Journals / Gazi Türkiyat / 2008 / Cilt: 1 Sayı: 2

"Gaci" An Old Turkish Word Which Has Become a Slang Expression

ARGOLAŞMIŞ ESKİ TÜRKÇE BİR KELİME: GACI

Pages
113–120
Publication Date
2008-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türkçede buna benzer birleşik akrabalık isimleri çoktur: ağabey, ekeçi ( eke + eçi) “abla”, büyükanne vs

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye Türkçesinde argolaşıp “kadın, dost, metres, sevgili” anlamlarıyla kullanılan “gacı” kelimesinin çeşitli şive ve ağızlarda “ağabey, hanım, küçük kardeş vs .” anlamlarına rastlanıyor.
📊
Key Findings & Data:Çeşitli şive ağızlarda geçen kada ~ kadı ~ kadi “yenge, ağabey, küçük kardeş” , kağa ~ keke “ağabey, küçük kardeş” gibi kelimeler birbiriyle karşılaştırılınca bu kelimelerin, Eski Türkçede akrabalık bildiren “ka” köküyle ilgisi ortaya çıkıyor.Bu durumda kada kelimesi, ka + ada(~ ede ~ edi “ata, baba”); kağa ~ keke kelimesi , ka + aka~ (eke “ağabey, abla”) ; kacı ~ gacı kelimesi, ka+ açı ~ ( eçi “abla , hanım” ) birleşiminden ortaya çıkmış olabilir.
💡
Conclusion & Impact:Türkçede buna benzer birleşik akrabalık isimleri çoktur: ağabey, ekeçi ( eke + eçi) “abla”, büyükanne vs
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Argo · Gacı · Ka Kökü

Özet

Türkiye Türkçesinde argolaşıp “kadın, dost, metres, sevgili” anlamlarıyla kullanılan “gacı” kelimesinin çeşitli şive ve ağızlarda “ağabey, hanım, küçük kardeş vs .” anlamlarına rastlanıyor. Çeşitli şive ağızlarda geçen kada ~ kadı ~ kadi “yenge, ağabey, küçük kardeş” , kağa ~ keke “ağabey, küçük kardeş” gibi kelimeler birbiriyle karşılaştırılınca bu kelimelerin, Eski Türkçede akrabalık bildiren “ka” köküyle ilgisi ortaya çıkıyor.Bu durumda kada kelimesi, ka + ada(~ ede ~ edi “ata, baba”); kağa ~ keke kelimesi , ka + aka~ (eke “ağabey, abla”) ; kacı ~ gacı kelimesi, ka+ açı ~ ( eçi “abla , hanım” ) birleşiminden ortaya çıkmış olabilir. Türkçede buna benzer birleşik akrabalık isimleri çoktur: ağabey, ekeçi ( eke + eçi) “abla”, büyükanne vs

🔖

Cite This Article

Atay, A. (2008). "Gaci" An Old Turkish Word Which Has Become a Slang Expression. Gazi Türkiyat, Cilt: 1 Sayı: 2, 113–120. https://ajindex.com/articles/1398297

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. AKSAN, Do an (1965), “Türk Anlam Bilimine Giri -Anlam de i meleri”, TDAY- Belleten, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, s. 167-184.
  2. ARAT, Re id Rahmeti (1979), Kutadgu Bilig-I Metin, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  3. ARIKO LU Ekrem-Kuular Klara (2003), Tuva Türkçesi Sözlüğü, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  4. ATA, Aysu (1997), Nasırü’d-Din Bin Burhânü’d-Din Rabguzî Kısasü’l-Enbiyâ-I, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  5. ATALAY, Besim (1986), Divanü Lugati’t-Türk Tercümesi-I, II, III, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  6. BARUTCU ÖZÖNDER, F. Sema, (1996), ‘Alî îr Nevâyî Muhâkemetü’l- Lu#ateyn, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  7. CAFERO LU Ahmet (1993), Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü, stanbul.
  8. DERLEME SÖZLÜ Ü (DS) (1993), I. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  9. (DS) (1965 ), II. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  10. (DS) (1968 ), III. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  11. (DS) (1972 ), V. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  12. (DS) (1972 ), VI. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  13. (DS) (1974 ), VII. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. (DS) (1975), VIII. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  15. D LÇ N, Cem (1983), Yeni Tarama Sözlüğü, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  16. EREN, Hasan, (1999), Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü, Ankara
  17. GABA N, A.Von (1988), Eski Türkçenin Grameri (Çev. Mehmet Akalın), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  18. GÜLENSOY, Tuncer (2007), “Türkçe *ka Sözcü ü Üzerine”, IV. Uluslararası Türk Dili Kurultay Bildirileri, C. I, Ankara, s. 705-725.
  19. KARA, Mehmet (2001), Türkmence, Ankara: Akça Yayınları.
  20. NEC P, Emir Necipoviç (1995), Yeni Uygur Türkçesi Sözlüğü (Çev. klil Kurban), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  21. ORALTAY, Hasan-Yüce, Nuri-Pınar, Saadet (1984), Kazak Türkçesi Sözlüğü, stanbul: Türk Dünyası Ara tırmaları Yayınları.
  22. ORKUN, Hüseyin Namık (1987), Eski Türk Yazıtları, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  23. PRÖHLE, Wilhelm (1991), Karaçay Lehçesi Sözlüğü (Çev. Kemal Aytaç), Ankara: Kültür Bakanlı ı Yayınları.
  24. SIRKA EVA L.T.Ryumina-Kuçiga eva N.A. (2000), Teleüt Ağzı Sözlüğü (Çev. ükrü HalQk Akalın, Ca tegin Turgunbayev), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  25. TAM R, Ferhat (1989), Barkölden Kazak Türkçesi Metinleri, Ankara: Türk Kültürünü Ara tırma Enstitüsü Yayınları.
  26. TOPARLI, Recep-Vural, Hanifi-Karaatlı, Recep (2003), Kıpçak Türkçesi Sözlüğü, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  27. TÜRKÇE SÖZLÜK (1988), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  28. UYGUR, Ceyhun Vedat (2007), Denizli İli Ağız Sözlüğü, Denizli: Denizli Belediyesi Kültür Yayınları.
  29. VAS L EV, Yuriy (1995), Türkçe-Sahaca Sözlük, Ankara.
  30. YAVUZARSLAN, Pa a (1993), “Anadolu A ızlarında *ha (*ka) Zamirinin Türevleri”, Türkoloji Dergisi, C. XI-1, Ankara, s. 309-320.
  31. YUDAH N, K.K.-Taymas, Abdullah (1988), Kırgız Sözlüğü, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  32. ARAT, Re id Rahmeti (1979), Kutadgu Bilig-I Metin, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  33. DERLEME SÖZLÜ Ü (DS) (1993), I. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  34. (DS) (1965 ), II. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  35. (DS) (1968 ), III. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  36. (DS) (1972 ), VI. Cilt, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.