Journals / International Journal of Pure and Applied Sciences / 2026 / Volume: 8 Issue: 1

The Current Number of Animals and the Situation of Pastures and Forage Crops Planting Areas in Elazig Province

Elâzığ İlinin Mevcut Hayvan Sayısı ile Meralarının ve Yem Bitkisi Ekim Alanlarının Durumu

Halil Karan(FIRAT ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9064-5827
Mehmet Basbag(DİCLE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7853-7604
Pages
—
Publication Date
2022-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Forage crops are produced in 3.6% of the province's total agricultural area, this rate is far behind the developed countries, and forage crop production areas should be increased urgently in order to eliminate the feed deficit.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Abstract Depending on the population growth in our country, the need for animal protein has also increased.
📊
Key Findings & Data:In 2019, it is seen that there is 232,411-BBHB in Elazig, but there is a feed deficit of 534,082,634 kg even if it is included in roughages with low feed value.
💡
Conclusion & Impact:Forage crops are produced in 3.6% of the province's total agricultural area, this rate is far behind the developed countries, and forage crop production areas should be increased urgently in order to eliminate the feed deficit.
🔬Design:Review
📍Scope:2019 Verileri
⚙️Variables:Elazig · animal unit · feed deficit

Abstract

Abstract Depending on the population growth in our country, the need for animal protein has also increased. In order to meet these needs, it is necessary to make good use of the existing ones. Everyone's ability to access protein of animal origin easily and cheaply depends on the correct and regular use of pastures that provide cheap feed, which is the biggest input of animal husbandry, and increasing forage crop production areas. In order to use the pastures correctly, first of all, it is necessary to know the capacity of the animals to graze in the pasture, not to graze with over-capacity animals, and more importantly, to adhere to the grazing season. In 2019, it is seen that there is 232,411-BBHB in Elazig, but there is a feed deficit of 534,082,634 kg even if it is included in roughages with low feed value. Forage crops are produced in 3.6% of the province's total agricultural area, this rate is far behind the developed countries, and forage crop production areas should be increased urgently in order to eliminate the feed deficit.

Özet

Ülkemizdeki nüfus artışına bağlı olarak hayvansal proteine duyulan ihtiyaç da artmıştır. Bu ihtiyaçların karşılanabilmesi için eldeki mevcutların iyi bir şekilde değerlendirilmesi gerekir. Herkesin hayvansal kaynaklı proteine kolay ve ucuz olarak ulaşabilmesi ancak hayvancılığın en büyük girdisi olan yemi ucuz olarak sağlayan meraların doğru ve düzenli olarak kullanılmasına ve yem bitkisi üretim alanlarının artırılmasına bağlıdır. Meraları doğru kullanmak için öncelikle merada otlayacak hayvan kapasitesinin bilinmesi, kapasite üstü hayvanlarla otlatmanın yapılmaması ve daha da önemlisi otlatma mevsimine bağlı kalınması gerekir. 2019 yılında Elazığ’da 232.411 BBHB varlığının olduğu, buna karşın yem değeri düşük kaba yemlerde dahil edilse dahi 534.082.634 kg yem açığı olduğu görülmektedir. İl’in toplam tarım alanının %3.6’sında yem bitkisi üretimi yapıldığı, bu oranın gelişmiş ülkelerin çok çok gerisinde kaldığı, yem açığının giderilmesi için acilen yem bitkisi üretim alanlarının artırılması sağlanmalıdır.

🔖

Cite This Article

Karan, H., Basbag, M. (2022). The Current Number of Animals and the Situation of Pastures and Forage Crops Planting Areas in Elazig Province. International Journal of Pure and Applied Sciences, Volume: 8 Issue: 1. https://doi.org/10.29132/ijpas.1015840

