Journals / Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi / 2026 / Cilt: 29 Sayı: 1

VIOLENCE AGAINST HEALTHCARE WORKERS: THE CASE OF TUNCELI PROVINCE

SAĞLIK ÇALIŞANLARINA YÖNELİK ŞİDDET: TUNCELİ İL ÖRNEĞİ

Melahat Zengin(ARDAHAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-6833-4187
Erdinç Ünal(ARDAHAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2985-0044
Pages
93–112
Publication Date
2026-03-17
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings indicate that physicians are the professional group most frequently exposed to violence, with verbal violence being the most common type.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Healthcare workplaces have become environments where violence is frequently encountered, and healthcare professionals have increasingly been exposed to violence compared to previous years.
📊
Key Findings & Data:This study aims to examine a total of 102 White Code reports submitted by healthcare professionals working in Tunceli province between January 2017 and October 2022, covering a period of 5 years and 9 months, using a retrospective, descriptive, and cross-sectional design.
💡
Conclusion & Impact:The findings indicate that physicians are the professional group most frequently exposed to violence, with verbal violence being the most common type.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Beyaz Kod · Sağlık Çalışanına Şiddet · Sağlıkta Şiddet

Abstract

Healthcare workplaces have become environments where violence is frequently encountered, and healthcare professionals have increasingly been exposed to violence compared to previous years. This situation has evolved into a structural problem that not only causes individual victimization but also has serious consequences for the quality and sustainability of healthcare services. Therefore, a detailed analysis of the dynamics underlying violence and the development of preventive managerial measures are of great importance. This study aims to examine a total of 102 White Code reports submitted by healthcare professionals working in Tunceli province between January 2017 and October 2022, covering a period of 5 years and 9 months, using a retrospective, descriptive, and cross-sectional design. The findings indicate that physicians are the professional group most frequently exposed to violence, with verbal violence being the most common type. Violent incidents were most frequently reported in November, December, and August, and predominantly occurred in outpatient clinics. The leading causes of violence included dissatisfaction with treatment, the language used by patients and their relatives, and noncompliance with appointment-related rules. A significant decrease in reported violence cases was observed during the COVID-19 pandemic period. This decrease is considered to be associated with reduced patient–healthcare worker contact due to pandemic-related restrictions and triage practices. Additionally, increased societal awareness and sensitivity toward healthcare professionals during the pandemic may have contributed to this decline. To prevent violence in healthcare settings, the development of policies addressing systemic factors, strengthening healthcare workers’ professional communication skills, and expanding awareness-raising and communication programs targeting patients and their relatives regarding the appropriate use of healthcare services are expected to yield positive outcomes.

Özet

Sağlık işyerleri, şiddetin sık yaşandığı ortamlar hâline gelmiş; sağlık çalışanları da geçmişe kıyasla çok daha yoğun biçimde şiddetin mağduru olmaya başlamıştır. Bu durum, yalnızca bireysel mağduriyetlere yol açmakla kalmayıp, sağlık hizmetlerinin kalitesi ile sürdürülebilirliği üzerinde ciddi sonuçlar doğuran yapısal bir sorun niteliği kazanmıştır. Bu nedenle, şiddetin ortaya çıkış dinamiklerinin ayrıntılı biçimde analiz edilmesi ve önleyici yönetsel tedbirlerin geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu araştırma, Tunceli ilinde görev yapan sağlık çalışanları tarafından Ocak 2017 ile Ekim 2022 tarihleri arasındaki 5 yıl 9 aylık dönemde bildirilen toplam 102 Beyaz Kod vakasını, retrospektif, tanımlayıcı ve kesitsel bir yöntemle incelemeyi amaçlamaktadır. Bulgular, şiddete en sık maruz kalan meslek grubunun hekimler olduğunu ve en yaygın şiddet türünün sözel şiddet olarak öne çıktığını göstermektedir. Şiddet vakalarının en sık Kasım, Aralık ve Ağustos aylarında; hizmet birimi olarak ise ağırlıklı oranda polikliniklerde meydana geldiği belirlenmiştir. Öne çıkan nedenler arasında tedaviden duyulan memnuniyetsizlik, hasta ve yakınlarının kullandığı dil ile randevu süreçlerine ilişkin kurallara uyumsuzluk hususları yer almaktadır. COVID-19 pandemi döneminde, bildirilen şiddet vakalarında belirgin bir azalma olduğu saptanmıştır. Bu azalmanın, pandemi sürecinde uygulanan kısıtlamalar ve triyaj uygulamaları nedeniyle hasta ile sağlık çalışanı arasındaki temasın sınırlandırılmasıyla ilişkili olabileceği değerlendirilmektedir. Ayrıca, pandemi döneminde sağlık çalışanlarına yönelik toplumsal duyarlılığın artmasının da bu sürece katkı sağladığı düşünülmektedir. Sağlıkta şiddetin önlenebilmesi için, sistemik nedenlere yönelik politikaların geliştirilmesi, sağlık personelinin profesyonel iletişim becerileri açısından güçlendirilmesi ve hasta ile yakınlarının sağlık hizmetlerini kullanma davranışlarına yönelik bilinçlendirme ve iletişim programlarının yaygınlaştırılması, olumlu sonuçlar doğuracaktır.

