Journals / Avrasya Terim Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 1

AN EVALUATION ON THE TURKISH NAMES OF THE EVERGREEN OAKS IN TURKEY

HERDEM YEŞİL MEŞELERİN TÜRKÇE ADLARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Pages
26–33
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this context, Turkish names “çakpelit” and “kaba pırnal/piynar” for Quercus ilex, “dikenli pırnal/piynar” or “kara pırnal/kara piynar” for Quercus coccifera and “boz pırnal” for Quercus aucheri should also be used as the Turkish names for these oak species.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Three evergreen oak species [Holm oak (Quercus ilex L.), Kermes oak (Quercus coccifera L.) and Boz pırnal oak (Quercus aucheri Jaub. & Spach)] grow naturally in Turkey.
📊
Key Findings & Data:Regarding with their Turkish names, important differences were recognized in scientific literature and traditional use.
💡
Conclusion & Impact:In this context, Turkish names “çakpelit” and “kaba pırnal/piynar” for Quercus ilex, “dikenli pırnal/piynar” or “kara pırnal/kara piynar” for Quercus coccifera and “boz pırnal” for Quercus aucheri should also be used as the Turkish names for these oak species.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Three evergreen oak species [Holm oak (Quercus ilex L.), Kermes oak (Quercus coccifera L.) and Boz pırnal oak (Quercus aucheri Jaub. & Spach)] grow naturally in Turkey. Regarding with their Turkish names, important differences were recognized in scientific literature and traditional use. The purpose of the paper is to discuss the Turkish names of the evergreen oak species in the scientific literature and public, and to offer suggestions for the development of a common language for the use of Turkish names of these species. In this context, Turkish names “çakpelit” and “kaba pırnal/piynar” for Quercus ilex, “dikenli pırnal/piynar” or “kara pırnal/kara piynar” for Quercus coccifera and “boz pırnal” for Quercus aucheri should also be used as the Turkish names for these oak species.

Özet

Türkiye’de üç herdem yeşil meşe türü [pırnal meşesi (Quercus ilex L.), kermes meşesi (Quercus coccifera L.) ve boz pırnal (Quercus aucheri Jaub. & Spach)] doğal yetişmektedir. Bu türlerin adları bilimsel kaynaklar ve geleneksel kullanımda yer yer önemli farklılıklar içermektedir. Makalenin amacı, Türkiye’deki herdem yeşil meşelerin bilimsel kaynaklar ve halk arasındaki adlarının bir değerlendirmesini yapmak ve bu türlerin Türkçe adlarının kullanımına yönelik ortak bir dil geliştirme adına öneriler sunmaktır. Bu kapsamda yapılan değerlendirmelerde, Quercus ilex için “çakpelit ve kaba pırnal/kaba piynar”, Quercus coccifera için “dikenli pırnal/piynar” ya da “kara pırnal/piynar” ve Quercus aucheri için de “boz pırnal/ piynar” adlarının, türlerin Türkçe adları olarak kullanılmasının uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

AKKEMİK, Ü., SEVGİ, O., YILMAZ, H., SEVGİ, E., YILMAZ, O. Y. (2019). AN EVALUATION ON THE TURKISH NAMES OF THE EVERGREEN OAKS IN TURKEY. Avrasya Terim Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 26–33. https://ajindex.com/articles/141860

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Ahmed, E.D., 2009. History of Natural dyes in North Africa “Egypt”. In (Eds. Thomas Bechtold,, Rita Mussak) Handbook of Natural Colorants. LeopoldFronzens University, Austria. Anonim, 2013. Üsküdar Sokak İsimleri Tarihçesi. Üsküdar Belediyesi Yayınları.
  2. Adamovic, M., 2014. Floransalı Filippo Argenti’nin Notlarına Göre (1533) 16. Yüzyıl Türkçesi. Çeviren: Aziz Merhan, 2. Bas., Türk Dil Kurumu Yayınları: 914. Barbero, M., Loisel, R., Quezel, P. 1992. Biogeography, ecology and history of Mediterranean Quercus ilez ecosystems. In: (Eds: Romane, F., Terradas, J.) Quercus ilex L.ecosystems: function, dynamics and management. Kluwer Academic Publishers. pp: 19- 34. Baytop, T., 2007. Türkçe Bitki Adları Sözlüğü. Türk Dil Kurumu, Üçüncü baskı, Ankara.
  3. Bedevian, A.K., 1936. Illustrated Polyglotttic Dictionary of Plant Names: In Latin, Arabic, Armenian, English, French, German, Italian and Turkish Languages, Including Economic, Medicinal, Poisonous and Ornamental Plants and Common Weeds. Argus & Papazian Press.
  4. Çelebi, E., 2008. Günümüz Türkçesiyle Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi: Bursa - Bolu - Trabzon - Erzurum - Azerbaycan -Kafkasya - Kırım – Girit. Hazırlayanlar: Yücel Dağlı - Seyit Ali Kahraman, 2008, 2. Baskı, 2. Cilt, 2. Kitap, Yapı Kredi Yayınları: 2203. Deveoğlu, O., Karadağ, R., 2011. Genel Bir Bakış: Doğal Boyarmaddeler. Fen Bilimleri Dergisi, 23(1), 21‐32. Duran, A., 1998. Akseki (Antalya) İlçesindeki Bazı Bitkilerin Yerel Adları ve Etnobotanik Özellikleri. Ot Sistematik Botanik Dergisi, 5(1): 77-92.
  5. Emre Bulut, G., Tuzlacı, E., 2006. An Ethnobotanical Study in Bozcaada (Çanakkale-Turkey), Proceedings of the IVth International Congress of Ethnobotany (ICEB 2005): 581-583.
  6. Ertuğ, F., 2002. Bodrum Yöresinde Halk Tıbbında Yararlanılan Bitkiler. 14. Bitkisel İlaç Hammaddeleri Toplantısı, Bildiriler, Başer K.H.C., Kırımer N., (Eds.), 29-31
  7. Mayıs, Eskişehir. Ertuğ, F., 2004. Wild Edible Plants of The Bodrum Area (Muğla, Turkey). Turk J. Bot., 24: 161-174.
  8. Genç, Y., Yüzbaşıoğlu, M., Harput, ÜŞ., Kuruüzüm-Uz, A., 2012. Antioxidant Activity And Total Phenolic Content of Quercus coccifera L. FABAD Journal of Pharmaceutical Sciences, 37: 17-22. Gökmen, 1970. Angiosperm Kapalı Tohumlular. Orman Genel Müdürlüğü, Yayın Sıra No: 523, Seri No: 49, 576 s, Ankara.
  9. Güneş, S., Savran, A., Paksoy, MY., Koşar, M., Çakılcıoğlu, U., 2017. Ethnopharmacological Survey of Medicinal Plants in Karaisalı and its Surrounding (Adana-Turkey). J Herb Med., 8: 68-75.
  10. Hedge, I., Yaltırık, F., 1