AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe stronger inverse association between these parameters suggests a closer relationship between early placental dysfunction and subsequent placental structural changes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aimed to investigate the association between first-trimester pregnancy-associated plasma protein-A levels and second-trimester ultrasonographic placental thickness in pregnancies with and without gestational diabetes mellitus. Materials and Methods: This prospective observational study included 216 singleton pregnancies (72 with gestational diabetes mellitus, 144 controls). Gestational diabetes mellitus was diagnosed according to the International Association of Diabetes and Pregnancy Study Groups criteria using a 75-gram oral glucose tolerance test performed at 24–28 weeks of gestation. First-trimester pregnancy-associated plasma protein-A levels were recorded as multiples of the median, and placental thickness was measured ultrasonographically at 24–28 weeks using a standardized technique. Group comparisons, correlation analyses, and linear regression analyses were performed. Results: Pregnancies complicated by gestational diabetes mellitus had lower pregnancy-associated plasma protein A multiples of the median levels than controls (0.84 ± 0.52 vs. 1.38 ± 0.70, p<0.001) and greater placental thickness (35.4 ± 7.6 vs. 31.1 ± 7.1 mm, p<0.001). Pregnancy-associated plasma protein-A levels showed a moderate negative correlation with placental thickness in the gestational diabetes mellitus group (r=−0.54, p<0.001) and a weaker negative correlation in controls (r=−0.19, p=0.030). Linear regression analyses demonstrated that pregnancy-associated plasma protein-A was a significant negative predictor of placental thickness in both groups, with a stronger association in gestational diabetes mellitus. Conclusion: Pregnancies complicated by gestational diabetes mellitus were characterized by lower first-trimester pregnancy-associated plasma protein-A levels and increased second-trimester placental thickness. The stronger inverse association between these parameters suggests a closer relationship between early placental dysfunction and subsequent placental structural changes.
Özet
Amaç: Gestasyonel diabetes mellitus olan ve olmayan gebeliklerde birinci trimester gebelikle ilişkili plazma protein A düzeyleriyle ikinci trimester ultrasonografik plasental kalınlık arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu prospektif gözlemsel çalışmaya 216 tekil gebelik (gestasyonel diabetes mellitus olan 72 ve kontrol grubunda 144 gebelik) dahil edildi. Gestasyonel diabetes mellitus tanısı, 24–28. gebelik haftalarında uygulanan 75 gram oral glukoz tolerans testi kullanılarak Uluslararası Diyabet ve Gebelik Çalışma Grupları Birliği kriterlerine göre konuldu. Birinci trimester gebelikle ilişkili plazma protein A düzeyleri medyanın katları olarak kaydedilerek plasental kalınlık 24–28. gebelik haftalarında standardize ultrasonografik yöntemle ölçüldü. Gruplar arası karşılaştırmalar, korelasyon analizleriyle lineer regresyon analizleri yapıldı. Bulgular: Gestasyonel diabetes mellitus’lu gebeliklerde, kontrol grubuna kıyasla daha düşük gebelikle ilişkili plazma protein A medyan düzeyleri (0,84 ± 0,52’ye karşı 1,38 ± 0,70; p<0,001) ve daha yüksek plasental kalınlık değerleri (35,4 ± 7,6’ya karşı 31,1 ± 7,1 mm; p<0,001) saptandı. Gebelikle ilişkili plazma protein A düzeyleri, gestasyonel diabetes mellitus grubunda plasental kalınlık ile orta düzeyde negatif korelasyon gösterirken (r=−0,54; p<0,001), kontrol grubunda daha zayıf negatif korelasyon gözlendi (r=−0,19; p=0,030). Lineer regresyon analizlerinde, gebelikle ilişkili plazma protein A'nın her iki grupta da plasental kalınlığın anlamlı negatif bir belirleyicisi olduğu ve bu ilişkinin gestasyonel diabetes mellitus grubunda daha güçlü olduğu gösterildi. Sonuç: Gestasyonel diabetes mellitus’lu gebeliklerde daha düşük birinci trimester gebelikle ilişkili plazma protein A düzeyleriyle artmış ikinci trimester plasental kalınlık gözlendi. Bu parametreler arasındaki daha güçlü ters yönlü ilişki, erken plasental disfonksiyon ile gebeliğin ilerleyen dönemlerindeki plasental yapısal değişiklikler arasında daha yakın bir ilişki olduğunu düşündürmektedir.