🔖

Cite This Article

Zengin, M., Ünal, E. (2026). VIOLENCE AGAINST HEALTHCARE WORKERS: THE CASE OF TUNCELI PROVINCE. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt: 29 Sayı: 1, 93–112. https://doi.org/10.61859/hacettepesid.1737192

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (70)

  1. 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 2011, Resmî Gazete (No: 28103).
  2. Akca, N., Kaya, M., & Sönmez, S. (2022). Pandemi döneminin sağlık çalışanına yönelik şiddet olaylarına etkisi: Yazılı basın üzerine bir araştırma. Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(24), 178-191.
  3. Aljohani, B., Burkholder, J., Tran, Q. K., Chen, C., Beisenova, K., & Pourmand, A. (2021). Workplace violence in the emergency department: a systematic review and meta-analysis. Public health, 196, 186-197.
  4. Arafa, A., Shehata, A., Youssef, M., & Senosy, S. (2021). Violence against healthcare workers during the COVID-19 pandemic: a cross-sectional study from Egypt. Archives of Environmental & Occupational Health, 77, 621-627.
  5. Asadi, P., Esmaeili, M., Noori Roodsari, N., Gheysvandi, E., & Homaie Rad, E. (2023). Violence against pre-hospital emergency medical service personnel in Guilan province, Iran: A cross-sectional study. Journal of Holistic Nursing and Midwifery, 33(2), 87-94.
  6. Aslan, Y., & Alp, F. (2024). Covid-19 Pandemi Döneminde Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet Kavramı Üzerine Sistematik Bir Derleme. Sosyal Sağlık Dergisi, 4(1), 1-23.
  7. Ataman, H., & Aba, G. (2016). Violence against health care workers: A retrospective study. International Journal of Health Services Research and Policy, 1(1), 20-27.
  8. Aydan, S. (2023). Hekim göçü açısından Türkiye’nin çalışma koşullarının değerlendirilmesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 26(3), 895-920.
  9. Aygün, H., & Metin, S. (2022). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin pandemi ile ilişkisi. Anatolian Journal of Emergency Medicine, 5(1), 7-12
  10. Basis, F., Moskovitz, K., & Tzafrir, S. (2021). Did the events following the COVID-19 outbreak influence the incidents of violence against hospital staff?. Israel Journal of Health Policy Research, 10. https://doi.org/10.1186/s13584-021-00471-z
  11. Baykan, Z., Öktem, İ., Çetinkaya, F., & Naçar, M. (2015). Physician exposure to violence: a study performed in Turkey. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, 21, 291-297.
  12. Berger, M., & Ghadimi, K. (2020). Necessary heroes and ethos, from fighting Nazis to COVID-19. Anesthesiology.
  13. Berger, S., Grzonka, P., Frei, A. I., Hunziker, S., Baumann, S. M., Amacher, S. A.,. & Sutter, R. (2024). Violence against healthcare professionals in intensive care units: a systematic review and meta-analysis of frequency, risk factors, interventions, and preventive measures. Critical Care, 28(1), 61.
  14. Bhatti, O., Rauf, H., Aziz, N., Martins, R., & Khan, J. (2021). Violence against healthcare workers during the COVID-19 pandemic: A review of incidents from a lowermiddle-income country. Annals of Global Health, 87.
  15. Bingöl, S., & İnce, S. (2021). Factors influencing violence at emergency departments: Patients’ relatives’ perspectives. International Emergency Nursing, 54, 100942.
  16. Cai, W., Deng, L., Liu, M., & Yu, M. (2011). Antecedents of medical workplace violence in South China. Journal of Interpersonal Violence, 26(2), 312-327.
  17. Chakraborty, S., Mashreky, S. R., & Dalal, K. (2022). Violence against physicians and nurses: a systematic literature review. Journal of Public Health, 30(8), 1837-1855.
