AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese results indicate that individuals with rheumatic diseases can continue the remote application via telerehabilitation to support their health after experiencing biopsychosocial exercise approaches face-to-face.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: The aim of this study was to investigate the effects of the biopsychosocial exercise model applied via telerehabilitation on individuals with rheumatism during the COVID-19 epidemic. Methods: Individuals with rheumatic diseases received telerehabilitation 3 times a week for 24 weeks via a social messaging program intervention sessions formed from 10 minutes of dance therapy-authentic movement, 40 minutes of exercises, and 10 minutes of dance therapy. This exercise content was based on the biopsychosocial model, named as Cognitive Exercise Therapy Approach (BETY) which was a method that individuals had already practiced before the pandemic. The Health Assessment Questionnaire (HAQ) was used to assess the level of disability, the Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) was used to assess mood involvement, and the BETY Biopsychosocial Questionnaire (BETY-BQ) was used to assess biopsychosocial involvement level. Evaluations were made at the beginning of the study and repeated at the 12th and 24th weeks. Results: A total of 28 individuals with rheumatic diseases were included in the study and their mean age was 56.50 ± 5.51 years. There was a significant difference between the first and second assessment of HAQ (p= 0.031), between the first and second assessment of BETY-BQ (p= 0.004) and between the third and first assessment (p= 0.015). Conclusion: The application of BETY with telerehabilitation helped individuals maintain the level of recovery they had previously achieved in terms of disability, mood level and biopsychosocial. These results indicate that individuals with rheumatic diseases can continue the remote application via telerehabilitation to support their health after experiencing biopsychosocial exercise approaches face-to-face.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, COVID-19 salgını sırasında romatizmalı bireylerde telerehabilitasyon yoluyla uygulanan biyopsikososyal egzersiz modelinin etkilerini araştırmaktı. Yöntem: Romatizmal hastalığı olan bireylere sosyal mesajlaşma programı aracılığıyla 24 hafta boyunca haftada 3 seans telerehabilitasyon uygulandı. Müdahale seansları 10 dakikalık dans terapisi-otantik hareket, 40 dakikalık egzersiz ve 10 dakikalık dans terapisinden oluşuyordu. Bu egzersiz içeriği, çalışmada kullanılan Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı (BETY) olarak adlandırılan ve hastaların pandemiden önce de uyguladığı bir yöntem olan biyopsikososyal modele dayanıyordu. Yetiyitimi düzeyini değerlendirmek için Sağlık Değerlendirme Anketi (HAQ), duygudurum etkilenimini değerlendirmek için Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HADS) ve biyopsikososyal düzey etkilenimini değerlendirmek için BETY Biyopsikososyal Anketi (BETY-BQ) kullanıldı. Değerlendirmeler çalışmanın başında yapıldı ve 12. ve 24. haftalarda tekrarlandı. Bulgular: Çalışmaya toplamda 28 romatizmal hastalığı olan birey dahil edildi ve yaş ortalamaları 56,50 ± 5,51 yıldı. HAQ'nun birinci ve ikinci değerlendirmesi arasında artan (p= 0,031), BETY-BQ'nun birinci ve ikinci değerlendirmesi arasında azalan (p= 0,004) ve üçüncü ve birinci değerlendirmesi arasında artan (p= 0,015) anlamlı fark bulundu. Sonuç: BETY'nin telerehabilitasyon ile uygulanması yetiyitimi, duygudurum düzeyi ve biyopsikososyal açıdan bireylerin daha önce kazanmış oldukları iyileşme düzeyinin korunmasına yardımcı oldu. Bu sonuçlar, biyopsikososyal egzersiz yaklaşımları yüzyüze deneyimlendikten sonra romatizmal hastalığı olan bireyler sağlıklarını desteklemek için telerehabilitasyon yoluyla uzaktan uygulamayı sürdürebileceklerini göstermektedir.