AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Bu çalışma, De Ritis oranının, transrektal prostat biyopsisi uygulanan biyopsi-naive hastalarda prostat kanserini öngörmede kısıtlı bir tanısal değeri olduğunu göstermektedir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Bu çalışma, prostat kanseri şüphesi olan biyopsi olmamış hastalarda prostat kanseri ve klinik anlamlı prostat kanserini öngörmede De Ritis oranının (DRR) tanısal değerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Ocak 2015 ile Temmuz 2019 arasında transrektal ultrason eşliğinde prostat iğne biyopsisi (TRUS-Bx) yapılan 282 erkek hastanın tıbbi kayıtlarını retrospektif olarak inceledik. Hastaların parmakla rektal muayene bulguları, biyopsi öncesi prostat spesifik antijen (PSA), aspartat aminotransferaz ve alanin aminotransferaz düzeyleri, prostat hacmi, komorbiditeleri ve TRUS-Bx örneklerine ait patolojik bulgularını içeren demografik ve klinik özellikler her hasta için ayrıntılı olarak not edildi. Çalışma grubu, TRUS-Bx örneklerinin histopatolojik sonuçlarına göre iki gruba ayrıldı (grup 1: benign patolojili hastalar, grup 2: prostat kanseri hastaları). Prostat kanserini öngörmede PSA, PSA dansitesi ve De Ritis oranının tanısal performansını değerlendirmek için ROC eğrisi analizi yapıldı. Bulgular: Hastaların ortanca yaşı 64 (59-69) yıl idi. Hastaların %71,6’sı (n=202) grup 1’de, %28,4’ü (n=80) grup 2’de yer aldı. Grup 1’deki DRR’nin ortanca değeri 1,08 (aralık: 0,89-1,32) ve grup 2’nin ortanca DRR değeri 1,19 (aralık: 0,95-1,56) olarak belirlendi. Grup 2 DRR medyan değeri grup 1’den istatistiksel olarak anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p=0,013). TRUS-Bx örneklerinde prostat kanseri ile DRR arasında istatistiksel olarak anlamlı ancak zayıf bir pozitif korelasyon gözlendi (r=0,149, p=0,012). Buna karşın TRUS-Bx örneklerindeki klinik anlamlı prostat kanseri ile DRR arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon yoktu (r=0,002, p=0,983). ROC eğrisi analizi, TRUS-Bx örneklerinde prostat kanseri varlığı için DRR’nin eşik değerinin 1,125 olduğunu gösterdi ve eğri altındaki alan 0,595 (%95 güven aralığı=0,518-0,672, p=0,013) idi. Sonuç: Bu çalışma, De Ritis oranının, transrektal prostat biyopsisi uygulanan biyopsi-naive hastalarda prostat kanserini öngörmede kısıtlı bir tanısal değeri olduğunu göstermektedir.
Özet
Objective: This study aims to evaluate the diagnostic value of the De Ritis ratio (DRR) in predicting prostate cancer (PCa) and clinically significant prostate cancer (csPCa) in biopsy-naive patients with suspected PCa. Method: We retrospectively reviewed medical records of 282 male patients who underwent transrectal ultrasound-guided prostate needle biopsy (PNB) between January 2015 and July 2019. Demographic and clinical characteristics of the patients including digital rectal examination findings, preoperative prostate-specific antigene (PSA), aspartate aminotransferase levels, alanine aminotransferase levels, prostate volume, comorbidities and pathological findings of the PNB specimens were noted in detail for each patient. The study cohort was divided into two groups according to the histopathological results of PNB specimens (group 1: patients with benign histopathology, group 2: patients with PCa). The receiver operating characteristic (ROC) curve analysis was conducted to evaluate the diagnostic performance of PSA, PSA density and DRR in predicting PCa. Results: The median age of the participants was 64 (59-69) years. While 71.6% (n=202) of the participants were in group 1, 28.4% (n=80) of them were in group 2. The median DRR value of group 1 was 1.08 (range: 0.89-1.32), and the median DRR value of group 2 was determined as 1.19 (range: 0.95-1.56), and the median DRR value of group 2 was found to be statistically significantly higher than that of group 1 (p=0.013). Statistically significant but a weak positive correlation was observed between PCa in PNB specimens and DRR (r=0.149, p=0.012), while there was no statistically significant correlation between csPCa in PNB specimens and DRR (r=0.002, p=0.983). The ROC curve analysis showed that the cut-off value of DRR for the presence of PCa in PNB specimens was 1.125 and the area under curve was 0.595 (95% confidence interval=0.518-0.672, p=0.013) for the presence of PCa in PNB specimens. Conclusion: This study suggests that DRR had restricted diagnostic importance in predicting PCa in biopsy-naive patients who underwent transrectal PNB.