  18. Chen, T. H., Du, X. L., Chan, W., & Zhang, K. (2019). Impacts of cold weather on emergency hospital admission in Texas, 2004–2013. Environmental research, 169, 139-146.
  19. Chirico F, Afolabi AA, Ilesanmi OS, Nucera G, Ferrari G, Szarpak L, et al. (2022). COVID-19 salgını sırasında sağlık çalışanlarına yönelik işyeri şiddeti: sistematik bir inceleme. Sağlık ve Sosyal Bilimler Dergisi.7(1):14-35.
  20. Cooper, C., & Swanson, N. (2002). Workplace violence in the health sector-State of the Art. Geneva: ILO. ICN/WHO/PSI Joint Programme on Workplace Violence in the Health Sector.
  21. Curbow, B. (2002). Origins of violence at work. In C. L. Cooper & N. Swanson (Eds.), Workplace violence in the health sector – State of the art. World Health Organization
  22. Çalışan Güvenliğinin Sağlanması Genelgesi, 14 Mayıs 2012, Sağlık Bakanlığı. Erişim Adres: https://saglik.gov.tr/TR-11049/calisan-guvenliginin-saglanmasiyla-ilgili-genelge.html
  23. Çalışan Güvenliğinin Sağlanması Genelgesi, 14 Mayıs 2012, Sağlık Bakanlığı. Erişim Adresi: https://dosyasb.saglik.gov.tr/Eklenti/1073/0/calisangenelgesipdf.pdf
  24. Çevik, M., Gümüştakim, R. Ş., Bilgili, P., Ayhan Başer, D., Doğaner, A., & Saper, S. H. (2020). Violence in healthcare at a glance: The example of the Turkish physician. The International Journal of Health Planning and Management, 35(6), 1559-1570.
  25. Davey, K., Ravishankar, V., Mehta, N., Ahluwalia, T., Blanchard, J., Smith, J., & Douglass, K. (2020). A qualitative study of workplace violence among healthcare providers in emergency departments in India. International Journal of Emergency Medicine, 13, 1-9.
  26. Demirci, Ş., & Uğurluoğlu, Ö. (2020). An evaluation of verbal, physical, and sexual violence against healthcare workers in Ankara, Turkey. Journal of Forensic Nursing, 16(4), E33-E41
  27. Deniz, S., & Yüksel, O. (2020). A Study on the determination of the reasons for violence against healthcare workers. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (3), 483-487.
  28. Er, T., Ayoğlu, F., & Açıkgöz, B. (2021). Sağlık çalışanına yönelik şiddet: Risk faktörleri, etkileri, değerlendirilmesi ve önlenmesi. Turkish Journal of Public Health, 19(1), 69-78.
  29. Erkek, Z. Y., & Gökçek, S. (2022). Pandemi sürecinde sağlık çalışanlarının şiddet eğiliminin incelenmesi. TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(3), 260-274.
  30. Esen, H., & Aykal, G. (2020). Sağlık kurumlarında yaşanan şiddetin değerlendirilmesi: Eğitim ve araştırma hastanesi örneği. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 7(1), 1-9.
  31. Grover, S., Dalton, N., & Avasthi, A. (2020). Workplace violence against doctors in a tertiary care hospital. Industrial Psychiatry Journal, 29(1), 38-46.
  32. Hasta ve Çalışan Güvenliğinin Sağlanmasına Dair Yönetmelik. (2011). T.C. Resmî Gazete, 06 Nisan 2011, Sayı: 27897. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/04/20110406-3.htm
  33. Hinsenkamp, M. (2013). Violence against healthcare workers. International Orthopaedics, 37, 2321-2322
  34. Hukuki Yardım ve Beyaz Kod Uygulaması Genelgesi, 16 Mart 2016, Sağlık Bakanlığı. Erişim Adres: https://beyazkod.saglik.gov.tr/hukuki-yardim-ve-uygulama-genelgesi.pdf#page=1.00&gsr=0
  35. İhlas Haber Ajansı. (2022). Tunceli 10 Ayda 2 Milyon Turist Ağırladı. https://www.iha.com.tr/tunceli-haberleri/-4001941
  36. Jazieh, A. (2020). Managing healthcare workers during the COVID-19 pandemic and beyond. Global Journal on Quality and Safety in Healthcare, 3(2), 33-35.
  37. Khan, M. N., Haq, Z. U., Khan, M., Wali, S., Baddia, F., Rasul, S.,. & Ramirez-Mendoza, J. Y. (2021). Prevalence and determinants of violence against health care in the metropolitan city of Peshawar: a cross sectional study. BMC public health, 21(1), 330.
