AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, we concluded that severe clinical signs might occur in the absence of FIV and FeLV more frequently than previously thought.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Toxoplasma gondii, which can cause a variety of symptoms, is a protozoan widely distributed around the world. Due to a suppressed immune response, reactivation of this disease can cause mortality. We designed a cohort study for the alterations in clinical course, laboratory findings, and presence of FeLV and FIV. We created two groups (Groups I and II). Group I contained 11 cats diagnosed with clinical toxoplasmosis. Group II included 15 healthy seronegative cats. We based our diagnosis of toxoplasmosis on the presence of the following clinical signs: a fourfold increase in immunoglobulin G for Toxoplasma gondii, presence of clinical signs, differential diagnosis of other causes and positive response to treatment with clindamycin hydrochloride. We found significant differences in erythrocyte, leukocyte, hemoglobin, and hematocrit levels between the groups (respectively P = 0.05, P < 0.001, P < 0.05, P < 0.01). The mean leukocyte counts of Group I was 37985 µL. After treatment, we determined significant differences in leukocyte (P < 0.05) and trombocyte (P < 0.05). Although all cats in Group I were found negative for FeLV and FIV, six cats had other disorders. As a result, we concluded that severe clinical signs might occur in the absence of FIV and FeLV more frequently than previously thought. Further research must be performed on the diagnostic utility of resistant and severe leukocytosis in clinical toxoplasmosis.
Özet
Toxoplasma gondii tüm dünyada yaygın olarak bulunan çok çeşitli klinik tablolara neden olabilen bir protozoondur. Özellikle immün yanıtı baskılanmış olanlarda re-aktivasyonlara bağlı olarak mortaliteye neden olan bir paraziter hastalıktır. Çalışmamızda aktif toksoplazmoz tanısı almış kedilerde, immün sistemi baskılayan Feline leukemia virus (FeLV) ve Feline immundeficiency virus (FIV) varlığı araştırılmış ve bu olguların tedavi öncesi ve sonrasındaki klinik ve laboratuvar bulgularının değişimini saptamaya yönelik bir kohort çalışma yapılması amaçlanmıştır. Bu amaçla iki grup (grup I ve II) oluşturuldu. Grup I klinik toksoplazmoz tanısı almış 11 kediden oluştu. Sağlıklı seronegatif kediler (n=15) ise kontrol grubuna (grup II) dahil edildi. Toksoplazmozun tanısı; klinik bulguların varlığına, serolojik olarak Toxoplasma gondii IgG titrasyonundaki en az 4 kat artışa ve ayrıca seropozitif olduğu belirlenen kedilere uygulanan anti paraziter klindamisin hidroklorid kemoproflaksisine olumlu yanıt alınmasına dayandırılarak yapıldı. Hastaların hemogram sonuçları değerlendirildiğinde; olguların eritrosit, lökosit, hemoglobin ve hematokrit seviyelerinde gruplar arası belirgin farklılık saptandı (sırasıyla P=0.05, P<0.001, P<0.05, P<0.01). Grup I’e ait ortalama lökosit sayısı 37985 µL olarak bulundu. Klindamisin tedavisinin 14. gününde, grup I’ e ait kedilerden kan alınarak total kan sayımı ve serum biyokimyasal analizler yapıldı. Tedavi sonrası, lökosit (P<0.05) ve trombosit (P<0.05) değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı. Grup I’deki tüm kediler FeLV ve FIV yönünden FIV Ab/FeLV Ag Antigen test ile negatif olarak saptandı. Sonuç olarak; toksoplazmozise ait şiddetli klinik bulguların varlığı FIV, FeLV yokluğunda sanıldığından daha sık ortaya çıktığı ve dirençli ve şiddetli lökositozun kedilerin aktif toksoplazmozu için diagnostik açıdan faydasını araştıracak başka çalışmalara ihtiyaç olduğu kanısına varıldı.