AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to the results of our study, higher muscle strength and muscle oxygenation indicate less severe fatigue.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: This study was aimed to investigate the relationship between fatigue severity, muscle strength, and muscle oxygenation in patients with liver cirrhosis. Methods: A total of 25 patients with liver cirrhosis (12 female, 13 male) were included in our study. Patients aged 35-75 years who have been followed with a diagnosis of liver cirrhosis for at least one year were included in the study. The participants' Model for End-Stage Liver Disease (MELD) and Child-Pugh-Turcotte (CPT) scores were calculated. The fatigue levels of the cases were assessed using the Fatigue Severity Scale. M. Quadriceps femoris strength was measured with a digital hand dynamometer. Muscle oxygenation was evaluated using the Near-Infrared Spectroscopy model. The monitor fixed to the vastus medialis muscle at rest was used for muscle oxygenation measurement in the cases. Results: There was no relationship between MELD and CPT scores and fatigue severity, muscle strength, and oxygenation (p>0.05). A moderate negative correlation was found between fatigue severity and quadriceps muscle strength and oxygenation in patients with liver cirrhosis (r=-0.429, p=0.032; r=-0.468, p=0.018). Conclusion: The fatigue severity experienced in patients with liver cirrhosis is related to muscle strength and muscle oxygenation. According to the results of our study, higher muscle strength and muscle oxygenation indicate less severe fatigue. These findings suggest that increasing muscle strength and muscle oxygenation may reduce fatigue severity in patients with liver cirrhosis. Regular physical activity and exercise programs are predicted to have positive effects on reducing fatigue by increasing muscle strength and oxygenation in this population.
Özet
Amaç: Çalışmamızın amacı; karaciğer sirozu olan hastalarda yorgunluk şiddeti, kas kuvveti ve kas oksijenasyonu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntem: En az bir senedir karaciğer sirozu tanısı ile takip edilen 35-75 yaş aralığındaki hastalar çalışmaya dahil edildi. Katılımcıların Model for End-Stage Liver Disease (MELD) ve Child-Pugh-Turcotte (CPT) skorları hesaplandı. Olguların yorgunluk düzeyleri Yorgunluk Şiddet Ölçeği ile değerlendirildi. M. Quadriceps kas kuvveti dijital el dinamometresi ile ölçüldü. Kas oksijenasyonu, Yakın Kızılötesi Spektroskopisi modeli kullanılarak değerlendirildi. Olguların istirahatte m. vastus medialis kasına sabitlenen monitör kas oksijenasyonu ölçümü için kullanıldı. Bulgular: Çalışmamıza 25 karaciğer sirozu hastası (12 K, 13 E) dahil edildi. Olguların MELD ve CPT skorları ile yorgunluk şiddeti, kas kuvveti ve oksijenasyonu arasında bir ilişki yoktu (p>0,05). Karaciğer sirozu hastalarının yorgunluk şiddetleri ile m. quadriceps kuvveti ve kas oksijenasyonu arasında negatif yönde orta düzeyde ilişki bulundu (r=-0,429, p= 0,032; r=-0,468, p=0,018). Sonuç: Karaciğer sirozu hastalarında hissedilen yorgunluk şiddeti, kas kuvveti ve kas oksijenasyonu ile ilişkilidir. Çalışmamızın sonuçlarına göre, daha yüksek kas kuvveti ve kas oksijenasyonu, daha düşük şiddetli yorgunluğa işaret etmektedir. Çalışmamız, kronik karaciğer hastalarının egzersiz kapasite ve kas kuvvetinin artırılması, fiziksel aktivite seviyelerinin geliştirilmesi ve yaşam kalitesine olumlu etkiler sağlayacak fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarının planlanmasına katkı sağlayacaktır.