  38. Lafta, R., Qusay, N., Mary, M., & Burnham, G. (2021). Violence against doctors in Iraq during the time of COVID-19. PLoS One, 16(8), e0254401.
  39. McGuire, S., Gazley, B., Majerus, A., Mullan, A., & Clements, C. (2021). Impact of the COVID-19 pandemic on workplace violence at an academic emergency department. The American Journal of Emergency Medicine, 53, 285.e1-285.e5.
  40. Mento, C., Silvestri, M. C., Bruno, A., Muscatello, M. R. A., Cedro, C., Pandolfo, G., & Zoccali, R. A. (2020). Workplace violence against healthcare professionals: A systematic review. Aggression and violent behavior, 51, 101381.
  41. Muğla Tabipler Odası. (2023, 1 Aralık). TTB’ye “İyi Hal Belgesi” başvuru sayısı Kasım ayında 244, 2023’ün ilk 11 ayında 2785 oldu. https://www.muglatabip.org.tr/ttbyeiyi-hal-belgesi-basvuru-sayisi-kasim-ayinda-244-2023un-ilk-11-ayinda-2785- oldu/
  42. Nevo, T., Peleg, R., Kaplan, D. M., & Freud, T. (2019). Manifestations of verbal and physical violence towards doctors: a comparison between hospital and community doctors. BMC health services research, 19, 1-7.
  43. NTV. (2022, 2 Ağustos). Afyonkarahisar'ın tek hematoloji doktoru istifa etti. https://www.ntv.com.tr/turkiye/afyonkarahisarin-tekhematoloji-doktoruistifa-etti,9TPDH1UmekS67dEwWRuZZA
  44. Sağlık Bakanlığı. (2016). Beyaz Kod Bilgi Sistemi. Erişim Adresi: https://beyazkod.saglik.gov.tr/Giris.aspx
  45. Sağlık Bakanlığı. (2021). Covid-19 Pandemisinde Normalleşme Döneminde Sağlık Kurumlarında Çalışma Rehberi
  46. Sağlık Bakanlığı. (2022). Sağlık istatistikleri yıllığı 2022. T.C. Sağlık Bakanlığı Yayınları. https://www.saglik.gov.tr/TR-103184/saglikistatistikleri-yilligi-2022-yayinlanmistir.html
  47. Sağlık Bakanlığı. Sağlık İstatistik Yıllığı 2020. T.C. Sağlık Bakanlığı; 2022. Erişim tarihi 28 Mayıs, 2025. Sağlık Çalışanlarına Karşı İşlenen Suçların Soruşturulması Genelgesi, 26 Nisan 2012, Sağlık Bakanlığı.
  48. Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu (Kanun No. 3359, Kabul Tarihi: 7 Mayıs 1987). Resmî Gazete, 19461. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.3359.pdf
  49. Saluja, S., Rudolfson, N., Massenburg, B., Meara, J., & Shrime, M. (2020). The impact of physician migration on mortality in low and middle-income countries: An economic modelling study. BMJ Global Health, 5.
  50. Schablon, A., Kersten, J. F., Nienhaus, A., Kottkamp, H. W., Schnieder, W., Ullrich, G.,. & Wirth, T. (2022). Risk of burnout among emergency department staff as a result of violence and aggression from patients and their relatives. International journal of environmental research and public health, 19(9), 4945.
  51. Sun, L., Zhang, W., Qi, F., & Wang, Y. (2022). Gender differences for the prevalence and risk factors of workplace violence among healthcare professionals in Shandong, China. Frontiers in public health, 10, 873936.
  52. Tavukcu, M., & Eke, E. (2021). Covid-19 pandemi yönetim süreci: Türkiye perspektifi. SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, 3(2), 116-133
  53. Tokgöz, H. (2019). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: Tekirdağ İl Sağlık Müdürlüğü Kurumlarında sağlıkta şiddet vakaları. [Basılmamış Yüksek Lisans Tezi]. Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Sağlık Yönetimi Anabilim Dalı, 4-33.
  54. Toyin-Thomas, P., Ikhurionan, P., Omoyibo, E., Iwegim, C., Ukueku, A., Okpere, J.,. & Wariri, O. (2023). Drivers of health workers’ migration, intention to migrate and non-migration from low/middle-income countries, 1970–2022: A systematic review. BMJ Global Health, 8.