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Açıkgöz, E., Hatipoğlu, R., Altınok, S., Sancak, C., Tan, A., Uraz, D., 2005 Yem Bitkileri Üretimi ve Sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Tarım Kongresi, 3-7 Ocak 2005. 503-518, Ankara.
  2. Altın, M., A. Gökkuş., A. Koç, 2011. Çayır ve Mera Yönetimi (1.Cilt) Tarım Köyişleri Bakanlığı TÜGEM.376 s.
  3. Anonim, 2014. http://www.rapory.tüik.gov.tr (Erişim Tarihi: 19.07.2014)
  4. Anonim,2017.http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.4342.pdf (E. Tarihi: 04.08.2017)
  5. Anonim,2018a.https://www.elazig.bel.tr/icerik.php?id=217 (E.Tarihi: 13.09.2018).
  6. Anonim, 2018b. http://elazig.csb.gov.tr/ilimiz-hakkinda-i-681 (E. Tarihi: 13.09.2018)
  7. Anonim,2018c.http://www.cografya.gen.tr/tr/elazig/iklim.html (E. Tarihi: 13.09.2018)
  8. Anonim,2018d.https://www.tarimorman.gov.tr/Belgeler/Mevzuat/Yonetmelikler/mera_yonetmeligi.pdf. (E.Tarihi: 13.09.2018)
  9. Anonim,2020a.https://www.tarimorman.gov.tr/Konular/Bitkisel-Uretim/Cayir-Mera-ve-Yem-Bitkileri. (E.Tarihi-21.09.2020)
  10. Anonim, 2020b. T.C. Elazığ Valiliği İl Tarım ve Orman Müdürlüğü. Mera Yaylak ve Kışlak Kullanım Esasları Valilik Genel Emri 2020/1
  11. Anonim, 2021. Tarım İl Müdürlüğü Çayır-Mera ve Yem Bitkileri Şb. (E.Tarihi-22.01.2021)
  12. Avcıoğlu, R., H. Soya., H. Kendir, 2010.Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, Meralarımızın Korunma ve Kullanımı, 199-211, 11-15 Ocak, Ankara.
  13. Bakır, Ö. 1970. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Arazisinde Bir Mera Etüdü. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Yayın No:232
  14. Bakır, Ö., E. Açıkgöz, 1976. Yurdumuzda Yem Bitkileri Çayır ve Mer'a Tarımının Bugünkü Durumu, Geliştirme Olanakları ve Bu Konuda Yapılan Araştırmalar. Çayır-Mer'a ve Zootekni Araştırma Enstitüsü Yayın No. 61. Ankara.
  15. Erkun, V., 1971. Hakkari ve Van İllerinde Mera Araştırmaları. Tarım Bakanlığı Ziraat İşleri Genel Müdürlüğü Yayınları, G.13, Ankara.
  16. Gençkan, S., 1992. Yem Bitkileri Tarımı. Ege Üniversitesi Ziraat Fak. Yay. No: 467 (2. Baskı), s: 222-228- İzmir.
  17. Karan, H., M. Başbağ, 2017. Elazığ İli Merkeze Bağlı Hal Köyü Merasında Yer Alan Korunan ve Otlatılan Alanların Verim, Otlatma Kapasitesi ve Mera Derecesi Açısından Değerlendirilmesi. Türk Doğa ve Fen Dergisi Vol.6 No.2
  18. Koç, A., Gökkuş, A., 1994. Güzelyurt Köyü Mera Vejetasyonunun Botanik Kompozisyonu ve Toprağı Kaplama Alanı ile Bırakılacak En Uygun Anız Yüksekliğinin Belirlenmesi. Türk Tarım ve Ormancılık Dergisi, 18: 495-500
  19. Tüik,2021a.https://tüikweb.tüik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1001 (E. Tarihi:26.04.2021)
  20. Tüik,2021b. https://tüikweb.tüik.gov.tr /Tarım/İstatistiksel Tablolar ve Dinamik Sorgulama./ Bitkisel Üretim Denge Tabloları. (E. Tarihi:09.02.2021)
  21. Tüik,2021c.https://data.tüik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayal%C4%B1-N%C3%BCfus-Kay%C4%B1t-Sistemi-Sonu%C3%A7lar%C4%B1-2020-37210&dil=1 (E. Tarihi: 26.04.2021)
  22. Tükel, T., 1981. Ulukışla’da Korunan Tipik Bir Step Dağ Merası ile Eş Orta Malı Meraların Bitki Örtüsü ve Verim Güçlerinin Saptanması Üzerine Araştırmalar. Doçentlik Tezi, Ç.Ü. Ziraat Fakültesi, Adana.
  23. Yılmaz, T., 1977. Konya İli Sorunlu Alanlarında Oluşan Meraların Bitki Örtüsü Üzerinde Araştırmalar. Tarım Bakanlığı Toprak Su Gn. Müd., Konya Bölge Toprak Su Araştırma Enstitüsü Yayınları, Genel Yayın No: 46, Raporlar Serisi No:32, Konya.