AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings indicate significant variations in strategic choices: models occasionally preserve source cultural elements while at other times adapt meanings to target norms.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study delves into the domestication and foreignization strategies utilized by AI-powered large language models (LLMs) in Korean–Turkish literary translation. It compares the outputs of ChatGPT-4o, Claude Sonnet 4, and Grok 3 with human translations. The dataset comprises eight excerpts from Korean author Lee Ki-ho’s story “Where is Choi Mi-jin?” (“최미진은 어디에?” [Choimijin-ın odie]), contrasted with a human translation prepared by twenty senior students from Erciyes University’s Korean Language and Literature Department and published in Varlık Journal. Grounded in Venuti’s (1995) theoretical framework, the analysis presents each LLM’s tendencies in tabular form. Findings indicate significant variations in strategic choices: models occasionally preserve source cultural elements while at other times adapt meanings to target norms. Relative to human translations, LLMs exhibit inconsistency, particularly in culturally bound expressions. Nonetheless, their ability to generate fluent and natural Turkish in select texts highlights potential for literary translation enhancement. The research discusses limitations and opportunities of AI-based technologies in literature, providing a foundation for future inquiries, including hybrid human-AI models.
Özet
Bu çalışma, yapay zekâ destekli büyük dil modellerinin (LLM) Korece-Türkçe yazın çevirisinde yerlileştirme (domestication) ve yabancılaştırma (foreignization) eğilimlerini incelemektedir. Çalışma, ChatGPT-4o, Claude Sonnet 4 ve Grok 3 modellerinin ürettiği çeviri çıktıları ile insan çevirilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmektedir. Veri seti, Koreli yazar Lee Ki-ho’nun “Choi Mijin Nerede?” (“최미진은 어디에?” [Choimijin-ın odie]) adlı öyküsünden seçilen sekiz pasajdan oluşur; bu pasajlar, Erciyes Üniversitesi Kore Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden yirmi lisans öğrencisi tarafından ortaklaşa hazırlanmış ve Varlık Dergisi’nde yayımlanmış insan çevirisi ile sistematik olarak karşılaştırılmıştır. Çeviriler, Venuti’nin (1995) yerlileştirme ve yabancılaştırma kuramı doğrultusunda analiz edilmiş olup, her bir LLM’nin stratejik eğilimi tablo formatında sunulmuştur. Bulgular, modellerin çeviri stratejilerinde belirgin varyasyonlar sergilediğini, bazı durumlarda kaynak kültürün özgün öğelerini koruma eğiliminde olduğunu, diğer durumlarda ise erek kültüre uyum sağlamak amacıyla anlam uyarlamalarına başvurduğunu ortaya koymaktadır. İnsan çevirileri ile kıyaslandığında, LLM’ler stratejik tutarlılık bakımından yetersiz kalmakta, özellikle kültürel özgünlük taşıyan ifadelerde normatif sapmalar göstermektedir. Bununla birlikte, modellerin belirli pasajlarda akıcı ve doğal Türkçe üretme kapasitesi, yazın çevirisinde AI’ın teknolojik katkı potansiyelini vurgulamaktadır. Çalışma, AI tabanlı çeviri teknolojilerinin yazın alanındaki hem sınırlılıklarını hem de fırsatlarını tartışarak, gelecekteki çalışmalar için kuramsal-uygulamalı bir temel sunar. Özellikle, hibrit yaklaşımların (insan-AI iş birliği) kültürel aktarımda nasıl uyarlanabileceği konusunda önerilerde bulunulmaktadır.