  55. TRT Haber. (2022, Ocak 5). Bıçaklı saldırının psikolojik etkilerinden kurtulamayan doktor istifa etti. TRT Haber. https://www.trthaber.com/haber/turkiye/bicakli-saldirinin-psikolojik-etkilerinden-kurtulamayan-doktor-istifa-etti-642165.html
  56. Türk Hemşireler Derneği. (2023). Hemşire Göç Eğilimi Çalışması Raporu (26 Mart 2023). https://www.thder.org.tr/uploads/subeler/THD%202023/hemsire_goc_egilimi_calismasi_ra.2023-.pdf
  57. Türk Tabipleri Birliği. (2017a, 17 Şubat). Hekimlere sicil belgesi (goodstanding) verilmesi. https://www.ttb.org.tr/yazisma_goster.php?Guid=f2e81634-8840-11e7- 8318-948af52f0cac
  58. Türk Tabipleri Birliği. (2017b, 21 Kasım). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet olayları iş kazası olarak bildirilmelidir. https://www.ttb.org.tr/userfiles/files/csgb-sagliktasiddet-is-kazasi.pdf
  59. Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2013). Sağlık Çalışanlarına Yönelik Artan Şiddet Olaylarının Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan Meclis Araştırması Komisyon Raporu. Erişim Adresi: https://acikerisim.tbmm.gov.tr/items/38cb5ac6-aeb6-4bff-bdda-8e198e9dc2c8
  60. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2023, Şubat 22). Yaşam memnuniyeti araştırması 2022. TÜİK. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Ya%C5%9Fam-Memnuniyeti-Ara%C5%9Ft%C4%B1rmas%C4%B1-2022-49691
  61. Uzaktan Sağlık Hizmetlerinin Sunumu Hakkında Yönetmelik. (2022). T.C. Resmî Gazete, 10 Şubat 2022, Sayı: 31746. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/02/20220210-2.htm
  62. Van Stekelenburg, B.C., De Cauwer, H., Barten, D.G., & Mortelmans, L. J. (2023). Attacks on health care workers in historical pandemics and COVID-19. Disaster Med Public Health Prep., 17, e309.
  63. World Health Organization. (2002). World Report on Violence and Health. Geneva. Erişim Adresi: https://www.who.int/publications/i/item/9241545615
  64. World Health Organization. (2025). Preventing violence against health workers. WHO. https://www.who.int/activities/preventing-violence-against-health-workers Erişim Tarihi: 19 Kasım 2025
  65. Yataklı Sağlık Tesislerinde Acil Servis Hizmetlerinin Uygulanması Usul ve Esasları Hakkında Tebliğ, 16 Ekim 2009, Resmî Gazete (No: 27378).
  66. Yeşiltaş, A., & Erdem, R. (2024). ŞİDDET VE DEFANSİF TIP UYGULAMALARI ÜZERİNE NİTEL BİR ÇALIŞMA. The Journal of Academic Social Science, 74(74), 486-500.
  67. Berger, S., Grzonka, P., Frei, A. I., Hunziker, S., Baumann, S. M., Amacher, S. A.,. & Sutter, R. (2024). Violence against healthcare professionals in intensive care units: a systematic review and meta-analysis of frequency, risk factors, interventions, and preventive measures. Critical Care, 28(1), 61.
  68. Khan, M. N., Haq, Z. U., Khan, M., Wali, S., Baddia, F., Rasul, S.,. & Ramirez-Mendoza, J. Y. (2021). Prevalence and determinants of violence against health care in the metropolitan city of Peshawar: a cross sectional study. BMC public health, 21(1), 330.
  69. Schablon, A., Kersten, J. F., Nienhaus, A., Kottkamp, H. W., Schnieder, W., Ullrich, G.,. & Wirth, T. (2022). Risk of burnout among emergency department staff as a result of violence and aggression from patients and their relatives. International journal of environmental research and public health, 19(9), 4945.
  70. Toyin-Thomas, P., Ikhurionan, P., Omoyibo, E., Iwegim, C., Ukueku, A., Okpere, J.,. & Wariri, O. (2023). Drivers of health workers’ migration, intention to migrate and non-migration from low/middle-income countries, 1970–2022: A systematic review. BMJ Global Health, 8.