khademi M. A review on technical and clinical impact of Microsoft Kinect on physical therapy and rehabilitation. J Med Eng. 2014;2014:846514.
  21. Tanaka K, Parker J, Baradoy G, et al. A comparison of exergaming interfaces for use in rehabilitation programs and research. J Can Game Stu Ass. 2012;6:69-81.
  22. Taylor MJ, McCormick D, Shawis T, et al. Activity-promoting gaming systems in exercise and rehabilitation. J Rehabil Res Dev. 2011;48:1171-86.
  23. Mortensen J, Kristensen LQ, Brooks EP, et al. Women with fibromyalgia’s experience with three motion-controlled video game consoles and indicators of symptom severity and performance of activities of daily living. Disabil Rehabil. 2015;10:61-66.
  24. Beurskens R, Wilke JM, Dingwell JB. Dynamic stability of superior vs. inferior body segments in individuals with transtibial amputation walking in destabilizing environments. J Biomec. 2014;47:3072-3079.
  25. Esquenazi A, DiGiacomo R. Rehabilitation after amputation. J Am Podi Med Ass. 2001;91:13-22.
  26. North MM, North SM, Coble JR. Virtual reality therapy: an effective treatment for the fear of public speaking. Int J Virt Real. 2015;31-6.
  27. Vieira Á, Melo C, Machado J, et al. Virtual reality exercise on a home-based phase III cardiac rehabilitation program, effect on executive function, quality of life and depression, anxiety and stress: a randomized controlled trial. Disabil Rehabil: Assist Technol. 2018;13:112-123.
  28. Darter BJ, Wilken JM. Gait training with virtual reality–based real-time feedback: improving gait performance following transfemoral amputation. Phys Ther. 2011;91:1385-1394.
  29. Murray CD, Pettifer S, Howard T, et al. The treatment of phantom limb pain using immersive virtual reality: three case studies. Disabil Rehabil. 2007;29:1465-1469.
  30. Bisson E, Contant B, Sveistrup H, et al. Functional balance and dual-task reaction times in older adults are improved by virtual reality and biofeedback training. Cyber Psych Behav. 2007;10:16-23.
  31. Isakov E, Mizrahi J, Ring H,et al. Standing sway and weight-bearing distribution in people with below-knee amputations. Arch Phys Med Rehabil. 1992;73:174-178.
  32. Chow DH, Cheng CT. Quantitative analysis of the effects of audio biofeedback on weightbearing characteristics of persons with transtibial amputation during early prosthetic ambulation. J Rehabil Res Dev. 2000;37:255-260.
  33. Isakov E. Gait rehabilitation: a new biofeedback device for monitoring and enhancing weightbearing over the affected lower limb. Euro Medicophys. 2007;43:21-26.
  34. Takebe K, Nakagawa A, Minami H, et al. Role of the fibula in weight-bearing. Clin Orthop Relat Res. 1984;184:289-292.
  35. Little J. A pneumatic weight-bearing temporary prosthesis for below-knee amputees. Lancet. 1971;297(7693):271-273.
  36. Hershko E, Tauber C, Carmeli E. Biofeedback versus physiotherapy in patients with partial weight-bearing. Am J Orthop. 2008;37:92-96.
  37. Pasquina PF, Miller M, Carvalho A, et al. Special considerations for multiple limb amputation. Curr Phys Med Rehabil Rep. 2014;2:273-289.