AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Our findings indicate that catestatin plays a significant role in the pathophysiology of GDM and may serve as a potential biomarker for its diagnosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aimed to investigate serum catestatin levels in pregnant women with gestational diabetes mellitus (GDM) and evaluate their relationship with vascular and metabolic changes associated with GDM. Material and Methods: This prospective, observational study included 88 pregnant women (44 with GDM and 44 healthy controls) between 20 and 41 weeks of gestation. Serum catestatin levels were measured using the Human Catestatin ELISA kit, and participants were assessed for demographic, obstetric, and biochemical parameters. Results: Maternal age, BMI, and serum catestatin levels were significantly higher in the GDM group compared to controls (all p<0.001). The GDM group also had increased amniotic fluid index, cesarean delivery rates, and NICU admissions (p<0.01). Additionally, biochemical parameters including AST, creatinine, BUN, and fibrinogen were significantly elevated in the GDM group (p<0.05). Conclusion: Our findings indicate that catestatin plays a significant role in the pathophysiology of GDM and may serve as a potential biomarker for its diagnosis.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, gestasyonel diyabet mellitusu (GDM) olan gebelerde serum katestatin düzeylerinin araştırılması ve bu düzeylerin GDM ile ilişkili vasküler ve metabolik değişikliklerle olan ilişkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif, gözlemsel çalışmaya, 20 ile 41. gebelik haftaları arasında olan toplam 88 gebe kadın (44 GDM’li ve 44 sağlıklı kontrol) dahil edildi. Serum katestatin düzeyleri Human Catestatin ELISA kiti kullanılarak ölçüldü ve katılımcıların demografik, obstetrik ve biyokimyasal parametreleri değerlendirildi. Bulgular: GDM grubunda anne yaşı, BKİ ve serum katestatin düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulundu (tümü p<0,001). GDM grubunda ayrıca amniyotik sıvı indeksi, sezaryen oranı ve YDYB (yenidoğan yoğun bakım) yatışları da artmıştı (p<0,01). Bunun yanı sıra, AST, kreatinin, BUN ve fibrinojen gibi biyokimyasal parametreler de GDM grubunda anlamlı şekilde yüksekti (p<0,05). Sonuç: Bulgularımız, katestatin’in GDM’nin patofizyolojisinde önemli bir rol oynadığını ve tanıda potansiyel bir biyobelirteç olarak kullanılabileceğini göstermektedir.